CLIBeati BernardiDer.U

prauū eſt cor homīs et in ꝑſcrutabile etiā ſibijpſi: adeo vt pn̄tia quoqꝫ magna ex parteignoret: futura vero ſua omīno noſſe nō poſſit: qꝛ aliquatenꝰ nouit pn̄tia: ſi nō reprehendat nos ꝯſcīa noſtra nō quideꝫ gl̓iam ſed fi.3º duciā habemꝰ ad eū: ſicut beatꝰ iohānes aitCū aūt veritatis ip̄ius quā nihil latet: ſentētiā de nobis tenere meruerimꝰ: in ea planeſecuriꝰ poterimꝰ gloriari. Interim vero no4. lite ante tempꝰ iudicare: donec veniat dn̄s:qui et illuminabit abſcondita tenebraꝝ. Illa em̄ ꝑfecta oīno erit ⁊ ſecura gloriatio: cuꝫerit vnicuiqꝫ laus a deo. Nūc quoqꝫ licꝫ noplenarie licet nō ſine timore ⁊ ſollicitudinemulta: aliquatenus tamē in dn̄o gloriamurteſtimoniū ꝑhibente ſpūſancto ſpiritui nr̄oꝙ filij dei ſumꝰ. Hinc em̄ vere poſſumꝰ gloriari ꝙ tantū habemus patreꝫ: ꝙ maieſtatiineffabili cura eſt de nobis. Inde ⁊ ꝓpheta7. Domīe inquit quid eſt homo quia magnificas eū: aut quid apponis erga eū cor tuuꝫ:Itaqꝫ qui gloriat̉: iā nō in meritis ſuis gloriet̉. Quid em̄ habet qd̓ nō accepit? Si aūtaccepit: quid gloriat̉ quaſi non acceꝑit. Ineo ergo a quo accepit gloriet̉: nō qꝛ ip̄e magnus ſit: ſed quia magnificet eū deus: hoc ēvt in illis q̄ acceperit nō quaſi ea nō acceꝑit:ſed quaſi qui ea accepit glorietur. Neqꝫ aitapl̓s: ſi autē accepiſti quid gloriaris: ſꝫ quidgloriaris: ſed quid gloriaris inquit quaſi nōacceꝑis: vt nō ꝓhibeat: ſed doceat gloriari.Sed quid ſibi vult qd̓ ait: nō em̄ qui ſeip̄mcōmendat ille ꝓbatꝰ eſt: ſed quē deꝰ cōmendat? Quis eſt em̄ quē in hoc ſeculo cōmendat deus? Quō comendabit veritas eum:qui adhuc rep̄henſibilis inuenit̉: Deniqꝫ gͦinquit quos amo arguo et caſtigo. Hec tamen tota cōmendatio prorſus quantū mihividetur ip̄a eſt. Que eſt em̄ melior et efficacior cōmendatio: qͣꝫ diuine erga nos deteſtatio caritatis? Teſtimoniū vero amoris eiusnullū credibiliꝰ: nullū certius in hac vita: qꝫ. qd̓ deſiderat ꝓpheta vbi ait. Corripiet meiuſtus in miſcd̓ia ⁊ increꝑabit me. Hec nanqꝫ increpatio qua iugiter nobis ſuggerit ī occulto ſpūs veritatis quid deſit nobis: ſuperbiā: negligentiā: ingratitudinemqꝫ repellit.Quo triplici vitio: omne paulominꝰ religioſoꝝ hominū genus: periculoſe laborat: proeo ꝙ minus attenta cordis aure ꝑcipiāt: qͥdintus loquat̉ is qui neminē palpat ſpiritusvęritatis. Qd̓ nonnullis ꝓuenit niſi fallorꝙ ꝓprie gl̓ie cupidi: nulla ratiōe quieſcerep̄n̄t cū in ſeip̄is penitꝰ nihil inueniūt: vndepoſſint aliqͣtenꝰ gloriari. Perfecta aūt et ſe-

