Beati BernardiLA4A V
re eū qui bonꝰ eſt querētibꝰ ſe: aīe ſperāti inſe. Ue tibi gnaͣtio praua ⁊ exaſperans: malaIet adultera gnaͣtio: mēdatiū vſqꝫ hodie q̄ritans ⁊ diliges vanitatē: nec ſeruās fideꝫ cuiſdeſpōſata fueras veritati. Nunqͥd nō opushabet eiuſmodi gnaͣtio naſci denuo: iterū generari. Et maxīe. Nempe gemīa viperaruꝫfacti: tantomagis nūc neceſſe hn̄t in ventreꝫmr̄is gr̄e iterato introire ⁊ naſci: qͣꝫto factanoſcunt̉ poſteriora eoꝝ deteriora prioribꝰ.Gr̄as ipſi gr̄e ⁊ ſi dici pōt pluſqͣꝫ gͣtuite miſerationi: que bn̄ficijs obruit non modo immeritos: ſed nimiū male meritos ⁊ ingͣtos.Gr̄as ei qͥ regnaͣuit vos etiaꝫ ex hac vita inſpem vite vt adoptionē filiorum reciꝑetis.Volūtarie enī nunc ꝓprie genuit vos: ꝟbovtiqꝫ veritatis. Naꝫ ꝙ prius vos genuit ſacramēto eqͥdem pietatis: etſi volūtariuꝫ generanti: genitis tn̄ volūtariū eſſe nō potuit:in qͥbus adhuc nullus volūtatis vſus: nullum rōnis exercitiū fuit: ac ꝑinde nulla gnaͣtionis ipſiꝰ agnitio: nulla tanti noticia genitoris. Nūc demū volūtaria gnaͣtio volūtariū exhibet ſacrificiū iuxta illud: Volūtarieſacrificabo tibi: ⁊ ꝯfitebor noī tuo dn̄e: qm̄bonū eſt. Hec gna̓tio querentiū dn̄m. Querentiū: an habentiū dicam: Habentiū vtioet querentiū. Alioqͥn nō poſſent querere nōhn̄tes. Sꝫ qͥd hn̄tes: aut qͥd querētes? Velpotius quō hn̄tes: quō reqͥrentes? Verbogeniti: verbū hn̄t. Nunqͥd non verbū dn̄s:.i. Iohannē audi. Et deꝰ erat verbū. Quid gͦiam amplius querit gnaͣtio querētiū dn̄m:H. Conſidera qͥd ſequat̉ in pſalmo: Hec ē gnaͣtio querentiū dn̄m: querentiū facieꝫ dei iacob. Eundē ꝓinde hn̄t parit̓ ⁊ reqͥrūt: quiavnus idemqꝫ ⁊ verbū pr̄is ⁊ ſplēdor pater/ne glorie eſt. Et is qͥdē nō queſitꝰ haberi forſitan pōt: nō habitꝰ aūt queri oīno n̄ poteſt.24 Deniqꝫ ipſa ē que de ſe loquit̉ ſapīa. Quiedit me adhuc eſuriet. Potēs ipſe eſt p̄ſtare etiā ſe non querēti: qͥ vt ſupra oſtendimꝰde cumulo gr̄e ⁊ bn̄dictiōe dulcedīs queritet p̄uenit adhuc querere nō valētes. Nemoaūt ante idoneꝰ querere qͣꝫ hr̄e: qꝛ nemo inquit venit ad me niſi pr̄ meus traxerit eum.Adeſt gͦ qui trahit: ⁊ qͦdāmodo necdū adeſtqͥ nō alio trahit qͣꝫ ad ſeip̄m. Nunqͣꝫ enī necvſqͣꝫ ſine filio pr̄: adeſt tn̄ ꝑ fidem vt ad ſpeꝫtrahat. Quō ergo nūc exultet ſpūs meꝰ: qͦmodo nō ſine mō iocūdet̉ in gnaͣtione iſta q̄rentiū dn̄m? Nempe teſtimonium credibilenimis guſtate ſapiētie eſt: eſuriens ipſa tamvehemēs. Certiſſima mihi ꝓbatio ⁊ indubitabile argumentū: quia habetis quē ſic que
