SNon eſt regnū dei eſca et potꝰ
dei eſca et potꝰIEF.
niſi manſuetudo ⁊ patiētia eſt? Gaudeamꝰgͦ de his q̄ expectamꝰ: qm̄ dn̄s ꝓpe eſt. Iterum gaudeamꝰ de his q̄ ſuſtinemꝰ: vt modeſtia noſtra oībus nota ſit. Nimiꝝ tribulatiopatiētiā operat̉: patiētia ꝓbationē: ꝓbatioꝟo ſpem: ſpes aūt non confundit. Sane vtidoneꝰ fiat animus gemīe huic ſpirituali leticie capeſcēde: duo eque ad iuſticiā exercendam: duo nihilominꝰ ad ꝯſeruandā pacē neceſſe eſt p̄mittant̉: que qͥdē vtraqꝫ copioſinobis ſcriptura ſacra cōmēdat. Siqͥdē iuſticie exercitatio in his duobꝰ mādatis tota pedere videt̉: vt qd̓ ſibi qͥs fieri nō vult alij nōfaciat: ſicut ad gētes miſſa epl̓a cōtinet apl̓orum: ⁊ quēadmodū ad eoſdem apl̓us dicit.Quecunqꝫ volumꝰ vt nobis faciāt hoīes: ⁊nos faciamꝰ illis. Ceteꝝ qm̄ in multis offendimus oēs: impoſſibile eſt in hoc loco ⁊ tꝑeſcādalorū: neqꝫ em̄ adhuc venerūt angeli qͥde regno dei tollāt oīa ſcādala: ſꝫ nec ſumusī illa beata ciuitate cuiꝰ fines pacē poſuit deus: ꝓpterea impoſſibile hic ⁊ modo pacē inter nos conſeruari: niſi ⁊ is qͥ in aliquo forteoffendit ꝓximū animoſaꝫ elationē: ⁊ qͥ offenſus eſt nihilominꝰ caueat inexorabilē obſtinationeꝫ. Studeamꝰ itaqꝫ frēs mei ⁊ hūilesad ſatiſfaciēdū his qͥ aliqͥd habēt aduerſumnos: ⁊ ad remittēdū his qͥ offenderūt nos faciles īueniri: qꝛ nō ſolū mutue inter nos pacis ꝯſeruatio ꝯſtat in his duobꝰ: ſꝫ ne ip̄a qͦꝫdiuina ſine his ꝓpicitiatio poterit obtineri:ꝙ nec munꝰ ab eo recipat: qͥ nō pͥus ierit vtfratri recōciliet̉: ⁊ dimiſſū ab eo delictū ſtrictius exigat qͥ ꝯſeruo ſuo debitū nō remittitIā ſi manēt in nobis iuſticia pax ⁊ gaudiuꝫin ſpūſancto tria hec nō qͣſi fecuri ſimꝰ ꝓ eoꝙ regnuꝫ dei intra nos eſt: ſꝫ eo magis timore ⁊ tremore nr̄aꝫ ip̄orū ſalutē oꝑemur: ſciētes nimirū ꝙ hūc tm̄ theſauruꝫ adhuc in vaſis fictilibꝰ habeamꝰ.Item de eiſdem verbis apoſtoliNon eſt regnū dei eſca ⁊ potus.Olet apl̓s paulus ī ꝟbis eſſe breuis: in ſentētijscopioſus. Nō ignorauit hͦ ille: taꝫeloquētie qͣꝫ ſapiētie dotibꝰ approbatꝰ: qͥ ſingula pauli verba tonitrua iudicabat. Tā ſignant̓ em̄ vniu̓ſa depromit: ⁊ ſic intonat ſpiritu ⁊ virtute: vt in ſerie ordinē: in ſenſu plenitudinē: in vtroqꝫ cōnexionē mirabilit̓ exf. tēdat. Nō eſt inqͥt regnū dei eſca ⁊ potus: ſꝫiuſticia ⁊ pax ⁊ gaudium in ſpirituſanctoQuid ad hec dicitis vos guloſi ⁊ luxurioſi:quoruꝫ deus venter eſt: quorū omnis vſus