Der.LLIIcura gloriatioe: cū veremur oia opanoſtraſicut teſtat̉ beatꝰ iob de ſeip̄o: ⁊ cū eſaia propheta: omnes iuſticias nr̄as nō aliud qͣꝫ pānū mēſtruate reputādas eſſe cognoſcimus.Nihilominꝰ tn̄ ꝯfidimꝰ etiā ⁊ gloriamur indn̄o cuiꝰ mīa tanta ē ſuꝑ nos: vt a grauioribus qͥdē: et que ad mortē pctā ſūt cuſtodiatnos ⁊ tā benigne: ip̄m īꝑfectiōis nr̄e ⁊ ꝯuerſationis impuritate nob̓ manifeſtare: ⁊ agnitā cōdonare dignet̉: quatenꝰ in hūilitate etſollicitudine ⁊ gratiaꝝ actione firmiter radicati iam nō in nobis ſed in dn̄o gloriemur.De diuerſis affectionibus aīe et diuerſis nominibus ſcd̓m eas.T diuerſis nominibꝰ deū nūc quidē pr̄em: nūcmgr̄m vocemꝰ aūt dn̄m: non illiꝰſimpliciſſime ⁊ omīno inuariabilis nature diuerſitas vlla in cauſa eſt: ſed affectionū nr̄a/rū multiplex variatio ẜm diuerſus profectꝰaīe vl̓ defectus. Uidentur em̄ quedā animeſub patre familias agere: quedam ſub domino: quedam ſub magiſtro: quedā quoqꝫ ſubpatre: et nonnulle cum ſponſo: vt cū ꝓficiētibus ꝓficere: cū immutatis mutari videat̉et ip̄e: qui iuxta ꝓphetā mutat quidē crea/ psturas ⁊ mutabunt̉: licet idem ipſe ſit ⁊ annieius nō deficiant. Deniqꝫ quid in alio pſalmo idem ꝓpheta ad ip̄m loquatur attende.Cum ſancto inquit ſanctꝰ eris: et cū viro in psnocente mnocens eris: et cuꝫ electo electuseris: atqꝫ vt magis miremur: et cū peruerſoperuerteris. Et quēadmodum ſic mutetur:īmo ſic mutet immutabilis ipſe ſecutꝰ adiungit. Quoniā tu populū humilem ſaluū facies ⁊ oculos ſuperboꝝ humiliabis. Atqꝫ vero quoniā nō prius qd̓ ſpūale: ſed prius qd̓animale deinde qd̓ ſpūale: vident̉ mihi qͣttuor interdū ꝯuerſionē noſtrā p̄cedere ſtatusvnus ſub noſip̄is: tres ſub principe mundihuiꝰ. Eſt em̄ anima ſub ſeipſa: cum ꝓpriamſequit̉ voluntatē libertate ꝑnicioſa gaudēsHic eſt filius ille ꝓdigus qui portōnē paterne ſubſtātie que ſe ꝯtingebat accepit: ingenium ſcꝫ memoriā vires corꝑis: ceteraqꝫ ſimilia bona nature quibus nō ad diuinā ſed adſuam vteret̉ voluntatem: eſſetqꝫ tanqͣꝫ ſinedeo in hoc ſeculo. Eſt aūt interim hō ſub ſe:cum ꝓprie ſatiſfaciēs voluntati: necdū tamēpoſſidet̉ a vitijs ⁊ peccatis: qm̄ qui facit peccatū iam nō ſuijpſiꝰ ſeruus eſt: ſed peccatiIam tūc ergo ꝓficiſcit̉ in regionē lōginquā

Et noirimocvxj.

2. Coꝝ. 10

1. Coꝝ. 4.

psͣ. 140.

Iob.

i. Io. 3.

psͣ .17.

sͣ. 101.

Eſa. 64.