Soſ. Iritis: ⁊ in vobis habitat qui tam valide trahit vos ad ſeip̄m. Non enī hūane poſſibilitatis eſt curſus iſte cuiꝰ dextera facit virtutem cui ſꝑ neceſſe ē vt clamētis: Trahe nos Capoſt te: in odore vnguētoꝝ tuoꝝ currimꝰ:Non inqͣꝫ ab hoīe forma iſta ꝯu̓ſatiōis: necaliud exꝑimentū querimꝰ eius qͥ in vob̓ habitat chriſtꝰ: qͣꝫ ꝙ ita queritis chriſtū. Uidete enī fratres qualē ſpiritū accepiſtis: ſpiritum qͥ ex deo eſt: vt ſciatis que a deo donata ſunt vob̓. Audiuimꝰ apl̓icū: audiuimꝰ etꝓpheticū etiā ⁊ angelicū gradū quibꝰ nihila nobis arbitror poſſe ſublimiꝰ affectari Sane ē ſingulis mihi videor in vob̓ aliqͥd ⁊ magnū aliqͥd inuenire. Quis enī celibē vitam:vitam celeſtē ⁊ angelicā dicere vereat̉. Autꝙ in reſurrectiōe futuri ſunt oēs electi: quōnon iam nunc eſtis ſicut angeli dei in celo: anuptijs penitus abſtinēteſ. Amplectimī fratres p̄cioſiſſimā margaritā: amplectimī ſanctimoniā vite que vos efficit ſctōꝝ ſimiles ⁊domeſticos dei dicente ſcriptura: Incorruptio facit ꝓximū eſſe deo. Ita ergo non veſtro qͥdem merito ſed gr̄a dei eſtis qd̓ eſtis:qd̓ ad caſtitatē ⁊ ſctīmoniā ſpectat angeli qͥdem terreni aut potius celi ciues: ſed interīin terra ꝑegrini. Quādiu enī ſumꝰ in hͦ corpore: ꝑegrinamur a dn̄o. De ꝓphetia qͥd dicimus? Lex ⁊ ꝓphete vſqꝫ ad iohanne veritas ait: Uerūtn̄ nō erat ille adu̓ſariꝰ ſed diſcipulus vtiqꝫ veritatis: qͥ dicebat etiā poſtiohannē. Ex ꝑte enī cognoſcimꝰ ⁊ ex ꝑte ꝓphetamꝰ. Ceſſauit gͦ ꝓphecia qꝛ iam cogͦſcimus: necdū tamē tota ceſſauit: qꝛ adhuc exꝑte. Cū venerit inquit qd̓ ꝑfectum eſt. eua 1cuabit̉ qd̓ ex ꝑte eſt. Siqͥdem ante iohannēqui fuerūt ꝓphete vtrūqꝫ aduentū dn̄i prophetabāt: ⁊ qͣſi neutra adhuc pars ſalutis īnoticia: ſed vtrāqꝫ in ꝓphetia erat. Magnū ſane ꝓphetādi genꝰ cui vos deditos eſſeſpicio: magnū ꝓphęcie ſtudiū: cui vos video mācipatos. Qd̓ illud? Nēpe iuxta apoſtolū nō ꝯſiderare que vident̉ ſꝫ que nō vident̉: ſine dubio ꝓphetare eſt. Ambulare īſpū: ex fide viuere: q̄ ſurſum ſūt querere: nōque ſuꝑ terrā: obliuiſci quę retro ſunt ⁊ extedi in anteriora: ex magͣ parte ꝓphetare eſt.Alioqͥn quo nā modo niſi per ſpm̄ ꝓphetieꝯuerſatio nr̄a in celis eſt? Sic nimirū ꝓphete olim quaſi int̓ hoīes erāt ſui tꝑis: ſed ꝟtute ⁊ impetu quodā ſpūs dies illos tranſilietes exultabāt vt viderent diem dn̄i: ⁊ videſbant ⁊ letabant̉ in ea. Sed ⁊ ꝓfeſſionē apo-ſtolicam audiamꝰ. Ecce nos reliqͥmus oīa ⁊/jſecuti ſumꝰ te. Si gloriari licet: habemꝰ gloL
Ecc̄i. j6
psͣ. 53.
psͣ. 23.
Io-
Mat.
2. Col
1. Coꝝ.
Luc̄. 16
Sapͣ. 6.
Can̄ .i.