De ligno feno et ſtipula

cornua in manibus eiꝰ: Sapiētia quoqꝫ abſcōdita eſt ⁊ incuruata. Placuit em̄ ei ꝑ ſtulticiā verbi ſaluos facere credentes. Nonneqd̓ammō ſtultū ſe fecerat: qui tradidit ī mortē aīaꝫ ſuā ⁊ tulit pctā multoꝝ: ⁊ q̄ n̄ rapuittunc exoluebat? Nōne ebrius erat vino charitatis ⁊ īmemor ſui ꝯtra petri ꝯſiliū dicentis: ꝓpicius eſto tibi? Itaqꝫ abſcōdita ē fortitudo maximeqꝫ velata eſt incarnata ſapiētia: ſꝫ benignitas nō potuit ampliꝰ declararinec abundantiꝰ expͥmi: nō euidentiꝰ cōmendari. Porro id quidē ad affectuoſum cordisamore diximꝰ ꝑtinere. Nam ⁊ videre ē homines ſic affectos erga hmōi: vt vix ſine lachrymis audiant vel recordent̉. Hic gͦ amorꝯtra ꝯcupiſcentiā carnis eſt. Quid em̄ dulce ſit i in carne: cui tanta dulcedo ē in chriſti paſſionę? Ueꝝ hec dulcedo falli pōt ſi deſit prudentia: et iaꝫ difficile caueri poterit inmelle venenū. Neceſſe eſt igit̉ adeſſe prudētiā: qua diligenter interiora myſteria inueſtigare poſſimꝰ: vt parati ſimꝰ om̄ipotenti reddere rōnem. Hic amor prudens excludit curioſitatē. Siquidē animꝰ his intentus tꝑalium nō poterit eſſe curioſus: dicens cū ꝓphes. ta. Qm̄ dilexi legem tuā: tota die meditatiomea eſt. Tertiū eſt vt fortiter quiſqꝫ diligatquatenꝰ ſicut falli nō poteſt: ita nec cogipoſſit: paratꝰ omīa pati ꝓpter iuſticiam. Quisaūt neſciat eū qui rex celi ſit terrena regna ⁊honores nō ambire: ſꝫ magis abijcere? Po.. ro beati qui ꝑſecutionē patiunt̉ ꝓpter iuſticiā: qm̄ ip̄oꝝ eſt regnū celoꝝ. Itaqꝫ de histribus nūc petrus interrogat̉: qꝛ pͥus inuentus fuerat minꝰ habens Audiens em̄ primode paſſione dn̄i: ferre nō potuit: tanqͣꝫ dulciter diligens: ſꝫ abſit inquit a te: vtpote inſipi.i6 enter amans. Vnde ⁊ audire meruit. Vaderetro ſathana: qm̄ nō ſapis ea q̄ dei ſunt. Sꝫmile aliquid in apl̓is erat quibꝰ dicebat̉: ſ1diligeretis me gauderetis vtiqꝫ qꝛ vado adpr̄em: īmo vero quia diligūt dolent. Et diligunt ⁊ nō diligunt: diligunt dulciter: ſed nōſapiēter. Noctę vero ip̄a qua tradēdus eradn̄s et dulciter ⁊ prudēter diligebat petrus2. cū diceret: tecuꝫ paratus ſum ⁊ in carcerē etin mortē ire: ſꝫ nō diligebat fortiter: qm̄ qͥ cecidit ſtabili non erat ille gradu. Nondū venerat virtus ex alto: quā accepta non negauit ſed libera voce vſus: vos inquit iudicate vtrū deo magis obedire oporteat an hoībus. An nō ꝯgrue de dilectione requiriturqui paſcendo p̄ponitur gregi. Ille em̄ p̄eſſedebet alijs qui vino charitatis debriatꝰ eſtuattimemor ſui: vt nō querat q̄ ſua ſūt ſed ma

