Beati BernardiDlιCL
LLErubeſce inqͣꝫ ꝙ ꝓ ꝯſortio angeloꝝ: cōſortiū ſortitꝰ es pecoꝝ: nō mō in neceſſitatibuscorꝑis: ſꝫ etiā in affectibꝰ cordis. Cū iumen-tis partiris cibū terre: quia panē angelicuꝫpanē faſtidiſti celeſtē. Non ſolū autē: ſꝫ etiaꝫꝙ peius ē in recto corpore curua eſt anima.Et in corꝑe manet hūane aīe ſil̓itudo: in aīavero beſtiali ſil̓itudīe mutata eſt ſimilitudodei. An nō ꝯfunderis ſurſum caput hr̄e quiſurſum cor nō habes: corꝑe rectuſ ſtare: quicorde repis in terra? An nō repere ē in terracarnē ſapere: carnalia dēſiderare: carnaliaq̄rere? Uerūtamē qꝛ ad imaginē ⁊ ſil̓itudinēdei creatus es: ſi ꝑdidiſti ſimilitudineꝫ ſimilfactus iumētis: ſꝫ in imagine ꝑtrāſiſti. Ergoſi in ſublimi poſitꝰ nō intellexiſti qm̄ limꝰ eſſes: noli infixus in limo ꝓfundi ignorare qꝛimago dei es: ⁊ erubeſce ꝙ ꝑegrinā ei ſuperduxeris ſimilitudineꝫ. Memor nobilitatistue: pudeat te tante deiectionis. Ne ignorepulcritudinē tuā: vt de feditate ampliꝰ ꝯfādaris. Hec ē uxta ſalomonē confuſio adducens gl̓iam: qn̄ a tāta gl̓ia cecidiſſe cōfunderis. Eras em̄ aliquando gl̓ia ⁊ honore coronatꝰ: ꝯſtitutꝰ ſuꝑ oꝑa manuū dn̄i: incola paradiſi āgeloꝝ ciuis ⁊ domeſticꝰ dn̄i ſabaothHinc deieciſti teip̄m in has interiores tenebras vnde ad exteriores quoqꝫ ⁊ palpabiletenedras eijciendus eris aliqn̄ ſi non caues.Ab iſta inqͣꝫ gl̓ia filioꝝ dei depoſuiſti temetip̄m: a felici illa ⁊ dulciſſima patria: ab ortovoluptatis exulem te feciſti. Ecce vnde veniſti: vis noſſe quo deueniſti. In locū vtiqꝫafflictiōis. Siqͥdem vita tua inferno appropinquabit. Quid em̄ hic niſi labor ⁊ dolor ⁊afflictio ſpūs? Sed nūc ita contigit tibi: ac ſipuer in carcere natꝰ ſit: ⁊ in carcere ſit nutritus: ⁊ qꝛ nunqͣꝫ viderit lucē: miret̉ ſuꝑ triſticia ⁊ anxietate matris ſue. Illa em̄ ſcit vnd̓doleat: ⁊ quis nouit bona: grauiora ſunt eimala: ⁊ recordatōe paciſ amaritudo eiꝰ amariſſima eſt. Tibi magna bona vident̉ mīoramala: ⁊ p̄ maioribꝰ cōpedibꝰ quibꝰ aſſuetuses: mīores annulos requiem putas. Comedere appetis: qꝛ fames te cruciat Utrūqꝫ laborem: ſed qꝛ fames grauior magis comedere neſcis eē laborē. Deniqꝫ poſtqͣꝫ fames depulſa fuerit: vide ſi nō grauiꝰ ducis comedere qͣꝫ eſurire. Sic ſe habent vniuerſa ſub ſolevt nihil ſit in eis vere iocundū: ſꝫ ab vno ſꝑtrāſire velit homo ad aliud: ſolaqꝫ viciſſitudine releuet̉ vtcūqꝫ: ac ſi ꝓſiliat ab aqua inignē ⁊ inde rurſus in aqua reſiliat: vtpote qͥneutꝝ ferre poſſit. Omnis ſiquideꝫ laborisremediū: alteriꝰ laboris initiū eſt. Nemo in
