Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

TBeati Bernardi.TAAXL

Mirabilis plane deꝰ in ſanctis ſuis: nō modo in celeſtibꝰ: ſed etiā ī terrenis. Vtrobiqꝫſctōs habet: ⁊ ī vtriſqꝫ mirabilis eſt: illos qͥdem beatificās: iſtos ſanctificās. An experimētū q̄ritis eiꝰ de qua loqͥmur ſanctitatis: ⁊ſanctorū vobis iſtorū mirabilia deſideratisoſtendi. Multi certe ex vobis a peccatis ⁊vitijs in quibꝰ cōputruerūt tanqͣꝫ iumēta inſtercore ſuo exire viriliter: ⁊ quotidie impugnantibꝰ eis potent̓ reſiſtūt: iuxta apl̓m quii. d̓ ſanctis loquēs vtiqꝫ. Cōualuerūt inqͥt deinfirmitate fortes facti ſūt in bello. Quid mirabilius quādo is qͥ priꝰ vix per biduū poterat ⁊ comeſſationibꝰ ⁊ ebrietatibus: a cubilibus impudicitijs: ceteriſqꝫ ſimilibꝰ ⁊ diſſimilibus vitijs ꝯtinere: nūc ab eis cōtinet multis annis: tota vtiqꝫ vita ſua? Quod maiusmiraculū qn̄ tot iuuenes: tot adoleſcentes:tot nobiles: vniuerſi deniqꝫ quos hic videovelut in carcere aꝑto tenent̉ ſine vinculis:ſolo dei timore cōfixi: ꝙ in tanta ꝑſeuerāt afflictiōe penitentieⁱᶠ vltra virtutē humanā: ſupra naturā: contra cōſuetudinē. Ipſi credovidetis quanta iam poſſemus inuenire miracula: ſi perſcrutari ſigillatim liceret ſingulorum exitum de egypto ⁊ deſerti viam: id ēabrenunciationē ſeculi: introitū monaſterijin monaſterio cōuerſationē. Quid vero ſūthec: niſi manifeſta inhabitātis in vobis ſpūſſancti argumēta? Nā habitare in corꝑe aīaꝫꝓbāt vitales motus corꝑis: habitare in anima ſpm̄ ꝓbat vita ſpiritalis. Illud ex viſu ⁊auditu dinoſcit̉: illud ex charitate ⁊ humilitate ceteriſqꝫ virtutibus. Veſtra eſt igit̉ fratres chariſſimi: veſtra ē hodierna feſtiuitasvos dedicati eſtis domīo: vos elegit ⁊ aſſū. pſit in ꝓprios. Tibi inquit ꝓpheta: Derelictus ē pauꝑ: orphano tu eris adiutor. Quābene cōmutaſtis dilectiſſimi quicqͥd haberepotuiſtis in ſeculo: qn̄ nunc relinquēdo ea:ꝓprij eſſe meruiſtis auctoris ſeculi: ⁊ euꝫ habere ꝓpriā poſſeſſionē: qͥ ſine dubio portio ⁊hęreditas eſt ſuorū. Neqꝫ em̄ ſicut dixeruntfilij iniquitatis: beatꝰ populus cui hec ſunt:tꝑalia ſcꝫ que p̄miſerat ꝓmptuaria eructantia ex hoc in illud: oues fetoſe ⁊ ſimilia: nonz. inqͣꝫ beatꝰ populus cui hec ſunt: ſꝫ beatꝰ populus cuiꝰ dn̄s deus eiꝰ. Uidete ergo ſi nōdignū ſit: vt feſtū agamꝰ dieꝫ: quo nos aſſūpſit in ꝓprios: ⁊ inueſtiuit ſe ꝑ miniſteriales⁊ vicarios ſuos vt fiat ſicut iam olim ꝓmiſe.2. rat: Ego inqͥens in medio eoꝝ ero eoꝝ deꝰnos aūt populus eiꝰ ⁊ oueſ paſcue eiꝰ. Quādo em̄ domꝰ iſta ꝑ manꝰ pontificū dedicataeſt dn̄o: ꝓpter nos ſine dubio factū eſt: non

