Beali BernardiSermo CLXXXI
tio ianitore: oībꝰ ⁊ intrātibꝰ ⁊ exeūtibꝰ fecitportā patere. Sobrietatē ꝟo ⁊ ſocias ſobrietatis ꝟtutis aut occidit aut incarcerauit autin exiliū deſtinauit. Exinde ad ſuꝑiorē ciuitatis arcē ꝯſcendit̉: ⁊ pace ianitore ⁊ cuſtode ſumme btītudīs ꝑempto miſeria ingreditur. Mox enī dn̄a ſuꝑbia aſcēdens in arcē:ſuꝑbia eoꝝ qͥ te oderūt aſcendit ſemꝑ: pietatem de ea impie deturbauit: totāqꝫ illam pietatis ⁊ pacis familiā morte vel exilio dānauit. Iam quicūqꝫ vult ſanctuariū dei ingredit̉ quecunqꝫ ſancta in eo: quecūqꝫ hactenꝰfilijs leui tm̄ acceſſibilia erat ⁊ viſibilia: iamꝓphanata iam direpta ab inimicis in babylonē trāſferunt̉: ⁊ de vaſis templi ꝯcubinisregis babylonij ꝓpinat̉. Sic capta ē ⁊ ꝯfuſa tota ciuitas. Scd̓m gloriā eiꝰ facta ē ignominia eiꝰ. Cōfuſis oībꝰ: ad dn̄as triſtis nūcius venit ꝑdite ciuitatis. Cōturbate ille pedibus pr̄is ꝓuoluunt̉ auxiliuꝫ dep̄cantes.Cauſante illo ⁊ cuſtodis liberi arbitrij arguente negligentiā: quid inquiūt o pr̄ liberumarbitriū pōt ſine adiutrice gr̄a? Et ego inqͥtdabo gr̄aꝫ ſꝫ p̄mittēdus ē timor. Ipſe enī anillaꝫ p̄ibit parare vias. Egreſſus timor a facie dn̄i venit ad ciuitatē baculū hn̄s diſcipline in māu eiuſ. Inuenitqꝫ portā difficultatiſobſeratā ⁊ obfirmatā vectibꝰ male ꝯſuetudinis. Ianitor ꝓcax ⁊ improbꝰ carnis laſciuia in portis aderat qͥ timori ſatis infeſtꝰ opprobrijs ⁊ ꝯuitijs eū fatigabat. At ille factoimpetu fiducie: frangēs vectes male ꝯſuetudinis portas diruens difficultatis miſerū illuꝫ corripit: ⁊ baculo eū diſcipline quē tenebat vſqꝫ ad mortē ꝑurget. Statimqꝫ ſignuꝫadueniētis gr̄e ſuꝑ portas eleuās totā ciuitatē vertit in timorē. Poſt quē gr̄a ingreditur ciuitatē: ſecū totū illū virtutū celeſtiū exercitū adducēs. Mox pars inimica diſparuit: virtutes ꝟo ad nota p̄ſidia recurruntProcedētes ilico ⁊ ſe eas accuſantes: ⁊ deceptas diſcretio ⁊ diſpēſatio veniā precant̉ꝓdit de vinculis ⁊ ad occurſum dn̄e gr̄e feſtinat arbitriū: ſub regno gr̄e nūc tandem ſeſperās fore liberū. Fercula preꝑant̉ filiabuſregis domꝰ ſue: ⁊ mēſe ponunt̉ ꝯgrue. Inmenſa quippe fidei panis ponit̉ doloris ⁊aque anguſtie ⁊ cetera penitētie fercula. Inmenſa ſpei panis ꝯfortās ⁊ oleū exhilaransfaciē: ⁊ cetera ꝯſolatiōis fercula. In menſacharitatis panis vite vinūqꝫ letificās ⁊ oēsdelitie paradiſi. Iam ingrediunt̉ et epulantur et cuſtodiūt ciuitatē. Sed niſi dn̄s cuſtodierit ciuitatē fruſtra vigilat qͥ cuſtodit eamParabola cuiꝰ ſupra d̓ nuptijs
