Tabula
Ca. II. Excitat nos ad vigilantiam in bellicertamine infirmitatēqꝫ nr̄am conſolat̉ ex ꝟtute dn̄i qͥ ē agoniſta nr̄: atqꝫ exhortat̉ ad mutuū adiutoriū. vt ſic in vnū inuicē ꝯſpirātes/aduerſariū nr̄m ꝯfūdamꝰ ac ſuꝑemꝰ/ ⁊ deumhonorificemus. Et ob hͦ cōmēdat multitudinem monachorū ſimul deo militantiū/ ml̓tisrebus tam multitudinem monachorū qͣꝫ ſingulos monachos comꝑando.Ca. III. Exhortat̉ ad temptationes ſuſtinendas ⁊ inducens ea in qͥbus conſiſtit gloriatio monachi: docet qūo is qͥ vitijs p̄occupatus eſt pulſare debeat ad oſtium dn̄i: qui nondeerit/ ſi pulſans ꝑſtiterit / ſed miſericorditerſubuenit.Ca. IIII. Beatificat digne deo militātes etcoronā eterne beatitudinis ꝓmerētes. excludenſqꝫ negligentiū excuſationeꝫ / ⁊ pluribuseos rōnibus terrens / ad vigilantiam ⁊ compunctionem prouocat.Ca. V. Suadet occaſione dictoꝝ vt importune deū dep̄cemur qͣtenus nos liberet a futuris malis ⁊ regni ſui ꝑticipes faciat/ pluresadduces cōpuncti cordis obſecratiōes/ petitiones atqꝫ ſupplicatiōes qͥbꝰ exorandus eſtdominus.Sancti Effrem Liber de Iudicio dei / ⁊ reſurrectione. de regnocelorū ⁊ de mūdicia anime. Y. cōtinet capl̓a.Ca. I. Exhortat̉ nos / vt mētes nr̄as p̄paremus ⁊ emūdemus inſiſtamuſqꝫ vt celeſtia ſapiamus ⁊ eterna ſectemur. ad illas qͦꝫ ꝓmiſſiones tendamus de qͥbus om̄es ſancti ſuſpirauerunt iudicij diē expectātes. conditiones illius diei atqꝫ iudicij exponens.Ca. II. Ex rememoratiōe diei iudicij excitat nos ad vigilantiā ⁊ ad imitationem ſcōrūpatrū / vt a pr̄efamilias xp̄o dn̄o in eternammanſionē recipi mereamur/ multas illiꝰ manſionis conditiones ē xponens.Ca. III. Exhortat̉ nos ad p̄paration ē illiꝰterribilis examinis/ in qͦ oēs actus nr̄i/ cogitationes eloquia arguent̉. vt etiā ideo tꝑalia ⁊terrena atqꝫ trāſitoria nō queramꝰ. ſed intuitum nr̄m ad ſcōs deflectamꝰ. qͥ propter celeſtis patrie deſideriū pl̓ima ſunt ꝑpeſſi. quos ſiimitati fuerimꝰ/ cū ip̄is qͦꝫ cōregnabimus.Ca. IIII. Prouocat nos ex dictis vt feſtinemus ne ab illis et̓nis bonis excludamur. ⁊ neſempiterna ꝑicula incidamus / ſi negligētesfuerimus/ occaſione illiꝰ tandē multa ꝑicula
⁊ ſupplicia damnatorum explicans.Ca. V. Inducit auctorē miſeriā ſuā deplorantem/ fratreſqꝫ ſuos rogantem. vt orent ⁊pro eo ⁊ ſeipſis/ qͣtenus futura illa mala effugere poſſint/ celeſtiaqꝫ gaudia conſequi. quebreuiter ⁊ ſūmatim cōmemorat.Sancti Effrem Liber de Beatitudine aīe per. iiij. diſtinguit̉ ca.Ca. I. Multos in diuerſis ꝟtutibꝰ ⁊ bonisexercitijs ſe occupātes/ beatos p̄dicat. negligenteſqꝫ ex metuenda mortis hora ⁊ egreſſuanime decorpore ꝑterret.Ca. II. Cauſa p̄dictorū nos exhortatur adodium mundi ⁊ dilectionē chriſti. obſecrāſqꝫvt intente dn̄o ſeruiamus ⁊ nō mundo qͥ plenus eſt laqueis mortis. vt etiam ob id anīasnoſtras ornemus pennis ſancte conuerſationis/ quibus poſſimus laqueos iſtos in quorūmedio ambulamus vitare. excitans nos poſthec ad vigilātiā / ſpem longe vite penitus excludens.Ca. III. Propter prememorata ꝑiculoſaqꝫtꝑa ventura / ac etiā p̄ſentia mala que quotidie creſcunt ⁊ in peius proficiunt/ āmonet vtdiem mortis atqꝫ iudicium futurum ſemꝑ an̄oculos habeamus/ oſtēdit quoqꝫ quis illa effugere poſſit. ⁊ qua de cauſa multi in ea incidant. negligentiā nr̄am rep̄hendens/ multiſqꝫ argumentis diligentiā ſuadens ⁊ ad ſollicitudinem incitans.Ca. IIII. Ex eo ꝙ iam hora diei vndecimaeſt / ⁊ vie nr̄e curſus longiſſimus/ incutit nobis timorē ⁊ ad vigilantiā excitat/ de effugation etiam ⁊ expulſione charitatis nos accuſat. docetqꝫ quid agere debeat qui celeſtis eēdeſiderat. ⁊ pulchrā ad hoc adaptat ſimilitudinem.Sancti Effrem Liber de penitentia. V. comp̄hendit capitula.Ca. I. Expietate dn̄i noſtri ieſu chriſti quide ſinu patris deſcendit vt peccatores ad penitentiam vocaret ⁊ male habentes ſanaretmultis rationibus incitat ſauciatū peccatorevt pro vulnerum ſuorum ſanatione ad medicum benigniſſimum ⁊ promptiſſimum feſtinanter accedat. qui propter multā ſuā bonitatem ſtatim inuenitur ab inquirentibꝰ ſe.Ca. II. Ex cōmemoratione charitatis benignitatis ⁊ miſericordie dei/ diligenter nosexhortat̉/ vt in hoc ſeculo penitentiaꝫ agere