In Dedicatione eccleſie

1On16AleſſeTeF. 24

ex lapidibꝰ: angelis ſci licet ⁊ hominibꝰ. Simul em̄ edificatio ⁊ dedicatio ip̄a cōplebit̉Diſiūcta nimirū ligna ⁊ lapides domū nō faciunt: nec in eis habitare quis poteſt. Solaꝟo cōiunctio domū facit: ſic celeſtiū ſpirituūꝑfecta vnitas: ſine vlla ſibi diuiſiōe cōnexaintegrā ⁊ congruā deo reddit habitationeꝫquaꝫ ineffabiliter beatificat inhabitans gloria maieſtatis. Quis em̄ ſic ſciret vniu̓ſa regnum conſilia: aut quis eorū omnia dicta vlfacta ſic noſſet: quō palatij ligna ⁊ lapides ſinō deeſſet illis intelligētie ſenſus? Itaqꝫ celeſtis illiꝰ curie lapides viui ac rationabilesdiuinis interſunt cōſilijs: ⁊ trinitatis myſteria norunt: audiūtqꝫ verba ineffabilia q̄ non. licet homini loqui. Beati qui habitāt in domo tua dn̄e in ſecula ſeculorū laudabunt te.Quāto em̄ plus vident plus intelligūt: pl̓agnoſcunt: tanto plus diligūt: tanto magislaudant: tanto ampliꝰ āmirant̉. Verū quiacoherere qͥdem ſibi domū illā ⁊ ꝑfecte conexam eſſe iam diximꝰ: ſuꝑeſt ⁊ iuncturā ⁊ cōnexionē ip̄am aliquatenꝰ exprimamꝰ. Legij. mus ī eſaia: Glutino bonū eſt. Duplici ſibiigit̉ coherēt lapides illi glutino: cognitiōisplene ⁊ ꝑfecte dilectionis. Tanto ſiqͥdeꝫ maior ad ſe inuicē dilectione copulant̉: qͣꝫto ip̄icharitati que deꝰ eſt: viciniores aſſiſtūt: ſednec vlla ſeꝑare eos ab inuicē ſuſpitio poteſtvbi nihil om̄ino quod in altero ſit: alterū latere patit̉ penetrans omnia radius ꝟitatis.Quoniā em̄ qui adheret deo vnus eſt cū eonihil dubiū eſt: quin perfecte adherentes etbeati ſpiritus cuꝫ eo pariter ⁊ in eo penetrētvniuerſa. Ad hanc domū ſi ꝑuenire deſideras ſi concupiſcit ⁊ deficit anima tua in atriadomini: ſi cum ꝓpheta clamas: Unam pētis. a domino hanc requirā vt inhabitem in domo domini omnibꝰ diebꝰ vite mee: ip̄m nihilominꝰ imitare ꝓphetaꝫ: qui ſicut iurauitdomino votū vouit deo iacob: ſi introiero ītabernaculū domus mee ⁊cͣ. Sed hinc alioſermone nobis tractādū erit: quod dominꝰipſe donauerit.Sermo ſecundus vnde ſupra.Cim rex glorioſus ꝓpheta dn̄i dauid ſanctꝰ: religioſa quadā cogitatiōe cepit moueri:indignū iudicās ꝙ nullā adhuc dn̄s ſabbaoth domū haberet in terris: ip̄e ꝟo domuminhabitaret regie dignitatis. hoc ipſum fratres nos quoqꝫ decet cogitare fideliter: ⁊ vtriliter effectui mancipare. Nam ꝙ licet deoplacuerit cogitatio illa ꝓphete: opus tamen

