Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Beati Sernardi Ser. CXLI

CXIVV

ius gloriā vidimꝰ gloriā quaſi vnigenit a patre. Audi deniqꝫ ptātem. Oīa inquit poſſibilia ſunt credēti. Sed adhuc multa inqͥesgrauit̓ inquietāt: multa euidētiꝰ aduerſant̉.Et miror quō oīa data memores: qͥbus ferenulla famulant̉ ad votū. Seruire nob̓ vidētur aliqͣ: ſꝫ cum labore noſtro: nec niſi priusſeruierimus eiſ. Iumēta ipſa niſi fuerīt a nobis nutrita: niſi domita: niſi fuerint pabuloſuſtentata: nō adiuuāt. Terra ipſa que debuerat nob̓ eſſe germanior non ſine ſudorevultus nr̄i panē nobis mīſtrat: īmo ⁊ cū coluerimꝰ eam ſpinas ⁊ tribulos germīat nob̓Et cetera oīa deniqꝫ ſi diligent̓ ꝯſideremusſeruitiū a nobis magis exigūt qͣꝫ exhibēt nobis: vt ea interim ſileam q̄ ſunt parata nocere: vt ē ignis ad exurēdū: aqͣ ad ſb̓mergēdū.. fere ad lacerādū. Et hͨ qͥdē ita ſe hn̄t: ſꝫ tn̄ n̄mētit̉ apl̓s etiam alio loco manifeſtiꝰ aſſeuerans ſcire ſe: qm̄ diligentibꝰ deū oīa cooperant̉ in bonū: his qͥ ẜm ꝓpoſitū vocati ſuntſancti. Verūtn̄ ſollert̓ attēde ꝙ nō ad libitūfamulari ẜꝫ cooꝑari dicit ad bonū. Neqꝫ enīad volūtatē ſeruiūt ſꝫ ad vtilitatē. nō ad voluptatē ſed ad ſalutē: non ad votū ſꝫ ad commodū nr̄m. Vſqꝫ adeo ſiqͥdeꝫ in hūc modūoīa nob̓ cooꝑant̉ in bonū vt inter hec omīaetiā ea que nihil ſunt nūerent̉: moleſtia morbus ⁊ ipſa mors etiā ⁊ peccatū: que qͥdē conſtat naturas nō eſſe ſed nature corruptiōes.An ꝟo ei pctā ipſa non cooꝑant̉ in bonū: qͥex eis humilior feruētior ſollicitior timoratior ⁊ cautior inuenit̉: He ſunt gͦ pͥmitie ſpūs:he pͥmitie regni: hec glorie p̄libatio: hec poteſtatis īitiū ⁊ arra q̄dā pr̄ne hereditatꝭ. Ceterū cum venerit qd̓ ꝑfectū eſt: euacuabit̉ ꝙex parte ē: vt ad vota deinceps oīa diſponatur: qd̓ indiſſolubili vincl̓o copulata ſibi vtile ⁊ iocūdū ſeꝑari vltra nō poſſint. hoc nēpe erit illud eternū glorie pondus deqͦ idemf. tidem ait apl̓s: Momētaneū inqͥt hoc ⁊ leue tribulatiōis nr̄e: ſupra moduꝫ in ſublimitate eternū glorie pondus oꝑabit̉ in nobis.Perge ergo murmurare ⁊ dice̓: Longū eſtgraue ē: nō poſſuꝫ tam īmania ⁊ tam diuturna portare. Apl̓s momētaneū ⁊ leue ꝑhibeteſſe qd̓ tolerat: ⁊ certe nec dū a iudeis qͥnqͥeſqͣdragenas vna minꝰ accepiſti: necdū nocteac die in ꝓfundo maris fuiſti: necdū plꝰ omnibus laboraſti: poſtremo necdum vſqꝫ adſanguinē reſtitiſti. Uide qͣꝫ nō ſunt ꝯdignead gloriā paſſiōes. Qd̓ tribulatiōis eſt momentaneū eſt ⁊ leue: qd̓ glorie eternuꝫ eſt: etpondus etiam ſupra moduꝫ in ſublimitate.Quid in incertū tibi dies ⁊ annos numeras