Sipigis que ieſu xp̄i. Et nota qꝛ requiſitꝰ petruſan diligat plus his: tm̄ reſpondit ſe diligere Inon audens affirmare qd̓ prius ſe dixiſſe temere cōfundebat̉: ⁊ fortaſſe ꝓpterea ꝯtriſtatus eſt. Dixerat em̄ prius. Et ſi omēs ſcāda ꝓōliſati fuerint in te: ſed non ego.De ligno feno et ſtipulaUſqͣꝫ eſt ſecūritas fratres: neqꝫ in celo neqꝫ inparadiſo: multominꝰ in mundo.In celo em̄ cecidit angelus ſub pn̄tia diuinitatis adam in paradiſo de loco voluptatis:iudas in mundo de ſcola ſaluatoris. Hec idcirco dixerī ne quis ſibi de loco iſto blādiat̉quia dicit̉ locus iſte ſanctꝰ eſt: qꝛ nō locꝰ homines: ſꝫ homīes locū ſanctificant. Sunt eīetiā int̓ nos tria gn̄a hoīm: ip̄aqꝫ ſatis īcongrua ⁊ ordini ⁊ homī qui hanc viā ingreſſuſeſt. Sunt em̄ qui bene inceperunt ſꝫ ſtatī defecerūt. Et ſunt qui nunqͣꝫ inceperunt ſed inſua mollicie ꝑmanſerūt ⁊ ꝑmanent. Et ſuntqui raptant̉ ſpū leuitatis: tardi ad audiēdūveloces ad loquēdū: paratiſſimi curſim enumerare qd̓ faciunt: ſi quid faciunt tn̄. Nunquid vel iſtos repellet deus? Non ſi in fundamento ꝑmāſerint: ſꝫ ſalui erunt: ſic tn̄ quaſi ꝑ ignē. Per quē ignē: Dicit apl̓s. Funda 1mentū aliud nemo pōt ponere p̄ter id qd̓ poſitū eſt: qd̓ eſt xp̄s ieſus. Si quis edificauerit ſuꝑ fundamentū hoc: lignū: fenū: ſtipulādetrimentū patiet̉. Ip̄e aūt ſaluꝰ erit: ſic tamē quaſi ꝑ ignē. Fundamentū xp̄s ē: lignūfragile eſt: fenū molle: ſtipula leuis. Lignuꝫſunt: qui fortiter inceperunt: fracti non renodant̉. Fenū ſunt: qͥ fugiēda mollicie tepefacti: nec ſummitate digiti vt dicit̉ labores arduos attīgere voluerūt. Stipula ſunt: qͥ leuitatis motibꝰ exſufflati: nunqͣꝫ in eodē ſtatu ꝑmanent. Et timendū quidē eſt de iſtis ſꝫnō deſperandū: qꝛ ſi in fundamēto xp̄m habuerint: hoc ē in hac vita vitā finierint: ſaluierunt: ſic tamē quaſi ꝑ ignē. Ignis tria habet: fumū: lucē: ardore Fumꝰ excitat lachrymas: lux vicina illuminat: ardor adurit. Itaet qͥ eiuſmodi ē: fumū hoc ē amaritudineꝫ inmēte habere debet: qꝛ tepidꝰ eſt: qꝛ remiſſuſeſt: qꝛ leuis: qꝛ ordinē quantū in ſe eſt ſubruit ⁊ ꝑturbat. Sed ⁊ luce in ore: vt qualis eſtin mēte talē ſe in cōfeſſiōe ⁊ dicat ⁊ plangat:vt ⁊ linguā acuat ꝯſcīa ⁊ ꝯſcīam arguat lingua. Neceſſe ē qͦꝫ vt ardorē ſentiat in corꝑeid eſt penitētie tribulationē: ⁊ ſi nō multimodā aliquā tn̄ Putas qꝛ ſic cōpunctos corde:ore cōfeſſos: corꝑe fatigatos abijciet: qͥ om-

Luc̄. 25

Mat. .15

Mar .5.

psͣ. ijº

Io. i-

MVar .14.

Io. 21.

1. Coꝝ. 3.