Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Beali. SernardiDermō LAAAIIU

Beali. SernardiV6

gehenna: que pͥus nō attendebant̉. Conu̓latio eius aꝑte docuit p̄ſentia ꝯtemne̓ ⁊ adfuturā ſpem dirigere. In doctrina eius ſatiſde iudicio ⁊ regno. In reſurrectiōe eiꝰ oſtēſus eſt ſtatus corꝑis ⁊ glorificatio: qꝛ qͣlis ipſe tales ⁊ ſui futuri ſunt ꝓ modulo ſuo. Inaſcenſione aūt qͣntulūcūqꝫ reuelatū eſt: quōſpūs noſter cū deo vniēdus ē. Homo enī ilille quō ſine oī vehiculo: abſqꝫ oīs creatureāminiculo. Itaqꝫ cyrothece ſponſe in manudextera ſunt. id eſt. actiōe: ꝙ ipſuꝫ opus ſitrectū: volūtariū: puꝝ: diſcretū: ⁊ firmū. Inſiniſtra manu. id eſt. ꝯtemplatiōe ꝙ pͥmū cōſiderent̉ pctā ⁊ gehena: deinde ſequat̉ ꝯtēptus p̄ſentiū ⁊ ſpes futuroꝝ: poſt iudiciū etregnū ſubiungat̉ ſtatꝰ corꝑis ⁊ glorificatio:ad vltimū vnitio ſpūs noſtri cuꝫ deo. Chriſtus aſcendēs hec oīa in ſpōſa ꝯſummauit:et eam ꝯſeruandā apoſtolis cōmiſit: ⁊ ne abhieroſolymīs diſcederēt p̄cepit: donec īduerent̉ virtute ex alto. Poſt dies decē ipſo ſcilicet die penthecoſtes exercitum maximū ⁊fortē miſit e celo. id eſt. ſpm̄ſanctū qui ꝯtuliſeis pacem ⁊ gaudiū: ⁊ ceteros fructꝰ ſpūs qͦſ. enumerat apl̓s. Quibꝰ facti ꝯſtantes ⁊ fortes hoſtiles cuneoſ aggrediunt̉: ⁊ petrꝰ vnadie qͥnqꝫ milia ⁊ alia die tria milia de iudeisad chriſtū ꝯuertit. Quibꝰ geſtis aiūt apoſtoli: Abſit vt dn̄a nr̄a chriſti ſpōſa pedes amplius gradiat̉: queramꝰ ei aīal qͦ ſubuehente celerius ⁊ honeſtiꝰ qͦcūqꝫ eundū eſt deferat̉. Sꝫ hͦ nō erit equꝰ: quia aīal ſuꝑbie ⁊ diſcordie eſt: nec aſinus: qꝛ fatuus ⁊ īmūdus:ſed mulus: qͥ firmit̓ ⁊ mature gradit̉. Mulus itaqꝫ ſponſe dat̉: qꝛ ppl̓s ex iudeis ⁊ gētibꝰ ad fidem ꝯu̓ſus eſt. Sicut enī mulus exdiu̓ſis aīalibꝰ naſcit̉: ſic pͥmitiua eccleſia exdiuerſis populis collecta ē: videlicet ex iudeis ⁊ gentibꝰ: vel de p̄ſumentibꝰ ⁊ deſperantibꝰ. Chriſtꝰ enī diuſis ⁊ ꝯtrarijs infirmitatibꝰ laborātes miro modo ſanauit: ⁊ vnomedicamīe. id eſt. cruce ſua: eos qͥ nimis ꝯfidentes ⁊ deſperātes fuerūt. Et adhuc ſuntqͥ dicūt re mea ꝯtentus ſum: ⁊ nulli vnqͣꝫ ꝑvim rapui aliqͥd ⁊ ſimilia: ⁊ qͥd eſt ⁊ qͣre d̓ vita deſperē: ⁊ gehennā timeā? Sꝫ ſꝫ iſti attendunt ꝙ chriſtꝰ qͥ peccatū nō fecit nec dolusinuentꝰ eſt in ore eius morte tam̄ turpiſſimaid eſt. cruce vitā finiuit: deficiūt a ſuꝑbia ſuaet timore ꝯterriti ad humilitatē ⁊ ad cōmunicandū paſſionibꝰ chriſti ꝯuertunt̉. Suntiterū qui tot ⁊ tantis facinoribꝰ inqͥnati ſuntvt ſibi indulgeri diffidāt. Sed ſi ipſi attēdāꝙ chriſtꝰ non ꝓ ſe: ſed ꝓ pctōribꝰ ſuſtinuit:ſpem ſumūt ⁊ a deſperatione ſanant̉. Itaqꝫ

