Ad FratresSermo

riam: ſed ſi ſapimꝰ: habere curabimꝰ apuddeū. Hec enī vera eſt gloriatio: vt qui gloriat̉ in dn̄o gloriet̉. Nam neqꝫ manꝰ noſtraexcelſa: ſed dn̄s fecit hec oīa. Fecit nob̓ magna qui potēs eſt: vt merito magnificet anima noſtra dn̄m. Ipſius enī magno munerefactū eſt: vt magnū illud ꝓpoſitū vnde magni gloriabant̉ apl̓i: magnifici ſeqͣmur. Forte etiā ſi in hͦ qͦꝫ gloriari voluero nō ero inſipiens. Veritate enī dicam: eſſe hic aliqͦs quipluſqͣꝫ nauē ⁊ rhetia relinq̄re. Quid ꝟo illd̓ꝙ ipſi qͥdem apl̓i reliq̄rāt oīa: ſed vt p̄ſenteꝫin carne dn̄m ſequerent̉? Non ē nr̄m dicere.20. ſecuriꝰ ipſum dn̄m audiamꝰ. Quia vidiſtime inqͥt thoma credidiſti: beati qͥ non viderunt ⁊ crediderūt. Forte etiā ꝓphetādi genus excellentiꝰ eſſe videbit̉ nō intendēs qͥbuſcūqꝫ tꝑalibꝰ rebus ⁊ trāſituris aliqn̄: fſpiritalibꝰ ⁊ eternis: ⁊ nihilominꝰ in vaſe fictili thęſaurꝰ caſtitatis illuſtrior in carne fragili: ex aliqͣ parte ꝓbabilior virtꝰ: Ubi gͦ angelica in hͦ corꝑe ꝯu̓ſatio in corde ꝓpheticaexpectatio: in vtroqꝫ apl̓ica ꝑfectio inuenit̉:qͣꝫtus iſte cumulꝰ gr̄aruꝫ? Quid retribuitisdn̄o ꝓ oībus que retribuit vob̓? Sublimisgradus: ſed eo ampliꝰ ꝑiculoſa ruina. Nunqͥd non tres celi ſunt qͦs aſcendimꝰ? Itaqꝫ qͥ.10. ſtat videat ne cadat. Uidebā inqͥt ſathanaꝫtanqͣꝫ fulgur de celo cadentē. Ex alto corruit ꝯfractꝰ ⁊ cōminutꝰ eſt: deſperata eſt plagaeius. Factꝰ eſt ſpūs eiꝰ vadēs ⁊ nō rediensNunqͥd ⁊ vos vultis abire? Sathanas ruit: nunqͥd ⁊ ruitis vos ſecū? Quā ſalubriusvob̓ ſtare in vijs dn̄i: ſtare in gr̄a in qua ſtatis. Non enī beatus vir qͥ nō abijt ī via peccatoꝝ: beatꝰ magis cuiꝰ eſt auxilium abs tedn̄e. Ibūt enī hmōi de ꝟtute in ꝟtutem: advidendū deū deoꝝ in ſion: ad videnduꝫ inbonitate electoꝝ tuoꝝ: vt lauderis cū hereditate tua. Ipſi nempe hereditas: ipſi ſuntdij ⁊ filij excelſi oēs. Itaqꝫ frēs mei: qm̄quidem veriſſime certiſſimeqꝫ hec ē gnaͣtio querentiū dn̄m: querentiū faciē dei iacob: quidvobis dixerim aliud qͣꝫ qd̓ idem ꝓpheta aiſ4. Letet̉ cor querentiū dn̄m: querite dn̄ꝫ ⁊ cōfirmamī: querite faciē eius ſemꝑ. Et qd̓ aliꝰ⁊1 qͥdem dicit: Si queritis: querite. Quid ē ſiqueritis querite? In ſimplicitate cordis q̄rite illū: Non aliud tanqͣꝫ illum: nō aliud pret̓illuꝫ: non aliud poſt illū. In ſimplicitate cordis querite illum. Simplex natura: ſimplicitatē cordis exqͥrit. Deniqꝫ ⁊ cū ſimplicibusſermocinatio eius. Uir duplex animo incō-ſtans eſt in oībus vijs ſuis. Nō pōt inueniriab his qͥ ad tempus crędūt: ⁊ in tꝑe tentatio

