De Obediētia Patiētia ⁊ Sapiētia Ser
Ad quam nos ſua miſeratiōe ꝑducat virtutum dn̄s ⁊ rex glorię: cui interim deuota humilitate clamamꝰ: non nobis dn̄e nō nobis:ſed noī tuo da gloriam.De Obediētia patiētia ⁊ ſapientiaBſecro Vosfrēs ꝑ cōmunē ſalutē: ſtudioſe ſuſcipite datā vobis oportunitateꝫoꝑande ſalutis. Obſecro ꝑ miſcd̓iaꝫ ꝓ quatam miſerabiles vos facere ſtuduiſtis: facite ad qd̓ veniſtis: ad qd̓ aſcēdiſtis de fluminibus babylonis. Suꝑ flumīa babylonis6. ait ꝓpheta illic ſedimꝰ ⁊ fleuimꝰ dū recordaremur tui ſion. Nulla vobis hic nutriēdoꝝliberoꝝ cura: nulla ſollicitudo quō placeatvxoribus: nō de nūdinis: nō de negocijs ſecularibꝰ: nō de ipſo victu ⁊ veſtitu neceſſe ēcogitare. Procul a vobis magͣ quidē ex parte diei malicia ⁊ ſollicitudo vite. Sic abſcōdit vos deus ī abſcōdito tab̓naculi ſui. Uacate itaqꝫ dilectiſſimi ⁊ videte qm̄ ipſe ē deꝰUerū vt hoc qn̄qꝫ poſſitis curandū eſt vob̓prius vt videatis qͥd eſtis vos: ⁊ iuxta eiuſ.9. dem ꝓphete vocē: ſciant gentes qm̄ hoīesſunt. Huic duplici ꝯſideratiōi: tota hec veſtra vacatio tribuat̉: ſic̄ ſanctꝰ orabat. Deꝰnouerim me: nouerim te. Quō eniꝫ natꝰ ſibividet̉ hō labores fugitās ⁊ dolores. Aut qͦmodo ſcit ſe eſſe hoīem: qͥ ad id paratꝰ nō eſt3 ad qd̓ natus? Hō inqͥt natꝰ ad laborē. Namad laborē natū ſe dubitet: qui non natꝰ eſt indolore. Sed dolorē parturiētis clamor: laborem ꝓlis fletus indicat ⁊ vagitus. Qm̄ tu.5. laborē ⁊ dolorē ꝯſideras ait ꝓph̓a: Laborin actionibꝰ: dolor in paſſiōibꝰ ē. Proinde qͥſe nouerat hoīem ad vtrūqꝫ paratꝰ ſupplici56. ꝯfeſſiōe dicebat: Paratū cor meū deꝰ paratum cor meū. Et geminā hanc preꝑationemeuidentiꝰ expͥmēs: de actiōe qͥdem: Paratꝰ.us. ſum ait ⁊ nō ſum turbatꝰ: vt cuſtodiā māda.37. ta tua: de paſſiōe ꝟo: ego inqͥt in flagella paratus ſum: ⁊ dolor meꝰ in ꝯſpectu meo ſemper. Nemo ſane in hac miſera vita gēminaꝫhanc vexationeꝫ ſe euadere gloriet̉. Nemoquippe ex oībus filijs ade ſine labore hic viuit: nemo ſine dolore. Eſt qͥ declinat aliqͦs.72. ſed incidit ꝓculdubio in grauiores. In labore inqͥt hominū non ſunt: ⁊ cū hoībꝰ nō flagellabunt̉. Nō tamē ꝯtinuo ſine labore ſūt:vi. s aut mīme flagellant̉. Deniqꝫ ꝓpterea inqͥttenuit eos ſuꝑbia. Grauis eqͥdē labor. Oꝑti ſunt iniqͥtate ⁊ impietate ſua: grauibꝰ plane flagellis. Siqͥdem nō eſt gaudere impijsdicit dn̄s: Qd̓ ęnī nec laboris anxietatē nec
