A¶ Deª nardi.TE. CLAALI

Reꝗti Beī nardi.inuenerit: beati ſūt ſerui illi: ꝙ neqͣqͣꝫ de pͥmaſꝫ nec de ſcd̓a dictū qͥdē reꝑies. Eſt aūt vigilia hec ſuꝑ cor: cui ſane oēm iā cuſtodiā exhir. bere ſapīēs monet: nimiꝝ qꝛ ex ip̄o vita ꝓcedit. Ego tn̄ etiā hāc ꝯſtare arbitror ſpecialiter in duobꝰ: vt videlꝫ ſuꝑ affectionuꝫ parit̓⁊ cogitationū ſuaꝝ greges: mens ſollicita vigilant̓ intendat. Et bene huic dat̉ oīs cuſtodia a quo ceteraſqꝫ duas ꝓcedere ꝯſtat: niſiforte ꝙ abſit ſimulatriōis gerant̉ ſtudio: ⁊ pietatis habeāt ſpeciē nō ꝟtutē. Sicut em̄ fōtis vena ſcaturiens: niſi foſſas an̄ repleueritadiacētes: nec refluere nec ſedari: nec in altūſeſe tollere p̄ualebit: qd̓ videlꝫ alias occupetur: ſic hūanꝰ animꝰ donec eas qͣs p̄diximꝰmanꝰ ⁊ lingue cuſtodias ſollert̓ impleat necad ꝑfectā hāc ſuijpſiꝰ poterit reflecti curam:nec iocūda deuotionis tranqͥllitate frui: necin ſublimē diuine cōtēplationis ꝓficere gradum. Eya fratres ſi ſuꝑne viſitatiōis grāmq̄rimꝰ ſic q̄ramꝰ: ſi ſpiritales ꝯſolatiōes deſideramꝰ ꝑciꝑe ſic petamꝰ: ſi celū nob̓ aꝑiri cupimꝰ ſic pulſemꝰ. hoc deniqꝫ triplici mō vigꝭlemꝰ: ſi ad nuptias volumꝰ intrare cum nr̄oſpōſo ieſu xp̄o dn̄o: qͥ eſt bn̄d ctꝰ ī ſecl̓a amē.De verbis apoſtoli. Non eſt regnum dei eſca ⁊ potus.On eſt regnuꝫCdei eſca ⁊ potus: ſꝫ iuſticia et pax⁊ gaudiū in ſpūſancto. Quid p̄tergrędimur viā: qͥ ad gaudiū ꝓperamus?Eſt qͥdē gaudiū d̓ regno d̓i: ſꝫ nō p̄miū ē. Eſtgaudiū de regno dei: ſꝫ nō gaudiū carnale: n̄gaudiū ſecl̓are: nō gaudiū cuiꝰ extremū luctꝰoccupat: ſꝫ ī qd̓ magis triſticia vertit̉: nō deniqꝫ gaudiū eorū qͥ letant̉ cū malefecerint: ⁊exultatio q̄ fit in rebꝰ peſſimis eſt: ſꝫ gaudiuꝫin ſpiruſancto. Vnde aūt hoc gaudiū interīniſi de iuſticia ⁊ pace ꝓcedit? Ip̄a ergo p̄cedant tāqͣꝫ cellule mellis: vt facile adhuc labileꝫ liquorē ſuauitatis ſolidior poſſit materiacontinere. Erit qn̄ iā ip̄o ſimplici melle fruemur: ⁊ gaudiū nr̄m plenuꝫ ⁊ purum erit: vtnō modo in ſpiritu: ſed de ip̄o qͦꝫ ſpū gaudeamus. Erit quādo om̄imodis erit gaudiumſpirituale: vt nullis iam corporeis occaſionibus exciret̉: non oꝑbus miſęricordie: nō lachrymis penitentie: nō exercitatiōe iuſticie:non ꝓbatione patiētie: ſed ipſa magis p̄ſentia ſpiritus in quē deſiderāt angeli ꝓſpicereInterim ſanę velut ſalis loco ſapientia mihicetera condit: tanqͣꝫ non ſit ⁊ ipſa cibus. Interim prius qͣꝫ comedam ſuſpiro: ⁊ nec tuncquidem permittor vt glutiam ſaliuam meā.