Trāſit hora trāſit ⁊ pena: nec accedūt ſibi: ẜcedūt potiꝰ ⁊ ſuccedūt. Nō ſic gl̓ia nō ſic remūeratio: nō ſic merces ip̄a laboris: neſcitviciſſitudinē: neſcit finē: manet tota ſimul ⁊manet in et̓nū. Cū dederit inqͥt dilectis ſuisᵖſomnū ecce he̓ditas dn̄i. Suffic̄ eī nūc cuiqꝫdiei malicia ſua: nec laborē ſuū poterit reſeruare ſeq̄nti: ſꝫ oīum merces laboꝝ in vna illa die reddet̉: cui altera n̄ ſuccedit. Repoſi­ 2ta eſt mihi corona iuſticie: ait apl̓s: quā reddet mihi nō in illis ſꝫ in illū diem iuſtꝰ iudex.Melior eſt enī dies vna in atrijs illis ſuper emilia. Guttatim pena bibit̉: liquādo ſumit̉ꝑ minutias tranſit: naꝫ in remuneratiōe torrens eſt voluptatis ⁊ flumīs impetꝰ: torrēsinundans leticie flumē glorie ⁊ flumē pacis.Flumen plane eſt: ſed qd̓ affluat nō qd̓ fluatvel effluat. Flumē vocat̉ nō ꝙ tranſeat velꝑtranſeat ſed ꝙ abūdet. Eternū inqͥt gloriepondus. Nō enī glorioſa veſtis: nō glorioſa domꝰ: ſed ipſa gloria ꝓmittit̉. Si qͥd ꝟoilloꝝ aūt ſimiliū aliqn̄ dicit̉: figura eſt. Naꝫin veritate iuſtoꝝ expectatio nō aliqd̓ letuꝫſed ipſa leticia eſt. Gaudēt in cibis gaudentin pompis: gaudēt in diuitijs: gaudēt ⁊ ī vicijs hoīes: ſꝫ luctꝰ extrema occupat eiuſmoſdi gaudioꝝ: qd̓ gaudiū in materia ꝯuertibi.li mutari neceſſe eſt: remutata. Accendit̉ cereus: nō purū lumē eſt ſed lucerna: ſiqͥdemignis ipſe ꝓpria fomēta ꝯſumit nec niſi ipſaꝯſumptiōe fouet̉. Porro deficiēte materiaetiam ipſe deficiet: ⁊ vbi illam videris prorſus exuſtā: hūc qͦꝫ nihilominꝰ extinctū eē reperies. Sicut gͦ flamīe illiꝰ nouiſſima fumusoccupat ⁊ caligo: ſic leticia lete rei in triſticiācōmutat̉. Nob̓ aūt nō fauū mellis ſꝫ puriſſimū ⁊ liqͥdiſſimū mel repoſuit deꝰ: ip̄am plane leticiā viā: gloriā pacē voluptatē amenitatē felicitatē iocūditatē ⁊ exultationeꝫ theſaurizauit nob̓ dn̄s deꝰ nr̄: hͨ oīa vnū: vt ſitꝑticipatio hieruſalē in idip̄m. Et hͦ vnuꝫ etidip̄m nō niſi ip̄e ſicut ſupra memīmꝰ dicēteapl̓o: qm̄ erit deꝰ oīa in oībꝰ. Hec merces no.ſtra: hͨ corona nr̄a: hͦ brauiū nr̄ꝫ: ad qd̓ vtiqꝫſic curramꝰ: vt cōprehēdamꝰ. Frēs nunqͣꝫprudēs agricola ſemīandi oportunitateꝫ reputat longiorem: ꝙ future meſſis deſideratvbertatē. Veſtri aūt dies non minꝰ vtiqꝫ qͣꝫcapilli oēs nūerati ſūt: ⁊ ſicut pilus d̓ corꝑeſic ⁊ momētū d̓ tꝑe nō ꝑibit. Hn̄tes gͦ talemꝓmiſſionē chariſſimi: nō deficiamꝰ aut fatigemur aliqn̄: nec gͣue cauſemur onꝰ xp̄i: qd̓teſte ipſo leue vel iugum reuera: ſuaue eſt:ſed ad omne quod videmur portare pondus diei eternuꝫ glorie pondus cogitemus.

2. Coꝝ. 4.

Mer .9.

Ro. 8.

Cali. 3.

ōs .lj.

rs 35.

2. Thi. .5.