Sermo CLXXXfilij regis ⁊ de ornamētis ſpōſe ſuelius regis ſuperceleſtis hieruſale egreſſus eſtvt ꝯtemplaret̉ regna pr̄īs ſui inferiora. Qui circūſpectis oībꝰ regreſſus adpr̄em ait: Pater oīa regna terrarū circūiui:et q̄ in oībꝰ agerent̉ diligent̓ aſpexi. Clamorem etiā ſodomoꝝ qͥ ad te aſcēderat: verumeſſe cōperi: ⁊ vltiōe digna puniui. Sed iamtp̄s eſt vt in futurū mihi ꝓſpiciā: vxorē ducam: filios ꝓcreem: familiā iam ꝑ me regamSpōſam q̄ mihi habēda cōplacuit in domoregis babylonici vidi. Quā rex ille captiuātenet: ⁊ ne que ſit valeat cognoſci: vilibꝰ acſordidis veſtibꝰ eam induit: ad hec pr̄ ad filiū. Abſit inqͥt a te: vt rem iſtam facias coet̓ne ⁊ ꝯſub̓alis mihi vnice fili. Ethyopiſſa illa de qua dicis nō eſt ꝯdigna tuo generi veltue īmēſitati. Ad quē filiꝰ. Fixū inqͥt habeoin me ⁊ vxorē velle duce̓ ⁊ nullā niſi hāc mihi ꝯiungere. Si ita ē inqͥt pater: tu coeternꝰet ꝯſub̓alis ⁊ coop̄s mihi in manu habes eſillā de captiuitate babylonica liberare: ⁊ ꝓut vis tibi ſponſam aſſumere. Statim affuitīnumerabilis multitudo angeloꝝ ⁊ celeſtiūagminū: in his nuptijs filio ſummi regis miniſtrare ſeſe preꝑantiū. E qͥbꝰ vnum ſcꝫ gabrielem archangelū qͥ paranymphꝰ eius fieret elegit. Gabriel electꝰ filio ſummi regꝭ aitEn fortitudo tua ego ſum: illā tibi quā queris de medio babylone vi raꝑe ſi imꝑas etvaleo ⁊ paratꝰ ſum. Nō ita agendū eſt inqͥtfilius regis eterni: violētia nulla babylonico regi inferēda ē: ꝯſilijs occultis: ⁊ ſapiētiaque mihi iūgenda eſt de captiuitate babylonica ē eripiēda. Ad mariā virginē de ſtirpedauid myſteriū ꝯſilij mei a te gabriele deferendū occulte apud eā in thalamo eiꝰ ꝯuiuium nuptiarū mearū eſt nūciandū ⁊ celebrādū. Ad mariā gabriel archāgelꝰ deſcēdit: qd̓ſibi iniūctu fuerat fidelit̓ ꝑegit. Sed qͥ eummiſerat anteqͣꝫ nūciaret̉ iam. ad virginē venerat. Ibi nūciatū: ibi celebratū ē ſctīſſimuꝫnuptiarū ꝯuiuiū. Sꝫ nunqͥd tantus ac talisiſte ſponſus ad ſponſam ſuam vacua manuvenit? Nequaqꝫ: ſed donatiua detulit: delata irrogauit. Et qꝛ hyemis tꝑe venit: hyemales veſtes primū ſue ſponſe dedit: agminam videlicet pelliceā ⁊ capā. Qd̓ vtrunqꝫſit de agno: ſed alterū ſine dolore agni. id eſtlana de qͣ fit capa ſumit̉: alterū videlicet pellis vn̄ pellicea: abſqꝫ dolore gͣui ab agno nōaccipit̉. Spōſus iſte agnꝰ ē: ſicut ſcpͥtura teſtat̉. Quaſi ouis ad occiſionem ducet̉: ⁊ qͣſi A
Act .3.