reſeruatū eſt ſalomoni: alia ratio eſt: nec breui hora ſimul poſſumus explicare: Iam ꝟoanima tu qͥdeꝫ ſublimi in domo habitas q̄ adeo tibi fabricata eſt corpus hoc dico: qd̓ ſiccōpegit: qd̓ ſic optauit: qd̓ ſic ordinauit: vtglorioſe in eo ⁊ delectabilit̓ habitares. Sed⁊ ip̄i corpori domū fecit excelſam aptiſſimaꝫ⁊ decora: dico aūt ſenſibilē hunc ⁊ inhabitabilem mundū. Nonne ergo indignum reputas vt tibi ip̄e fecerit domū: tu ꝟo ei templūedificare diſſimules? Ad hoc domum qͥdemhabes: ſed certa eſto quoniā in breui caſuraeſt domus tua: ⁊ tu niſi prius ꝓuideris aliāeris pluuie vento ⁊ frigori exponēda. Heu p̄a facie frigoris eiꝰ qͥs ſuſtinebit. Felix ꝓinde⁊ multum felix aīa q̄ dicere poteſt: ſcimus ſiterreſtris domus noſtra huius habitatiōisdiſſoluat̉: ꝙ edificationē hactenꝰ ex deo domum nō manufactā eternā in celis. Propterea iaꝫ ne dederis o anima ſomnū oculis tuis: ⁊ palpebris tuis dormitationē: donec inuenias locum dn̄o: tabernaculū deo iacob.Sed quid putamꝰ fratres? Ubi inuenit̉ edificij locus: aut quis poterit eſſe architectuſ:Nā viſibile iſtud tēplū vtiqꝫ ꝓpter nos factum eſt ⁊ nr̄aꝫ habitationē. Neqꝫ em̄ altiſſimus in manufactis inhabitat. Quod ergoędificabimꝰ tēplū ei qͥ dicit ⁊ vere dicit: Le Ilum ⁊ terrā ego impleo? Tribularer valde ⁊anxiaret̉ ſuꝑ me ſpūs meᶻ: niſi ꝙ audio euꝫd̓ qͦdā dicēte: Quia ego ⁊ pr̄ ad eū veniemꝰ I⁊ māſionē apud eū faciemꝰ. Ita iā vbi p̄parāda ſcio ſit domꝰ ei: qm̄ nō capit eū niſi imago ſua. Aīa capax illiꝰ ē: q̄ nimiꝝ ad eiꝰ imaginē eſt creata. Propter qd̓ iā feſtina: adorna thalamū tuū ſyon: qm̄ cōplacuit dn̄o ī te⁊ terra tua inhabitabit̉. Exulta ſatis filia ſyon: habitabit in te deꝰ tuꝰ. Dic em̄ cū maria Ltua. Ecce ancilla dn̄i: fiat mihi ẜm vbū tuū.Dic iuxta beate elizabeth verbuꝫ. Et vnde dhoc mihi: vt vēiat maieſtas dn̄i mei ad meQuāta em̄ dei benignitas: quāta dignatio:quanta dignitas: quanta gloria animarū: ꝙdn̄s vniuerſorū ⁊ qui nullā habet indigentiam: templū ſibi fieri iubet in illis. Itaqꝫ fratres toto cū deſiderio ⁊ digna gratiarūactione ſtudeamus ei templū edificare in nobisprimo quidem ſolliciti vt in ſingulis: deindevt in omnibus ſimul inhabitet: qꝛ nec ſingilos dedignat̉ nec vniuerſos. Primo igit̉ loco ſtudeat vnuſqͥſqꝫ ne diſſideat ip̄e a ſemetip̄o: qm̄ om̄e regnū in ſeip̄m diuiſum deſolabit̉: ⁊ domꝰ ſupra domū cadet: nec intrabitxp̄s vbi fuerīt ꝑiętes declinati ⁊ macerie depulſe. Nōne em̄ corꝑis ſui domū ītegrā aīa

Eſa. 41.

psͣ. 83.

1. Cex. .

pͣs .131.

pl. v6.

Luc̄. .1.

Ubi. ꝯͣ

Ubi. ꝯͣ

Io. 14.

Aere .23.

d̓s .147.