Eſt enim ſapiens: cui queqꝫ res ſapiūt ꝓutſunt. Cui vero ipſa iam in ſe ꝓut ſapiētia ſapit: is nō modo ſapiēs: ſed etiā beatꝰ ē. Nē.pe hͦ eſt videre deū ſicuti eſt: atqꝫ hic qͥdē fluminis impetꝰ letificās ciuitatē dei: h̓ torrēsvoluptatis: hec deniqꝫ vbertas inebriās ē.Nūc vero dn̄e vinuꝫ nō habēt: deficit em̄ inhis interim nuptijs: vinū vtiqꝫ carnalis illecebre ⁊ cōcupiſcētie ſecularis. Fel draconuꝫ Deinqͥt vinū eorum: ⁊ venū aſpidū inſanabile.Semꝑ nobis hoc vinū deficiat fratres mei:quia non eſt hoc vinū bonū. Bonū vinū nōex vinea impuritatis: ſed ex hidria purificationis haurit̉. Bonū non vua gomorre conficitur ſꝫ ex aqua iudee. Seruaſti inquit bo Ionum vinū vſqꝫ adhuc. Nam optimū quidēvinum ſeruat etiam adhuc: quod videlicetnon ex aqua conficiendum ſed exprimendūmagis ex botro illo magno eterne promiſſionis: qui interim in vecte portatur: dum ſecūdum carnem nouimus chriſtum ⁊ hunc crucifixum. Nunquid non illi vinum defeceratqui dicebat: rēnuit conſolari aīa mea? Sedes⁊ vinū aqͣ factū guaſtaſſe viſus eſt: cū ſubiūxit: Memor fui dei ⁊ delectatꝰ ſum. Quidem̄ faciet in p̄ſentia qui ī ſola memoria delectatat̉? Sic ⁊ apl̓i plane vinū aqua factū guſtauerāt: qn̄ bāt gaudētes a cōſpectu cōſilijqm̄ digni habiti ſunt ꝓ noīe ieſu cōtumeliaꝫpati. Quō nō vinū ex aqua: gaudiū de cōtumelia? Nimirū īplebat̉ iā ꝓmiſſio ꝟitatis q̄ad eos facta erat hoc mō. Triſtiti a vr̄a ꝯuer Itet̉ ī gaudiū: hoc ē: aqua vr̄a vertet̉ ī vinū.Miraris ꝙ ī vinū aqua mutat̉ etiaꝫ trāſit īpanē: niſi forte oblitꝰ es ꝯmede̓ pane tuū: eūde qͦ legiſti. Cibabis nos pane lachrymarū: ẜᵍ⁊ potū dabis nob̓ ī lachrymis ī mēſura. Diniqꝫ audi mēſuraꝫ: Erant ait lapidee ijdrisſex poſite: ſcd̓m purificatōnē iudeoꝝ. Si verus iudeꝰ es: nō carne ſed ſpū ſex ānis ſeruies: ī ſeptimo liber egredieris: ī ſex ijdrijs purificaberis. ī ſex tribulatōnibꝰ liberaberis: īſeptima nō tāgēt te malū. Non ſolū aūt liberaberis in eis: ſed ⁊ vinū bibes ex eis: vbi ceperis iuxta apl̓m gl̓iari: nō ſolū in ſpe: ſed etiam ītribulatōnibꝰ. hoc enī dixit īterim: gaudiū qd̓ habemꝰ inſpūſancto: de memoria futuroꝝ bonorū ⁊ malorū p̄ſentiū tolerantia.Nil quippe inhis carnale ſapit: nil ſeculare:nil vanū: ſed ſpūs veritatis ⁊ celeſtis ſapiētia eſt: cuius ī vtroqꝫ ſuauitas p̄libat̉. Gaudete in dn̄o ſemꝑ ait apl̓us: iterum dico gaujdete. Et duplicis huiꝰ gaudij materiā ſecūtadiunxit. Modeſtia veſtra nota ſit om̄ibꝰhominibus: dn̄s prope eſt. Quid modeſtia

Prepex.

Ao. 14.

h

Io. 16

3. 79

.4.75.

Io. 1.

Deul̓. 29