De diuerſis affectibus anime S

qui priꝰ quidē ſeꝑatus erat: ſed necdū elongatꝰ a patre. Accepta ſiquidē portōe ſubſtātie factus eſt ſui iuris: ⁊ qͣꝫuis receſſit ab autore: ꝓximꝰ tn̄ fuit qͣꝫdiu ab oꝑe nō receſſitHoc aūt tam diu ſit dū licita quidē ſed nonexpediētia ꝓ ſua ſequit̉ volūtate. At poſtqͣꝫreceſſerit ⁊ a ſeip̄o declinās: ſcꝫ in peccatumtūc iam in longinquā vere ꝓficiſcit̉ regionēqm̄ ab eo qui ſūme ⁊ ſingulariter ē: nihil longius eo qd̓ nullo modo eſt: nihilqꝫ remotuꝫmagis ab eo a quo ⁊ ꝑ que ⁊ in quo ſūt oīaqͣꝫ peccatum quod nihil eſt inter oīa Porroiuſtū diuine vltiōis iudiciū eſt vt fugitiuumpatris filiū. alter ſibi vſurpet in feruuꝫ. Vn̄⁊ ꝓfcetꝰ in regionē longinquā vni ciuiū legit̉ adheſiſſe: quē ego nō aliū qͣꝫ vnū ex malignis ſpiritibꝰ intelligendū puto: qͥ ꝓ eo ꝙobſtinatiōe irreꝑabili peccāt ⁊ trāſierūt inaffectū malicie ⁊ nequicie: iam nō ſunt hoſpites ⁊ aduene: ſed quaſi ciues ⁊ inhabitatores pctī. Quid eſt aūt ꝙ ciui dicit̉ adheſiſſepauꝑ adoleſcēs ⁊ ꝑegrinꝰ: niſi ꝙ factꝰ ē ſubditꝰ illi? Deniqꝫ quēadmodū adheſit ſequētia manifeſtāt. Sic em̄ habes. Adheſit vniciuiū regionis illiꝰ: ⁊ miſit eū in villā paſcere porcos. Et nota ꝙ famis ncc̄itate ciui maligno dicitur adheſiſſe: ſicut iſrael temꝑe famis deſcēdiſſe legit̉ in egyptū. Periculoſaplane ⁊ ꝑnitioſa eſuries q̇ liberoſ addicat mſere ſeruituti: ſubijciat oꝑbꝰ luti ⁊ lateris:porcis aſſociet: īmo ⁊ ſeruos faciat eſſe porcorū. Vnde aūt egeſtas tanta ei qͥ diues aduenerat: collectis nimiꝝ oībꝰ q̄ de paternaſubſtātia in ſuum acceperit portionē: Ex eoſine dubio qd̓ premiſſum eſt diſſipaſſe bonaſua viuendo luxurioſe cū meretricibꝰ: propterea inquit cepit egere. Porro meretricesiſtas concupiſcētias carnis intellige: cū qͥbꝰluxurioſe viuendo diſſipat bona nature: dūeis abutit̉ ad voluptatē. Hinc vt iā diximꝰ.i. egeſtas ſuccedit ꝑnicioſa: teſte ſcriptura: qnon ſaciet̉ oculꝰ viſu nec auris īpleat̉ auditu. Mittat̉ ergo paſcere porcos: corporeoſſcꝫ ſenſus: qui volūtabro luti ⁊ ſpurcitijs delectant̉. Et vide ne forte hi ſint porci: quoselecti ab hoīe maligni ſpūs intrat. Eiectumem̄ a rationali noſtro: id eſt. mente peccatuꝫſenſibꝰ corporeis heret: apoſtolo teſte ꝙ mēte cōſentiat lege dei: carne vero lege peccatiqd̓ eſt in mēbris noſtris. Un̄ ⁊ in alio loco.s. Scio inquit ꝙ nō eſt in me bonū: hoc eſt incarne mea. Quid tn̄ agendum eſt cuꝫ ſic eiecti ab homine porcos inhabitāt ſpurci ſpūs/niſi querenda remedia lachrymarū ⁊ currēdū ad aquas quaꝝ habundātia male viui-

da radix peccati: extinctio fidei potiꝰ reſeruata videt̉. Hec ex curſu quodā ſūt dicta: vtperinde manifeſtius aſſignarem quo nammodo eum quem ſub ſemetipſo reperit ſibimalignus ſubijciat: tanqͣꝫ fortis armatus intrans et poſſidens atriuꝫ: in quo pauper debilis inuentus eſt habitator. Verūtamē tripliciter mihi videntur homines eſſe ſub prīcipe tenebrarum. Primū quidem nec volētes nec nolentes quod conuenit his qui necdū habent voluntatis vſum ſunt tamē vaſaire propter originale peccatum: donec alligato forti: vaſa eius diripiat fortior: per ſacramentum adueniēs: verus vtiqꝫ moyſesqui in aqua venit: nec in aqua ſolum: ſed inaqua et ſanguine. Secundo volentes cū iāvoluntarie peccant. Tertio quoqꝫ nolētescum iā reſipiſcere vellent: niſi ꝙ peccati cōſuetudine miſerabiliter obligati: iuſto dei iudicio qui in ſordibus ſunt ſordeſcunt adhucIn quo tertio ſtatu laboraſſe videtur prodigus ille filius: ⁊ vere ꝓdigus nimis: qui nōmodo diſſiparat ſua: ſed ⁊ ſemetip̄m ſubiecerat miſere ſeruituti infelix venūdatus ſubpeccato: cum ad ſe reuerſus ait. Quāti mercēnarij in domo patris mei abundant panibus: ego autem hic fame pereo. Si quis expertus eſt in ſemetipſo facile credo ī his verbis animum miſerabileꝫ recognoſcet. Quisenim peccati conſuetudine obligatus nō ſefelicem reputaret: ſi datum ei eſſet: eſſe tanquā vnum ex his quos in ſeculo tepidos videt viuētes fine crimine minime tamen querentes que ſurſum ſunt: ſed que ſuper terrā.Quanti inquit mercennarij in domo patrismei abundant panibus: id eſt conſolanturin innocentia ſua: ⁊ fruuntur proprie conſcientie bono: ego autem hic fame pereo: id eſtinſatiabilibus crucior peccatorū deſiderijset affectibus vitiorum. Poteſt tamen intelligi ꝙ non fame panis: nec ſiti aque: ſed fame ⁊ ſitj diuini verbi: quā ⁊ iudee propheta 3minatur: ſeſe perhibeat laborare. Et hec dixerim non ꝙ ita ſit ſed ꝙ ita ſentiat miſer humiliatus ſub peccato. Neqꝫ em̄ glorianturconſcientie teſtimonio: quorum ſecularis etmercennaria intentio eſt: ſed peccator cōpūctus reputat ſanctiſſimū quacunqꝫ ex cauſaalterū videat innocentē. Fac me inquit ſic̄vnū ex mercēnarijs tuis. Ecce hic iam pͥmꝰeſt ſtatus quo ſub deo ceꝑint eſſe hoīes quitanqͣꝫ mercēnarij ſub patrefamilias viuūt.Hi ſunt quos ī ſeculo videmꝰ aut nullo autexiguo deſiderio eternorū velut ſub mercede ſeruire deo: ⁊ ab eo terrena petere q̄ deſi-

C iiij

13

l.3.

Ecc̄i.

Iere 11