nis recedūt. Eternitas eſt: que niſi ꝑſeuerāter queſita: mīme inuenit̉. Ue etiam peccatori terram ingrędiēti duabus vijs. Nemoenī duobꝰ dn̄is ſeruire poteſt. Ne hanc qͥdem duplicitatē amat integritaſ illa: ꝑfectioilla: illa plenitudo. Indignū enī eſt vt inueniendā ſe prebeat: niſi ꝑfecto eam queſieriscorde. Ceterū ſi odibilis eſt canis reuerſusad ſuū vomitū: ⁊ ſus lota in volūtabro luti:ſed ⁊ ipſum quoqꝫ quē inuenerit tepiduꝫ exore ſuo euomere incipit deus: ſimulator ⁊ ꝓditor vbi parebūt? Si maledictus qui facitopus dei negligent̓: qui fraudulent̓ feceritquid meretur Fugiamꝰ hanc duplicitatemchariſſimi: ⁊ a fermēto phariſeoꝝ oīmodiscaueamus. Veritas eſt deus ⁊ tales queſitores requirit: qui querunt eum in ſpiritu etveritate. Si nolumus fruſtra querere dn̄mqueramꝰ veraciter: queramꝰ ꝑſeuerant̉: vtnec pro illo queramꝰ aliud: nec cum illo aliud: ſed nec ab illo ad aliud ꝯuertamur. Facilius eſt enī celum ⁊ terram trāſire: qͣꝫ vt ſicquerens nō inueniat: ſic petens non accipiat: ſic pulſanti non aperiatur.Conſolatorij ad frēs. Ser.IAuꝑes quidēvidemur ⁊ ſumꝰ ſed ſi ſpm̄ qui exdeo eſt accipiamꝰ vt ſciamꝰ que adeo donata ſunt nob̓ magͣ ab eo gloria: magͣnob̓ eſt collata ptās. Quot qͦt inqͥt receper̄t ꝓeū dedit eis ptātē filios dei fieri. An nō poteſtas filioꝝ dei eſt iſta qn̄ etiā nob̓ ſeruiuntvniu̓ſa? Sciebat enī apl̓s ipſe: qm̄ diligentibus deū oīa cooꝑant̉ in bonū. Sed forte dicat aliqͥs vr̄m: qͥd ad me: ⁊ in puſillanimitate cordis ſui talia meditet̉. Glorient̉ de ptāte filioꝝ dei in qͥbus filialis erga eum feruetamor: viget affectꝰ: vt p̄ſumat oīa ſibi cooperari in bonū: qui deū diligūt in veritate.Ego ꝟo mendicus ſum ⁊ pauꝑ: carēs affectu filiali: expers digne deuotiōis. Sꝫ attende qd̓ ſequit̉: Nullū enī deſꝑationi locū reliqͥt in ſcpͥtura ſua: qͥ alio loco ſic loquit̉: Vtꝑ patiētiā ⁊ ꝯſolationē ſcripturarū ſpem habeamus. Affectꝰ enī ille queꝫ queris pax eſtnon patiētia: in patria ē nō in via: nec eos qͥeiuſmodi ſunt a ſcpͥtura opus ē ꝯſolari. Ergo per patiētiā ⁊ ꝯſolationē ſcripturarū ſpēhabeamꝰ: etiā ſi nōdū poſſumꝰ app̄henderepacem. Propterea cū dixiſſet: diligentibusdeum oīa cooꝑari in bonū: ſollerter addidithis qui ẜm ꝓpoſitū vocati ſunt ſancti. In qͦꝟbo nō te terreat ſctītatis nomē: qn̄ nō ẜmmeritū ſed ẜm ꝓpoſitū: non ẜm affectionē ſꝫ

H

oā 4

ps. 104

Eſa. 21

Luc̄. 10.

Io. 20.

Ro. 8.

Io. i.