flagelli ſentiūt leſionē: ip̄a iam inſenſibilitaſvehementiā indicat paſſiōis. Sudat pauꝑ īoꝑe foris: ſed nunqͥd minꝰ anxie diues intuſin ipſa ſua cogitatiōe laborat; Aperit iſte osſuū in oſcitatiōe: aperit ille ī eructatiōe: ⁊ interdū ille grauiꝰ faſtidio qͣꝫ iſte inedia cruciatur. Poſtremo velint nolint nō mō hoīes ſꝫetiā demones ⁊ faciūt ⁊ patiunt̉ qd̓ ꝓuidentia ſumma diſpoſuit. Ceteꝝ nec leproſa obedientia: nec canina patiētia cōmendat̉. Inde eſt ꝙ nō ſimplicit̓ petimꝰ vt fiat volūtasdn̄i: quā in oībus ⁊ ꝑ oīa fieri certiſſime conſtat: volūtati enī eius qͥs reſiſtit: ſꝫ vt fiat ſicut in celo ⁊ in terra. Quā nimiruꝫ adiectionem duabꝰ qͦꝫ p̄cedentibꝰ petitiōibꝰ nihilominus reor aptandā: vt pr̄em nr̄m qͥ in celiſeſt exoremꝰ: qͣtenus ⁊ nomē eius ſctīficet̉: etregnum eius adueniat: ⁊ volūtas fiat. Hecoīa ſicut in celo ſic ⁊ in terra: alioqͥn vbi nōſctīficat̉ nomē eius? Ubi iam regnū eiꝰ nonvenit: qn̄ in noīe ieſu oē genu flectit̉ celeſtiūterreſtriū ⁊ infernoꝝ: Scio te qͥs es ſanctuſdei: ait etiā ipſe malignꝰ: At longe aliter etdiſſimili ꝓrſus affectiōe nomē iſtud ſctīficat̉in celis: vbi tam inenarrabili iocūditate clamat̉ ſanctus ſanctꝰ ſctūs dn̄s deꝰ ſabaoth.Sic ⁊ regnat non in terra ſolum: verumetiam in gehenna: imperiū hn̄s vite ⁊ mortis.Sꝫ oīno diſſimilit̓ regnat in his qͥ inuiti ſeruiūt: ⁊ qͥ volūtarie faml̓ant̉. Bonꝰ cibꝰ obediētia de qͣ nimirū ⁊ ip̄e dn̄ſ ait: Meꝰ cibꝰ ē Ivt faciā volūtatē pr̄is mei. Et ꝓph̓a: labo/ Pꝰres ait manuū tuarū qꝛ māducab̓: btūs es ⁊bn̄ tibi erit. Bonꝰ cibꝰ patiētia pauperū quenō ꝑibit in finē: panis lachrymarū panis doloris. Verūtn̄ vtriqꝫ neceſſariū eſt ꝯdimētūſine qͦ vterqꝫ inſipiduſ nō mō nō reficiat: ſedguſtatꝰ afferat mortē. Duriſſimus equidemcibus vterqꝫ frēs: ⁊ niſi aliqd̓ tertiū ſaporabile apponat̉: vtiqꝫ mors in olla. Quid ꝟotam ſaporabile qͣꝫ ſapīa? Nempe lignū viteeſt qd̓ ⁊ ipſas aqͣs marath ꝑ moyſen dulcorauit. Farinula ē que pulmētū ꝓph̓arū perheliſeū ſaporauit. Ignis eſt qͥ ſꝑ ardere p̄cipit̉ in altari. Oleū eſt: ob cuiꝰ inopiā virginibus fatuis oſtiū claudit̉ nuptiarū. Sal ē:qd̓ nulli ſacrificio deeſſe iubet̉. Inde ē ꝙ inſulſos hoīes dicimꝰ: qͦs intelligi volumꝰ minime ſapiētes. Et dn̄s ſal in nobis hr̄e p̄cipit: apoſtolus qͦꝫ oēm noſtrū ſermoneꝫ: ſalemonet eſſe ꝯditum Puto tn̄ hāc ipſam quāobediētie ⁊ patiētie tertiā addi volumus ſapientiā nihilominꝰ triplicē inueniri: vt nr̄mhoc ꝯdimentū velut tribus qͥbuſdaꝫ herbisꝯficiat̉. Opus enī eſt vt iuſticia ſit in inten-
psͣ. 72
psͣ. 56.
psͣ. 118pͣs. 37.
pͣs .37.
A gͣ
xj. 19b.
Iob .13
psͣ. 9
vꝫ. v.
Ma. 9.Coll̓. 4.
Io .6.psͣ. 127.