Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IDermo CALIBeali Bernardi

harū: ſpiritaleſ neqͥtie aeree poteſtates: ⁊ inter eas callidior cūctis aīantibꝰ ſerpēs. Heclergo ſub ſole omnia. Hec omīa ſub celo. Adſ1qd̓ hoꝝ ꝯfugium facis? In quo hoꝝ oīumſperas ſolatij aliquid: aliquid auxilij inuenre? Si queras intra te: aruit cor tuū: ⁊ obliuioni datum te reperis: tanqͣꝫ mortuū a corde. Si infra te: corpus qd̓ corrumpit̉ aggrauat animā. Si circa te: etiam terrena habitatio depͥmit ſenſum multa cogitantē. Quereergo ſupra te: ſed cautus eſto ventoſa agmina trāſilire. Quia enī omne datū optimū: ⁊omne donū ꝑfectū: non niſi deſurſum omnenouerūt: mediū iter latrūculi obſidere. Trāſi ergo tranſi ꝑuigiles illas neqͥtias: que taꝫindefeſſe cuſtodiūt ⁊ obſeruāt: ne quis in illam poſſit euadereˡ ciuitateꝫ. Si te ꝑcuſſerītſi vulnerauerīt dimitte eis palliū: qd̓ in egypto olim ioſeph adultere dereliquit: dimitteſyndonē: vt cū euāgelico illo iuuene ꝓfugias nudus ab eis. Nunqͥd non ſolū palliū eiꝰet ſyndonē dederat deus in manꝰ impij: cuius in facultatē ⁊ carnem dans ptāteꝫ: verūtamen aīam ait illius ſerua? Ita ergo ſurſuꝫcor: ſurſuꝫ deſideria: ſurſū ꝯu̓ſatio: ſurſū intentio: ⁊ oīs expectatio tua deſurſū ſit. Clama in celū vt exaudiaris: ⁊ qui in celis ē pater mittat tibi auxiliū de ſctō: ⁊ de ſion tueatur te. Mittat interim auxiliū de tribulatione eripiat a tribulatiōe: glorificet in reſurrectione. Magna ſunt hec: ſed tu magne dn̄eꝓmiſiſti. Ex tua ꝓmiſſiōe ſperamꝰ: inde audemus dicere: ſi corde clamemꝰ pio: certe debes ex ꝓmiſſo. Amen.Ser mo XVIIᵐ vnde ſupraEne nobiſcuꝫagitur frēs: ſatis competit huictemꝑi ꝟſus pſalmi: celebraturisꝓxime dn̄icam reſurrectionē: iam nūc cuiqꝫnr̄m ſua ꝓmittit̉: vt feſtiuiꝰ in capite ſuo factum recolant mēbra: qd̓ in ſeipſis p̄ſtolant̉aliqn̄ faciendū. Congruus finisⁱ pſalmi: vbipſallēti finis ꝓmittit̉ tam btūs. Iocūde cōplet̉: dū in eo ſpōdet̉ repletio tam iocunda.ius Longitudīe inqͥt dierū replebo eū: ⁊ oſtendam illi ſalutare meū. Sepius vos āmoneo.⁊. frēs ꝙ iuxta pauli ſententiā ꝓmiſſionē habeat pietas vite eius: que nūc eſt parit̓ ⁊ futuo. 6. re. Un̄ ⁊ idē ait: habetis nunc qͥdē fructū inſctīficationē: finē ꝟo vitā eternā. Ipſa eſt q̄hoc loco ꝓmittit̉ plenitudo: ip̄a longitudodierū. Quid enī tam longū qͣꝫ ꝙ eternū eſt.Quid taꝫ longū qͣꝫ qd̓ nullo fine p̄cidit̉. Bonus finis vita eterna: bonus finis qͥ finē non

