Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Parabola de nuptijs Filij regis Sermo

agnus coram tondēte ſe ſic nō aperuit os ſuo. i. um. Et alibi. Ecce agnꝰ dei: ecce qͥ tollit peccata mūdi. Agnꝰ igit̉ iſte de lana ſua ſponſe capam fecit: cū huilitatē verbis docuit di. ii. cens: Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humil̓ corde. Pelliceā dedit: cū vigilijs: cū ieiunijs: ⁊alijs carnis ſue afflictiōibꝰ: ad vltimū paſſionē crucis mortificationē carnis ſponſe oſtendit. Capa itaqꝫ qua qͥ indutꝰ eſt abſcondit̉:ſignat hūilitatē: qꝛ que ſponſa eſt chriſti latitat: ⁊ a ſeculo cognoſci refugit. Pellicea q̄de mortuis aīalibꝰ ſit: mortificationē carnisinſinuat. Hec aūt hyemis tꝑe. Paſcali ꝟotꝑe arminiā pelliceaꝫ dedit circa collū ⁊ circa manū rubeis gulis preꝑatā. Hec pelliceaſunt p̄dicatores: albi ꝓpter reſurrectionemquā in chriſto annūciāt ⁊ in ſpōſam futuraꝫp̄dicant: qui cū paſſionē chriſti annūciāt rubeam gulā circa collū portāt. Sed qꝛ qͥdampaſſionē chriſti ore p̄dicāt quā corde nō ſentiunt: de qͥbus dicit paulus qͥdam annūciātchriſtū non ſincere exiſtimantes ſe ſuſcitaretribulationeꝫ vinculis meis: oportet vt qd̓ore dicūt corde ſentiant. Nam minꝰ de ceteris ornata eſſet: ſi tm̄ circa collū ⁊ nō vſqꝫ adpectus deſcendentes gulas pelliceas haberet. Circa manus p̄dicatores gulas habentcū in oꝑibꝰ ſuis paſſionibꝰ chriſti cōmunicātIgit̉ pellicea ſponſo de arminio fit: qd̓ candidū eſt: in ſignificationē leticie ſpūalis: obſpē future reſurrectiōiſ. Circa collū ⁊ vſqꝫ ſupra pectꝰ ⁊ circa manꝰ rubeiſ gul̓ ornata ē: qꝛpaſſionē chriſti quam ore p̄dicat: corde ſentit: ⁊ oꝑbꝰ atteſtat̉. Dedit etiā chriſtꝰ paſcali temꝑe ſponſe ſue cordubanos duos: qͥ ſignant duo teſtamēta: qͥbus affectus ſponſene terrā tangant muniunt̉: vel ſignāt ꝯtinētiam ⁊ charitatē: q̄ duos affectus quoꝝ alterum ac. arnē ſuam: alterū ad vitia que olimſponſa habuit calceāt: e qͥbuſ ille qͥ ad carnēeſt ꝯtinētia ſine diſtrictiōe diſcipline minuitur: ille qͥ eſt ad vicia charitate extinguitur.Sꝫ hi cordubani niſi ꝓfeſſiōe ligent̉ ⁊ obedientia: e pedibꝰ elabunt̉. Multos enī vidimus qͥ ꝯtinentiaꝫ carnis ex charitate habuerūt: vel ẜm duo teſtam̄ta vincere diſpoſuerūt: ſꝫ qm̄ ſub obediētia ⁊ ꝓfeſſiōe ſe nonligauerūt: gͣuit̓ lapſi ſunt. Cordubani itaqꝫſunt vel duo teſtamēta: vel ꝯtinētia ⁊ charitas: ligature: ꝓfeſſio ⁊ obediētia. Dedit etiāchriſtus ſponſe ſue duas cyrothecas. Manus ſponſe ſunt oꝑatio ⁊ ꝯtemplatio. Et qͣꝫuis ꝑ leuā alibi actiua: ꝑ dexterā ꝯtemplati.i. ua vita vt ē illud: leua eiꝰ ſub capite meo ⁊cͣhic tn̄ ꝑ ſiniſtrā ꝯtemplatio ꝑ dexterā oꝑa-