Ser. UV Ihoc ſeculo nequā qd̓ vult habere pōt: quādoquidē nec iuſtꝰ iuſticia ſatiat̉: nec voluptuoſus voluptate: nec curioſitate curioſus:nec ambitioſus inani gl̓ia. Ecce vnd̓ doleasſi nondū inſenſibil̓ factꝰ es. Ecce vn̄ doleasꝙ in exilio poſitus es: in deſerto moraris: ⁊in tenebris ambulas ⁊ in lubrico: ⁊ in ſudore vultus tui veſceris pane tuo. An non inamaritudine morat̉ oculꝰ tuꝰ quotiens iſtaꝯſiderat: ⁊ deplorat pariter cū ꝓpheta: heumihi qꝛ incolatꝰ meus ꝓlongatꝰ ē: Habesiā pͥmordia: habes etiā media: ſꝫ nouiſſima q̄ſunt? Nam de eis dicit̉: ꝙ eoꝝ memor nonpeccab̓. Ip̄a ſunt mors: iudiciū: gehenna.Quid horribiliꝰ morte: qͥd iudicio terribiliꝰNā gehenna nihil pōt intolerabilius cogitar i. Quid meruet ſi quis ad iſta non trepꝰdat: nō expaueſcit: nō timore cōcutit̉: O hōſi pudorē ꝑdideras ad nobilē creaturaꝫ ꝑtinentē: ſi dolorē nō ſentiebas afflictionis qd̓eſt etiā carnaliū: vel timorē nō omittas: qm̄ille eſt etiā iumentoꝝ. Oneramꝰ aſinū ⁊ fatigamꝰ in laboribꝰ pl̓imis: ⁊ non curat: quiaaſinꝰ eſt. At ſi in ignē impellere ſi in foueaꝫp̄cipitare velis cauet quantū pōt: qꝛ vitamdiligit ⁊ mortē timet. An nō tibi ergo iuſtuꝫvidet̉ vt qui mō iumētis inſenſibilior fueritpoſt iumenta ip̄a compellat̉ abire: et in tormētis poſitꝰ locū teneat poſterioreꝫ? Timeergo o homo ꝙ in morte ſeparādus es a bonis omnibꝰ huiꝰ corꝑis: ⁊ tā dulce carnis etaīe vinculū amariſſimo ſecādū diuortio eritTime ꝙ in terribili iudicio ei p̄ſentandꝰ es.in cuiꝰ manꝰ horrendū eſt incidere: ⁊ eo examināte quem nihil latet ſiquidē inuēta fuerit in te iniqͥtas: alienandus ab vniuerſitatequietiſ ⁊ glorie: ⁊ ſegregādus a numero beatoꝝ. Time ꝙ in gehēna crutiatibꝰ eternis ⁊īmenſis exponendus es: ī ſorte diaboli ⁊ angeloꝝ eius in igne eterno: qͥ p̄paratꝰ eſt eis.Hic ergo timor initiū ſapientie dicit̉: nō pudor: nō dolor: quia neuter eoꝝ ſic mnitiat adſapientiā: neuter tantā habet efficaciā. Vnde ē ꝙ nō dicit̉ meōrare pͥmordia aut mediaſed nouiſſima ⁊ nō peccabis. Ualidior em̄ ēet vehemētior ſpūs timoris ad reſiſtendumpeccato: qͣꝫ pudor ⁊ dolor: quia pudor d̓ multitudine: ⁊ dolor de qualicunqꝫ huiꝰ mundicōſolatione capit ſolaciū: timor vero nō īuenit vnde ꝯſolet̉. Nam in morte nō magnuꝫnō parum aliquid de bonis huius mūdi ſecū delaturus eſt in iudicio: nec fallere nec reſiſtere poſſibile erit: in gehēna penitus nulla cōſolatio ſed ꝑpetuum ve: vlulatus et fletus ⁊ ſtridor dentium