Parabola de nuptijs Filij regis Sermo
agnus coram tondēte ſe ſic nō aperuit os ſuo. i. um. Et alibi. Ecce agnꝰ dei: ecce qͥ tollit peccata mūdi. Agnꝰ igit̉ iſte de lana ſua ſponſe capam fecit: cū huilitatē verbis docuit di. ii. cens: Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humil̓ corde. Pelliceā dedit: cū vigilijs: cū ieiunijs: ⁊alijs carnis ſue afflictiōibꝰ: ad vltimū paſſionē crucis mortificationē carnis ſponſe oſtendit. Capa itaqꝫ qua qͥ indutꝰ eſt abſcondit̉:ſignat hūilitatē: qꝛ que ſponſa eſt chriſti latitat: ⁊ a ſeculo cognoſci refugit. Pellicea q̄de mortuis aīalibꝰ ſit: mortificationē carnisinſinuat. Hec aūt hyemis tꝑe. Paſcali ꝟotꝑe arminiā pelliceaꝫ dedit circa collū ⁊ circa manū rubeis gulis preꝑatā. Hec pelliceaſunt p̄dicatores: albi ꝓpter reſurrectionemquā in chriſto annūciāt ⁊ in ſpōſam futuraꝫp̄dicant: qui cū paſſionē chriſti annūciāt rubeam gulā circa collū portāt. Sed qꝛ qͥdampaſſionē chriſti ore p̄dicāt quā corde nō ſentiunt: de qͥbus dicit paulus qͥdam annūciātchriſtū non ſincere exiſtimantes ſe ſuſcitaretribulationeꝫ vinculis meis: oportet vt qd̓ore dicūt corde ſentiant. Nam minꝰ de ceteris ornata eſſet: ſi tm̄ circa collū ⁊ nō vſqꝫ adpectus deſcendentes gulas pelliceas haberet. Circa manus p̄dicatores gulas habentcū in oꝑibꝰ ſuis paſſionibꝰ chriſti cōmunicātIgit̉ pellicea ſponſo de arminio fit: qd̓ candidū eſt: in ſignificationē leticie ſpūalis: obſpē future reſurrectiōiſ. Circa collū ⁊ vſqꝫ ſupra pectꝰ ⁊ circa manꝰ rubeiſ gul̓ ornata ē: qꝛpaſſionē chriſti quam ore p̄dicat: corde ſentit: ⁊ oꝑbꝰ atteſtat̉. Dedit etiā chriſtꝰ paſcali temꝑe ſponſe ſue cordubanos duos: qͥ ſignant duo teſtamēta: qͥbus affectus ſponſene terrā tangant muniunt̉: vel ſignāt ꝯtinētiam ⁊ charitatē: q̄ duos affectus quoꝝ alterum ac. arnē ſuam: alterū ad vitia que olimſponſa habuit calceāt: e qͥbuſ ille qͥ ad carnēeſt ꝯtinētia ſine diſtrictiōe diſcipline minuitur: ille qͥ eſt ad vicia charitate extinguitur.Sꝫ hi cordubani niſi ꝓfeſſiōe ligent̉ ⁊ obedientia: e pedibꝰ elabunt̉. Multos enī vidimus qͥ ꝯtinentiaꝫ carnis ex charitate habuerūt: vel ẜm duo teſtam̄ta vincere diſpoſuerūt: ſꝫ qm̄ ſub obediētia ⁊ ꝓfeſſiōe ſe nonligauerūt: gͣuit̓ lapſi ſunt. Cordubani itaqꝫſunt vel duo teſtamēta: vel ꝯtinētia ⁊ charitas: ligature: ꝓfeſſio ⁊ obediētia. Dedit etiāchriſtus ſponſe ſue duas cyrothecas. Manus ſponſe ſunt oꝑatio ⁊ ꝯtemplatio. Et qͣꝫuis ꝑ leuā alibi actiua: ꝑ dexterā ꝯtemplati.i. ua vita vt ē illud: leua eiꝰ ſub capite meo ⁊cͣhic tn̄ ꝑ ſiniſtrā ꝯtemplatio ꝑ dexterā oꝑa-