tio deſignat̉: hac ſimilitudīe qꝛ ſiniſtrā frequent̓ tenemꝰ ſub veſtibꝰ abſconditā: dexteram ꝟo ſepiꝰ ad oꝑandū exponimꝰ. Similiter manꝰ dextera. id eſt. oꝑatio habet cyrothecam in qͥnqꝫ folliculos ad qͥnqꝫ digitosrecipiēdos diuiſaꝫ: qꝛ bonū opus dꝫ eſſe rectuꝫ: volūtariū: purū: diſcretū: ⁊ firmū. Rectum in intentiōe: volūtariuꝫ vt nec timorenec aliqͣ alia fiat coactiōe: purū vt dum fit aliqua aura vanitatis nō inaneſcat: diſcretū vivltra modū nō intendat̉: firmū vt ꝑſeueretSiniſtra aūt. id eſt. ꝯtemplatio habet cyrothecā ſimilit̓ in qͥnqꝫ diuiſam. Nam qͥnqꝫ inꝯtemplatiōe ſunt: ſcꝫ ꝯſideratio pctōꝝ ⁊ gehenne: ꝯtemptꝰ p̄ſentiū: ⁊ ſpes futuroꝝ: iudiciū ⁊ regnū: ſtatuſ corꝑis poſt reſurrectionem ⁊ glorificationē: ſpūs humanꝰ ⁊ eternitas cū qua vniendus eſt. Qui enī ꝯtemplatur primū ꝯſiderat pctā ſua qͣlia ⁊ qͣꝫta ꝑpetrauit: q̄ ꝯſiderare nō multū ꝓdeſſet ſi nō ꝑillis in gehēna puniri metueret: ⁊ ideo ꝯſiderationi pctōꝝ recte adiūgit̉ ꝯſideratio gehēne. Iterū ſi ꝯſideraret̉ que ⁊ qͣꝫta ſint torm̄ta gehenne ⁊ nulla pctōꝝ memoria habere/tur: ſecura mens forſitan gehennā ꝯſideraret: cū nulla eā recordatio pctōꝝ ꝑterreret.Hac de cauſa in mēte ꝯtemplatoris vtrūqꝫet pctā ⁊ gehēna ꝯiungit̉: vt ex vtroqꝫ terror incutiat̉. Sed in mēte ſic ꝑterrita ſtatimſuborit̉ ꝯtemptꝰ p̄ſentiū: cui adiūcta ē ſpesfuturoꝝ. Sed ne ſpes mentē diſſolutā reddat reſtringit̉ ꝑ iudiciū: qꝛ ꝯſiderat ea ad q̄ſperauit tranſeūdū eſſe ꝑ illud horrenduꝫ etdiſtrictū iudiciū. Sed terrorē de iudicio cōſolat̉ regnū: ⁊ ideo iudicio ſubiunctū eſt regnū. In qͦ regno ꝯſiderat̉ qͥd erimꝰ: ⁊ pͥmuꝫſtatus corꝑis ꝙ erit īmortale ⁊ impaſſibileꝫdeinde glorificatio: ꝙ erit ineffabilis pulchritudinis ⁊ p̄fulgidū ſicut ſcriptū eſt: Fulge/ ꝓbūt iuſti ſicut ſol. Poſt hec ꝯſiderat̉ btītudo aīe: ſi ipſa aīa ꝯſiderat̉ ⁊ deꝰ cui vniēdaeſt: qd̓ eſt vltimū ⁊ ꝯſummatio oīum. Hecaūt qͥnqꝫ que in ꝯtemplatione ꝯſideramꝰ: ꝑqͥnqꝫ feneſtras vident̉. Feneſtra ex aere etpariete ꝯſtat. Nam vbi ē paries ꝯtinuus:nulla eſt feneſtra: item vbi eſt aer abſqꝫ pariete nō eſt feneſtra: ſed paries admittēs intra ſeipſum aerem vocat̉ feneſtra. Chriſtusꝟo eſt ex hūanitate qͣſi pariete ⁊ diuinitateintra hūanitatē lucēte. Itaqꝫ chriſtus feneſtra ē: īmo qͥnqꝫ feneſtre in eo ꝯſiderant̉: ſcꝫincarnatio: ꝯuerſatio: doctrina eiꝰ: reſurrectio: ⁊ aſcenſio. Per illa qͥnqꝫ q̄ de ꝯtemplatione dicta ſunt vident̉. Nam ꝑ incarnationem chriſti multis manifeſtata ſūt peccata ⁊

G ii

Mat .5.

Can̄.

Mat. .23.