habet. Et ſane cuiꝰ finis bonꝰ eſt ip̄m qͣꝫ bonū ē. Amplectimī itaqꝫ ſctīficationē qm̄ bona eſt: qm̄ finis eiꝰ vita ſine fine. Sctīmoniam ſectemur ⁊ pacē: ſine qͣ nemo videbit deum. Longitudine inqͥt dierū replebo euꝫ: etoſtendā illi ſalutare meū. Dextre dei eſt iſtaꝓmiſſio: munꝰ dextre ēqua ſibi olim ſanctporrigi optabat̉. Operi inqͥt manuū tuaruꝫ 5oporriges dexteram: delectatiōes in dexterahac: vſqꝫ in finē. Hanc nimirū ⁊ ille ſibi porrigi optauit: ⁊ obtinuit dexteraꝫ: de quo psͣait: Uitā petijt a te: ⁊ tribuiſti ei lōgitudine ẜºdierū in ſeculū: ⁊ in ſeculū ſeculi. Manifeſtius deniqꝫ ſapiēs dixit: In ſiniſtra illiꝰ di­ Pruitie ⁊ gloria: in dextera eius longiturnitasvite. Quis eſt hō qui vult vitā: diligit diesvidere bonos? Hec enī vita qͣ viuimꝰ morseſt: nec ſimplicit̓ vita: ſed vita mortal̓. Moritur hō dicimꝰ. qn̄ morti certiſſime appropīquat. Quid ꝟo agimꝰ ex qͦ primū incipimusviuere: niſi morti appropīqͣre ⁊ inciꝑe mori.Sed ⁊ dies qͣleſcūqꝫ vite huiꝰ pauci ⁊ maliſūt: ſicut ſctūs pr̄iarcha teſtat̉: Ibi vere vi­ Iuit̉: vbi viuida vita ē ⁊ vitalis. Ibi dies boni vbi intermīabilis longitudo dierū. Gr̄asei qͥ taꝫ nō mō fortit̉: ſꝫ ⁊ ſuauit̉ diſponit vniuerſa. Eoꝝ nēpe paucitas dierū finiet̉ breui: qͦrū ſufficit cuiqꝫ malicia ſua: vbi aūt dierū bonitas: eternitas qͦꝫ nō deerit. Longitudine dierū replebo eū. Ꝙ prius dixerat glorificabo eū: euidentiꝰ hͦ ꝟſiculo declarauit.Cui tn̄ nō ſufficeret ab eo glorificari: cuiꝰ ꝑfecta ſunt oꝑa? Non enī tanta īmēſitas: niſi īmenſum quēpiā glorificare pōt. Neceſſe eſtmagna ſit glorificatio: a magnifica gloria q̄deſcēdit. Voce delapſa a magnifica gloriaᶻait petrꝰ: Bene magnifica gloria: glorificāstam magnifice: in longitudīe: in multitudīe:in plenitudine claritatis. Fallax gloria ⁊ vana ē claritas: dies hoīum breuis. Sapienseiuſmodi nō optabit: magis loquet̉ ex corde ei qͥ intuet̉ cor: ⁊ diē hoīs non deſiderauitu ſcis. Ego tn̄ plus aliqͥd qͣꝫ nō deſideraredeſidero: vt ne recipiam qͥdem. Scio enī cuius vox ſit: ego claritatē ab hoīe nō accipio.Quā ꝟo miſeri: qui gloriaꝫ que abinuicē eſtquerimꝰ: ⁊ nolumꝰ eam que a ſolo eſt deo.Sola ſiqͥdem ea quā ſola negligimꝰ: longitudinē habet: ſola repletionē. Breues dieshoīs: ⁊ dies eius tanqͣꝫ flos agri ſic efflore/bit. Exiccatū eſt inqͥt fenū ⁊ cecidit flos: verbum autē dn̄i in eternū manet. Verus nimirū dies qui non nouit occaſum: eterna veritas vera eternitaſ ac ꝑinde vera eternaqꝫ ſatietas. Alioqͥn quō gloria illa replebit: q̄ fall

i. Thi. 4.

Mar .14.

Mar .14.

Gen̄. 39.

Terrue

Sapͣ. 9.

Iob .1.

Iaco .1.

Ro. 6

psͣ. 101.

Eit.

Io. 55

2. Pe. 1

K 18

Iob .13.

Iob .14.

Prouet.