tio deſignat̉: hac ſimilitudīe qꝛ ſiniſtrā frequent̓ tenemꝰ ſub veſtibꝰ abſconditā: dexteram ꝟo ſepiꝰ ad oꝑandū exponimꝰ. Similiter manꝰ dextera. id eſt. oꝑatio habet cyrothecam in qͥnqꝫ folliculos ad qͥnqꝫ digitosrecipiēdos diuiſaꝫ: qꝛ bonū opus dꝫ eſſe rectuꝫ: volūtariū: purū: diſcretū: ⁊ firmū. Rectum in intentiōe: volūtariuꝫ vt nec timorenec aliqͣ alia fiat coactiōe: purū vt dum fit aliqua aura vanitatis nō inaneſcat: diſcretū vivltra modū nō intendat̉: firmū vt ꝑſeueretSiniſtra aūt. id eſt. ꝯtemplatio habet cyrothecā ſimilit̓ in qͥnqꝫ diuiſam. Nam qͥnqꝫ inꝯtemplatiōe ſunt: ſcꝫ ꝯſideratio pctōꝝ ⁊ gehenne: ꝯtemptꝰ p̄ſentiū: ⁊ ſpes futuroꝝ: iudiciū ⁊ regnū: ſtatuſ corꝑis poſt reſurrectionem ⁊ glorificationē: ſpūs humanꝰ ⁊ eternitas cū qua vniendus eſt. Qui enī ꝯtemplatur primū ꝯſiderat pctā ſua qͣlia ⁊ qͣꝫta ꝑpetrauit: q̄ ꝯſiderare nō multū ꝓdeſſet ſi nō ꝑillis in gehēna puniri metueret: ⁊ ideo ꝯſiderationi pctōꝝ recte adiūgit̉ ꝯſideratio gehēne. Iterū ſi ꝯſideraret̉ que ⁊ qͣꝫta ſint torm̄ta gehenne ⁊ nulla pctōꝝ memoria habere/tur: ſecura mens forſitan gehennā ꝯſideraret: cū nulla eā recordatio pctōꝝ ꝑterreret.Hac de cauſa in mēte ꝯtemplatoris vtrūqꝫet pctā ⁊ gehēna ꝯiungit̉: vt ex vtroqꝫ terror incutiat̉. Sed in mēte ſic ꝑterrita ſtatimſuborit̉ ꝯtemptꝰ p̄ſentiū: cui adiūcta ē ſpesfuturoꝝ. Sed ne ſpes mentē diſſolutā reddat reſtringit̉ ꝑ iudiciū: qꝛ ꝯſiderat ea ad q̄ſperauit tranſeūdū eſſe ꝑ illud horrenduꝫ etdiſtrictū iudiciū. Sed terrorē de iudicio cōſolat̉ regnū: ⁊ ideo iudicio ſubiunctū eſt regnū. In qͦ regno ꝯſiderat̉ qͥd erimꝰ: ⁊ pͥmuꝫſtatus corꝑis ꝙ erit īmortale ⁊ impaſſibileꝫdeinde glorificatio: ꝙ erit ineffabilis pulchritudinis ⁊ p̄fulgidū ſicut ſcriptū eſt: Fulge/ ꝓbūt iuſti ſicut ſol. Poſt hec ꝯſiderat̉ btītudo aīe: ſi ipſa aīa ꝯſiderat̉ ⁊ deꝰ cui vniēdaeſt: qd̓ eſt vltimū ⁊ ꝯſummatio oīum. Hecaūt qͥnqꝫ que in ꝯtemplatione ꝯſideramꝰ: ꝑqͥnqꝫ feneſtras vident̉. Feneſtra ex aere etpariete ꝯſtat. Nam vbi ē paries ꝯtinuus:nulla eſt feneſtra: item vbi eſt aer abſqꝫ pariete nō eſt feneſtra: ſed paries admittēs intra ſeipſum aerem vocat̉ feneſtra. Chriſtusꝟo eſt ex hūanitate qͣſi pariete ⁊ diuinitateintra hūanitatē lucēte. Itaqꝫ chriſtus feneſtra ē: īmo qͥnqꝫ feneſtre in eo ꝯſiderant̉: ſcꝫincarnatio: ꝯuerſatio: doctrina eiꝰ: reſurrectio: ⁊ aſcenſio. Per illa qͥnqꝫ q̄ de ꝯtemplatione dicta ſunt vident̉. Nam ꝑ incarnationem chriſti multis manifeſtata ſūt peccata ⁊
G ii
Mat .5.
Can̄.
Mat. .23.