Ca. IIIIICa.
bonos ⁊ iucūdos ꝓferent fructus. Sancti ſimiliter fructus ſuauiſſimos. ⁊ om̄ibus gr̄arūfloribus exornatos. Martyres ꝟo ſupplicioꝝ⁊ penarū fructus patiētie glorioſos. Monachi aūt ſcē cōuerſationis ſue .i. cōtinētie. humilitatis. vigilarū. or̄onū atqꝫ obediētie. immarceſſibiles ꝓferēt fructꝰ. Pctōres ꝟo īpijac ꝓphani ꝓferēt fructꝰ turpiſſimos ⁊ execrādos plenos cōfuſiōe/ obprobrio/ vlulatꝰ ⁊ luctus. vermiū qͦꝫ īmortaliū. ⁊ ignis inextinguibilis cū gemitu. Tremēdū ē dilectiſſimi fr̄esibi iudiciū: in qͦ ſine teſtibus omnia manifeſtaſunt. Ibi aſſiſtunt milia miliuꝫ ⁊ decies denamilia āgelorū cherubin ⁊ ſeraphin. ⁊ ibi iuſtorum chori circūſtāt. patriarcharū ꝓphetarūapl̓oꝝ ⁊ martyrū. ⁊ oīm oīno ſcōrum.Ca. II. Arguēs negligētiā nr̄am/ ⁊ oſtēdens qūo iudex rōnē ꝓ hac negligētia exqͥretimproperans nobis om̄ia que ꝑtulit vel fecitpro nobis.Uid ergo negligimꝰ dilectiſſimi tfrēs? Ecce nūctꝑs ꝯcludit̉. dies appropinquat/ inqua om̄ia occulta nr̄a a lumine arguunt̉. Siſciremꝰ fratres qͥd īmineat vel incūbat iugit̓plāgeremꝰ: obſecrātes deū diebꝰ ⁊ noctibusſine ceſſatiōe / vt liberaret nos ab eterna confuſione ⁊ phennibus tenebris. Obſtrueturenim omne os peccatoris ante tribunal glorie eiꝰ cū metu nimio ⁊ tremore. Et tremiſcetom̄is creatura. ⁊ ipſa agmina ſcoꝝ angelorūexpaueſcent in die aduētus eiꝰ. Quid gͦ tūcdicturi ſumꝰ / ſi in hͦ ꝑuo tꝑe negligenter ⁊ ſegniter vixerimꝰ? Ip̄e em̄ nos patiēter expectat / ⁊ om̄es nos ad ſuū regnū inuitat. Rationem em̄ exqͥret a nobis / vt ꝓ hac negligentia nr̄a/ ⁊ dicet nobis. Propter vos incarnatus ſum. ꝓpter vos in terris palā cōuerſatusſum. ꝓpter vos flagellatus ſum: ꝓpter vosconſputꝰ ſum. ꝓpter vos palmis in faciē verberatus ſum. ꝓpter vos crucifixus ſum. ꝓpt̓vos ſuſpenſus ſum in ligno. felle cibatus ſum⁊ aceto potatꝰ ſum. vt vos ſcōs ⁊ celeſtes efficiam. Regnū meū donaui vobis / paradiſummeū aꝑui vobis. Om̄es vos fr̄es vocaui patri meo. vob̓ obtuli ſpm̄ſcm̄. vob̓ miſi ampliora horū omniū. Quid debui facere ⁊ nō fecivobis. Tm̄ vt ſaluemini / humilē voluntatemvr̄am ſolūmodo queſiui. Nō vos coegi. ne ſaluti vr̄e cā neceſſitatis eēt occaſio. Dicite mi-
hi pctōres mortales atqꝫ poſſibiles ẜm naturam. qͥd paſſi eſtis ꝓpt̓ me dn̄atorē vr̄m. cumego ꝓ vobis impaſſibilis paſſus ſum. Ecceitaqꝫ p̄paratū ē regnū ⁊ vita reqͥeſcit leticia īlumine ſempiterno. Preparata ē etiā morspene. luctus ⁊ tenebre. Eligat vnuſquiſqꝫ vtꝓpria voluntate voluerit. rectā viā incedat.Ca. III. Occaſiōe dictorū cōuocās nos⁊ īſtruens qūo dn̄m adorare/ laudare ⁊ obſecrare debeamus.Enite dilectiſſimi fratres adoremꝰ ⁊ ꝓcidamꝰei/ ⁊ ploremꝰ corā dn̄o/ qͥ fecit nosdicentes ei. O dn̄ator dn̄e. hec om̄ia vt deꝰſuſtinuiſti ꝓ nobis / nos aūt pctōres ſꝑ te exacerbauimꝰ. ⁊ bn̄ficijs tuis ſumus ingrati. Tudeus ſine initio/ natura incōprehenſibilis. miſericors ⁊ pius/ cōplacuiſti gr̄a tua ꝑ paſſionēcrucis pctōres ſaluos facere/ qͥ te nō nouer̄t.donās eis poſt indulgentiā delictorū etiā lumen ſcīe tue. Quid gͦ retribuet genꝰ humanum tibi inuiſibili ⁊ benigniſſimo dn̄o. Naꝫcū impij eſſemꝰ/ nō ẜm naturā ſed propria volūtate/ qͣſi piꝰ atqꝫ amator hoīm ſaluaſti nos.Sic iterū ꝑ negligentiā nr̄am peccatis incidimus/ tu aūt ſemꝑ idē ⁊ ip̄e es. ⁊ miſericors etmiſerator. terribilis ⁊ glorioſus cōditor ſeculorum. patient̓ ab initio ſuſtinēs ꝑuerſitatemnr̄am. donās nobis tꝑs penitētie ⁊ remiſſionem pctōꝝ īeffabiles miſeratōes tuas/ quasoſtēdiſti filijs hoīm. Uictꝰ es dn̄e deus nr̄ acharitate tua. a ſcīs miſeratiōibꝰ tuis/ vt percrucē tuā totū mūdū ſaluares. Niſi em̄ victꝰfuiſſes charitate miſericors chriſte. temetipſum hoſtiā viuā ⁊ īmaculatā nunqͣꝫ ꝓ pctōribus obtuliſſes. Hoc ip̄m gr̄e tue doctꝰ ſuꝫ dominator dn̄e / qꝛ repleta ē mēs famuli tui multitudine charitatis tue. Dulcedo em̄ tua iugiter oblectat ⁊ cōfirmat me/ ⁊ ſꝑ exacerbor atqꝫ ad amaritudinē memetip̄m produco. volens dulcedine tua iugiter ꝑfrui. ieſu vnigenite ſplendor et̓ni pr̄is. lumē habitās īacceſſibile/ lumine incomprehēſibili. Qui illuminaſtigr̄a tua vniu̓ſum mūdū / illumīa qͥ in me e tenebroſum oculū meū. Uelatꝰ ē em̄ ⁊ cecꝰ. illumina eū ſuꝑ miſeratiōibꝰ tuis. vt ne craſſante diabolo penitꝰ obſcuret̉. Aſſimilata eſt em̄mens nr̄a infirmiſſima dn̄e/ ligno pplantatoqd̓ ſꝑ indiget firmitate ⁊ illuminatiōe gr̄e tueUerbū tuū dn̄e aꝑuit ocl̓os ceci ex vtero nati