De ſepte donis ſpūſſancti e
Ionis ſpūſſancti Ser.
De triplici miſericordia et quattuor mſerationibus.Iſerere mei deſcd̓m magnā miſericordiā tuam. Sicut ſunt peccata mīma: ſunt ⁊ mediocria: ſunt magna: ſic eſt miſcd̓ia parua: mediocris ⁊ magna. Magnꝰ ergo pctōr magna miſericordia opus habet: vt vbi abūdauit delictū: ſuꝑabūdet ⁊ gr̄a. Paruā miſericordiā dico expectationē: qͣ nō ſtatim punitpeccātē: ſꝫ expectat ad penitētiā. Paruā aūtnō in ſe ſꝫ ad comꝑationē aliaꝝ. Alioqͥn magna plane: magna oīno miſcd̓ia: expectatiodn̄i ē. Nā peccatē angelū nō expectauit ſꝫ p̄cipitauit: hoīeꝫ qͦꝫ peccātē nō diſtulit: ſꝫ ꝓtinus expulit de ꝑadiſo. Nūc iā expectat diſſimulat ſuſtinet decē annis: viginti: vſqꝫ adſenectutē ⁊ ſeniū. Et ſi ꝯſideremꝰ quāta ⁊ qͣꝫplurima peccata quotidie fiūt: nōne leuia reputamꝰ illa q̄ tam ꝯtinuo dānatiōis excepere ſentētiā? Nihil ꝓinde mirū ſi ip̄ius qͦꝫ ꝓphete pene moti ſunt pedes pene greſſus effuſi: qm̄ zelabat ſuꝑ iniquos pacē peccatoꝝvidēs. Sed pctōres ip̄i dicūt: quomodo ſcitdeus ⁊ ſi eſt ſcientia in excelſo? Sed hec eſt8. gratia crucis chriſti ⁊ virtꝰ. Uiuo ego dicitdn̄s: nolo mortē pctōris ſed vt magis cōuertatur ⁊ viuat. Quātū vero mihi videt̉: voxxp̄i reſurgētis eſt iſta. Ac ſi dicat velit nolitiudeꝰ: viuo ego: nolo morteꝫ peccatoris quimori volui ꝓ peccatoribꝰ. Volo vt fructuoſa ſit mors mea ⁊ copioſa ꝑ eam redemptio.Hāc ergo miſcd̓iaꝫ dn̄i qua tardat ferire: paratus ignoſcere: paruā nō qͥdē in ſeip̄a: ſꝫ aliarū comꝑatiōe noīaui: qꝛ hec ſiquidē ſola fuerit nullatenꝰ ſufficit ad ſalutē: īmo ꝟo iudiciuꝫ dānatiōis accumulat vt dicat̉: hec feciſti ⁊ tacui. Apoſtolū proinde audiamꝰ mo.2. reſuo terribilit̓ intonanteꝫ. An diuitias bonitatis eius inqͥt haud (dubiuꝫ quin dei) etlonganimitatis contēpnis. Ignoras qm̄ patiētia dei ad penitētiā te adducit? Tu aūt ẜꝫduriciam tuam ⁊ cor impenitēs theſaurizastibi iram in die ire. Theſaurizas inquit tibitheſauros irę ꝓ p̄rogatis theſauris miſcd̓iequos ꝯtēpnis: ⁊ euacuas in te miẜicordiaꝫdei. Sed ẜꝫ qͥd? Scd̓m duriciā tuā ait ⁊ corimpenitēs. Quis aūt ſcindet duriciā iſtā: nſi qui paſſione ſua petras ſcidit? Quis dabitcor penitēs: niſi a quo eſt om̄e datū optimūHec eſt ſcd̓a miẜicordia om̄ino maior pͥore:q̄ facit ne prima ſit infructuoſa: ⁊ cōuertat̉ indānatiōꝫ mortis: dando ſcꝫ penitētiā: ſine qͣexpectatio non modo nō prodeſt: ſed obeſt