aut in ventre aūt ſub ventre eſt: qui vt ait iacobus apl̓us: In luxurijs enutriſtis corda⁊ corꝑa vr̄a: Audite audite: qͥa eſca ventri:⁊ venter eſcis: deꝰ aūt hunc ⁊ has deſtruet.Ue vobis qͥ dormitis ī lectis eburneis: ⁊ laſciuitis in ſtratis vr̄is: qͥ comeditis vitulumde armēto: ⁊ bibitis vinū defecatū: ⁊ primisvngimini vngētis. Filij hoīm vſqꝫ quo graui corde: qꝛ corꝑe pingui: vt qͥd diligitis vanitatē ⁊ ꝟitatē negligitis? Pīguedo carnis:delitię corꝑis: ſaturitas vētris: aut an̄ mortevos deſeret: aut vos in morte illa relin quetis Quoniā inqͥt ſanctꝰ: cuꝫ interierit non ſumet oīa: neqꝫ deſcendet cum eo gloria eius.Sicut oues in inferno poſiti ſunt: mors depaſcet eos. Quā bn̄ ſicut oues: qꝛ detractovellere mūdialiū diuitiarū dure preſſeqꝫ detōſi: ſempiternis nudi deputabunt̉ incēdijsMors depaſcet eos: qꝛ ſemꝑ morient̉ ad vitam: ⁊ ſꝑ viuēt ad mortē. Ergo hic caro vermibꝰ: illic aīa ignibꝰ deputat̉: donec rurſusinfelici collegio colligati tormētis penalibuſſocient̉: qͥ ſocij fuerūt in vitijs. O delicate qͥdelitijs ⁊ diuitijs circūfuſus cōfuſionē expectas ⁊ mortē: nō eſt regnū dei eſca ⁊ potus:nō purpura ⁊ byſſus: qꝛ diues ille vtroqꝫ circūfluus in pūcto ad inferna deſcēdit. Quidergo? Sed iuſticia ⁊ pax ⁊ gaudiū in ſpūſancto. Attēdis ⁊ intēdis: qꝛ gaudiū in fine eſt.Sic fatui filij adā p̄cipiti ſaltu iuſticiā trāſilientes ⁊ pacē: rē finalē in pͥncipiū ꝯueruerteſre ⁊ ꝑuertere vultis? Nemo em̄ eſt qͥ gaudere nō velit. Nō ſtabit ⁊ nō erit iſtud: qꝛ ſicutnō eſt pax impijs: ſic nec gaudere impijs dicit dn̄s. Nō ſic impij nō ſic. Priꝰ eſt iuſticiāfacere: inquirere pacē ⁊ ꝓſeqͥ eā: ⁊ ſic demūapp̄hēdere gaudiū: īmo a gaudio cōp̄hēdi.Sic angelicꝰ ille ꝯuētꝰ pͥus iuſticiā fecit: cuꝫſtetit in veritate: ⁊ veritatis deſeruit deſertoreꝫ. Poſt hec illa pace firmati ſunt: q̄ exuperat oēm ſenſum: qꝛ cū diuerſis honoris pͥmatibus ambiant̉: nullus qͥ murmuret: qͥ inuideat nullꝰ Lauda tu hierl̓ꝫ dn̄m: lauda deū psͣtuū ſyon: qm̄ ꝯfortauit ſeras portaꝝ tuarū:bn̄dixit filijs tuis in te: qui poſuit fines tuospacē. Lauda ⁊ laudes replica: qꝛ munitiſſimis vectibꝰ ⁊ īcōuulſibilibꝰ ſeris: clauſe ſūtporte tue: nullus īimicꝰ intrat: nullꝰ exit amicus: bn̄dicti filij tui ī te oī bn̄dictiōe ſpiritaliin celeſtibꝰ cū xp̄o. Iā nō eſt timor in finibꝰtuis: qꝛ poſuit fines tuos pacē̓: nulle tibi tēptatiōes: nulla ſeſe cogitationū turma ꝯfundit: qꝛ verſipellis ille ꝯtortor lōge ē a muristuis ⁊ a filijs tuis. Et ille qͥ idē eſt: oīa in idētitate cōſolidat atqꝫ cōiungit. Cuiꝰ partici-
k .14.
psͣ. 165.
9sͣ .48.
Ubi. sͣ
Iaco. .5.1. Coꝝ. 6.