ſolū qͥ p̄ſentes fuimꝰ: ſed ⁊ quicunqꝫ vſqꝫ infinē ſeculi dn̄o ſūt in hoc loco militaturi. Inobis ꝓinde ſpiritualiter impleri neceſſe eſtque in parietibꝰ viſibiliter preceſſerunt: et ſivultis ſcire hec vtiqꝫ ſunt: aſperſio: inſcriptio: inunctio: illuminatio: benedictio. Hecvtiqꝫ in hac viſibili domo fecere pōtifices: hͨ⁊ chriſtꝰ aſſiſtēs pontifex futurorū bonoruꝫinuiſibilit̓ quotidie oꝑatur ī nobis. Primoſiqͥdem aſpergit nos yſopo vt mūdemur: lauemur: dealbemur: dicat̉qꝫ de nobis: Queeſt iſta q̄ aſcendit dealbata. Lauat inqͣꝫ nosin confeſſione: lauat nos lachrymaꝝ imbre:lauat ſudore pnīe: magis aūt lauat nos aqͣ illa p̄cioſa q̄ de fonte pietatis: id eſt ab eiꝰ latere emanauit. Aſpergit nos iſopo: qͣ humilisherba ⁊ pectoris purgatiua: aqͣ ſapientie ſalutaris q̄ eſt timor dn̄i: initiū ſapiētie ⁊ fonsvite: etiā condimentū ſalis admiſcens: ne ſitinſipꝰdus timor ſine ſpe: ſine deuotiōe. Nōſolū aūt ſꝫ inſcribit digito dei ī quo eijciebatdemonia: haud dubiū qͥn in ſpūſancto. Inſcribit inqͣꝫ legē ſuā nō iā in lapide ſed ī tabulis cordis carnalibus: ꝓpheticam implensꝓmiſſionē qua ſē pollicitꝰ eſt ablaturū corlaᵉpideū ⁊ carneū cor eſſe daturū: id eſt nō obſtinatū nō iudaicū: ſed piū ⁊ manſuetū: ſꝫ tractabile: ſꝫ deuotū: Beatus quē tu erudierisdn̄e: ⁊ de lege tua docueris eū. Beati inqͣꝫ qͥdocti ⁊ memores ſunt mādatorū eiꝰ: ad faciendū ea. Alioqͥn ſciēti bonū ⁊ nō faciēti pecꝭcatū eſt illi: ⁊ ſeruus ſciēs volūtatē dn̄i ſui exnō faciēs: plagis vapulabit multis. Un̄ neceſſe eſt vt vnctio ſpiritalis gr̄e adiuuet infir.mitatē noſtraꝫ: obſeruantiarū ⁊ multimodepenitētie cruces deuotionis ſue gr̄a liniens:qꝛ nec ſine cruce ſeqͥ chriſtū: ⁊ ſine vnctionecrucis aſꝑitatē ferre quis poſſet? Hinc eſt ꝙmulti abominant̉ ⁊ fugiūt penitētiā: cruceꝫquidem videntes: ſed non etiam vnctioneꝫ.Uos qui exꝑti eſtis ecce ſcitis qͥa vere cruxnr̄a inuncta eſt: ⁊ per gr̄am ſpūs adiuuātisſuauis ⁊ delectabilis eſt penitentia noſtra ⁊vt ita dicam amaritudo noſtra dulciſſima.At poſtqͣꝫ vnctio gr̄e huiꝰ p̄ceſſerit: iā lucerꝭnam ſuā xp̄s nō ponit ſub modio ſꝫ ſuꝑ candelabrū: qꝛ tp̄s eſt vt luceat lux nr̄a corā hoībus: ⁊ videat oꝑa nr̄a bona: ⁊ gl̓ificēt patrꝭnr̄m qͥ in celis eſt. Iam ꝟo bn̄dictione qͥdeꝫexpectemus in fine: qn̄ aꝑiet manū ſuā ⁊ implebit omne aīal bn̄dictionē. Nā in quat tuor p̄miſſis merita cōſtāt: in bn̄dicone ſunt p̄mia. In bn̄dictione tota cōplebit̉ gr̄a ſctīncatiō is: qn̄ iam in domū trāſibimꝰ nō manufactā eternā in celis. Ip̄a eſt q̄ ꝯſtruit̉ viuis

hebre .3º.

psͣ. 143

Zach. 2.

psͣ. 9.

Mar 33

Exedh. v1

Can̄. 8.