plurimū. Et hec quidē in leuibus peccatispōt ſufficere: qm̄ in his a qͥbꝰ abſtinere om̄ino nō poſſumꝰ dū geſtamꝰ corpꝰ peccati: adſalutē ſufficere pōt penitētia quotidiana. Atin grauioribꝰ qͥdē ⁊ q̄ peccata ad mortē ſuntopus eſt nō modo penitētia verū etiā ꝯtinētia. Difficilis ꝓrſus res ⁊ ſoli diuine virtutipoſſibilis: ſuſceptū ſemel peccati iugū: a ceruicibꝰ excutere: qm̄ qͥ facit peccatū ſeruꝰ eſtpctī: nec ē iā liberari niſi in manu forti. Heceſt magna miſcd̓ia magnis nccͣia pctōribꝰ: d̓qͣ d̓r: Miſere̓ mei deꝰ: ẜm magnā mīaꝫ tuā ⁊ẜm multitudinē miẜationū tuaꝝ ⁊cͣ: De qͣtituor filiabꝰ magne mīe dictū ē: q̄ ſunt īmiſſioamaritudinis: abſtractio oportunitatis: virtus reſiſtēdi: ⁊ ſanitas affectionis. Qn̄qꝫ em̄ei qͥ pctō qͦuis obligatꝰ tenet̉: pie īmittit dn̄samaritudines qͣſdaꝫ: q̄ mentē occupāt hoīs⁊ expellūt ꝑnicioſā delectatiōeꝫ pctī. Qn̄qꝫſubtrahit oportunitatē: nec tēptari patit̉ infirmitatē. Qn̄qꝫ virtutē donat reſiſtendi qd̓magis eſt: vt ſcꝫ tēptationē ſentiēs viriliteraga̓t ⁊ non ꝯſentiat. Quādoqꝫ affectionē ſanat: qd̓ ꝑfectiſſimū eſt: ⁊ in quo ꝓrſus tēptatio tollit̉: vt non ſolū non ꝯſentiat̉ ei: ſed necſentiat̉ quidem.De ſeptem donis ſpirituſſancticontra ſeptem vitia.Apiētia vincitmaliciā: dū ſathanā ꝯterit dei ꝟtus⁊ dei ſapiētia xp̄us. Attingit ergo afine vſqꝫ ad finē fortit̉: in celo qͥdē deijciēdoſuꝑbū: in mūdo ſuꝑando malignū: in inferno ſpoliando auarū. Et diſponit oīa ſuauit̉in celo ſtātes angelos cōfirmando: in mūdovenūdatos redimendo: in inferno captiuosliberādo. Aut ſi meliꝰ placet accipiamꝰ hocmō. Ordinata ꝓcedit acie: aduerſus ſepteꝫpeccati gradus ſpūs ſeptiformis. Et primꝰcōtra negligētiā timor exurgit: nimirū ip̄e ē:quo ꝯcutit̉ anima: animal diſcutit̉: ducit̉ cōſciētia: excutit̉ ſapor letalis: incutit̉ ſollicitudo. Deniqꝫ qͥ timet deuꝫ nihil negligit: ſꝫ veretur oīa oꝑa ſua. Cęteꝝ vt grauior ſit cōflictus ſquama ſquame iungitur: ⁊ comitātiaſunt in humano corde negligētia ſui ⁊ curioſitas ceterorū. Triplex em̄ vt ait ſapiens incōmodū eijcit de domo inhabitantē: fumꝰ:ſtillicidiū: mala vxor. Quando ꝟo hec deerunt negligēti? Propria qͥdē qui negligit fumum nō abigit: vxorē nō corrigit: tectū nonreficit. Fumat peccata: nullo miſcd̓ie ſtudionullis lachrymaꝝ vndis extincta: ⁊ fumꝰ:i lleteterrimꝰ ⁊ intolerabilis. Malignat̉ volūD
D
Exch .18.
Ro. 2.