chriſtus ſua cruce ⁊ p̄ſumētes ſanat: qꝛ īnocens paſſus eſt ⁊ deſperātes: quia ꝓ pctōribus ſuſtinuit: ⁊ ex his diu̓ſis pctōribꝰ eccleſia ꝯgregata mulus ē: queꝫ apoſtoli ſponſepreparāt. Et ei in talibꝰ quieſcēti: ⁊ ꝑ eos addiuerſa ꝓgrediēti dant̉ calcar vnū ſcꝫ amorem ſponſi: qͦ ſuos ꝓficiſci cōpellat. Dant etflagellū qͦ retro ꝑcutiat: qꝛ ꝑpetratꝭ iniqͥtatibus anxiant̉. Multiplicata ⁊ dilatata ſancta eccleſia: apoſtoli ꝑacto agone ſui certaminis de vita decedētes: eam martyribꝰ regendā cōmittūt. Illi aūt ꝓ ea virilit̓ decertantes: ⁊ defenſione eius ſanguinē ſuū fundentes dicūt. Apoſtoli mulo vno dn̄am noſtram donauerūt: equū eſt ⁊ nos in ornatuꝫeius ⁊ decorē aliqͥd ꝯferre. Et qꝛ iam eſtasincaluit groſſioribꝰ indumētis nō eſt onerāda: nouū aliqͥd faciamꝰ ei decoris ⁊ ſubtile:variū ſcꝫ mantellū: rubea purpura cooꝑtūUariū iſtud mantellū ſunt ſancti martyresex parte virgines: qd̓ ſignat albuꝫ: varie exparte vidue vl̓ ꝯiugati: qͥ ſignant̉ medio colore ⁊ varij. Rubeū ſuꝑponit̉: qꝛ ꝓ chriſtotrucidati ſanguine reſpergunt̉. Et hi ſuis tēporibꝰ virilit̓ rexerūt eccleſiā: ꝓuexerunt etmunierūt. Quibꝰ decedentibꝰ ſucceſſeruntſancti doctores ⁊ magnifici confeſſores Ambroſius: hieronymꝰ: hylariꝰ: auguſtinꝰ ⁊ ſimiles. Uidens aūt diabolus aꝑto bello qd̓ꝯtra eccleſiā tꝑe apl̓oꝝ ⁊ martyruꝫ geſſeratſe nihil ꝓfeciſſe: ſed iam tribulatiōibꝰ magiscreuiſſe ⁊ ꝓfeciſſe: ad fraudulētas ⁊ occultaſꝑſecutiōes ꝯuertit̉: ſcꝫ vt aliqͦs ex membriseius ſeducat ꝑ quos negociū ſue malicie tāto efficacius qͣꝫto occultius ꝑagat. Inſtruititaqꝫ arriū ſuis artibꝰ: pelagiū ⁊ fotinū ⁊ hiſſimiles: qui miniſtros chriſti ſe ſimulantes:ſponſam eius longo in deuiū ducāt. Qd̓ ꝑcipientes ſancti doctores occurrūt: diſputationibꝰ ꝯfligunt: ꝯfutant hereticos: ⁊ dn̄amſuam ad viam veritatis reducūt. Cui reducte: quia dum per deſerta arrij ⁊ deuia pelagij gradit̉: veſtes eius aliqͣꝫtū attrite erant:paludamentū de ſamito faciunt. id eſt. vitaſua pudica ⁊ honeſtis ſuis moribꝰ eam adornant. Ecce iam victus hoſtis ⁊ in apertis ꝑſecutiōibus ⁊ occultis hereticoꝝ ſeductiōibus. Iam ſponſa nullo ꝯtra occurrēte cummulto comitatu gradit̉: adhuc tam̄ colubertortuoſus eaꝫ ſpoliare conat̉: ⁊ cū in via nōpoſſit iuxta viam laqueos parat: ibi tentoria ſua erigit. Et hic quidem trapezetas ſuos cum multo auro ⁊ argento expoſito ſedere facit: illuc autem venditores veſtiuꝫ cummulto ⁊ vario apparatū diuerſoꝝ ornamē

Gall̓.