Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Se. CXIXSeati Berna.

eAf eNardi.vult habere: ⁊ exire illā neceſſe ſi fuerint a ſeinuicē membra diſꝑſa. Uideat ergo ⁊ ip̄a: fideſiderat habitare chriſtū ꝑ fidē ī corde ſuoid eſt in ſeip̄a: ſollicite caueat ne a ſe inuicemmembra eius diſſideant: id eſt ratio volūtasatqꝫ mēoria. Sit ergo fine errore ratio vt bene congruat volūtati. Talē enim voluntasamat. Sit ⁊ volūtas ſine iniqͥtate: qm̄ ratiotalē approbat. Alioqͥn ſi ſeſe iudicat animaꝓpter voluntatis prauitatē in eo qd̓ per rationē ꝓbat: bellum inteſtinū eſt: ⁊ diſcordiaꝑiculoſa: qm̄ volūtatē hmōi: ratio ſemꝑ ſuggillat: ſed accuſat: ſed dijudicat: ſed condemnat. Propter qd̓ dn̄s ait ī euāgelio: Eſto cōſentiēs adu̓ſario tuo cito: dū es in via cū illone forte aduerſariꝰ tradat te iudici: et iudextradat te tortoribꝰ ⁊cͣ. Sit etiā memoria ſineſorde: vt nullū in ea peccatū maneat: qd̓ nōpura cōfeſſione ⁊ dignis fructibꝰ penitentiedeleat̉. Alioqͥn cōſcientiā in qua peccatū latet ⁊ volūtas odit ⁊ ratio execrat̉. Bonū ꝓinde parat habitaculū deo: cuiꝰ nec ratio decepta: nec volūtas ꝑuerſa: nec memoria fuerit inqͥnata. Iam ꝟo ſic ſe habētibꝰ ſingulisetiam omnes nos cōnecti ⁊ conglutinari neceſſe eſt: mutua igit̉ charitate q̄ eſt vinculuꝫꝑfectionis. Naꝫ cognitio qͥdem ꝑfecta: ī hacvita haberi nō poteſt: forſitan nec oportet.In celeſti ſiqͥdem domo cognitio dilectiōiseſt nutrimētū: hic ꝟo eſſe poterat detrimētūQuis em̄ gl̓iabit̉ caſtū ſe habere cor? Propterea facile erat ⁊ confundi cognitum: ⁊ cognoſcētem offendi. Ibi iocūda erit cognitiovbi macula iam non erit. Illa ergo domusconnexa firmiꝰ eſt tanqͣꝫ in eternum māſura:hec tanqͣꝫ tabernaculū bellatorū minus ſibiꝑfecte coheret. Illa nimirū domꝰ leticia eſtiſta militia: illa domꝰ laudis: iſta oratiōis domus. Hec inqͣꝫ eſt vrbs fortitudinis noſtre:illa eſt ciuitas requiei nr̄e. Proinde ſi victorioſi fuerimus hic: illic erimꝰ glorioſi: habētes loco galee dyadema: ſceptrū ⁊ palmā ꝓgladio: ꝓ ſcuto clamydē deauratā: pro torace ſtolā iocūditatis. Interim ſane premi magis qͣꝫ peremi videt̉ vtiliꝰ: ⁊ ſuſtinere pōdꝰclypei ⁊ lorice: qͣꝫ maligni iaculis igneis vulnerari. A qͥbꝰ nos ſuꝑna ſua ꝓtectiōe cuſtodiat: qͥ eſt bn̄dictus in ſecula.Sermo tertius vnde ſupra.Omus hec fratres eterni regis eſt opidum: ſꝫ obſeſſum ab inimicis. Quotquot igitur in ipſius arma iura iurati ſumus ⁊ eiusmilitie dedimꝰ noīa: triplici nobis opus eſſe

nouerimꝰ apporatu ad cuſtodiā caſtri huiꝰmunitione videlicet et armis ⁊ alimentis.Que eſt ergo munitio? Urbs fortitudinisꝰnoſtre ſyon ait ꝓpheta: ſaluator ponetur inea murus ⁊ antemurale. Murus continentia antemurale patiētia eſt. Bonus continētie eſt murꝰ qͥ ſic vndiqꝫ circūdat ⁊ circūcingit: vt nec ꝑ ocl̓orū feneſtras: nec ꝑ ceterosſenſus det̉ ingreſſus morti. Bonū antemurale patiētie qd̓ pͥmos hoſtiū ſuſtinet īpetꝰvt inter plurima tēptamēta ſtemus viriliter⁊ ꝑſeueremus lugiter inconcuſſi. Unicū qͥppe remediū eſt dū continētia quatit̉: ⁊ qͦdāmodo nutat obijcere patiētiaꝫ: ⁊ quātūcūqꝫferueat ſenſus peccati: negare oīmodo ꝯſenſum. In patiētia vr̄a inqͥt poſſidebitis aīas.vr̄as. Ponit̉ ergo in ciuitate ſaluator ipſemurus ⁊ antemurale: factꝰ nobis a deo pr̄eiuſticia: ⁊ ꝓphete patiētia ſicut idē ait: Quo pꝰniam tu es patiētia mea dn̄e. Murus inqͣꝫponit̉ in ꝯuerſatione: antemurale in paſſiōeab omnibꝰ carnis ⁊ ſeculi p̄ſentis illecebrisabſtinens: ⁊ aduerſa ſuſtinēs fortiter vniu̓ſa. Oportet aūt ⁊ arma parare: arma ſpiritualia potētia deo nō mō ad reſiſtendū ſed adimpugnandū qͦꝫ ⁊ expugnandū viriliter inimicum. Induite vos armaturā dei ait apl̓s E⁊cͣ. Quid em̄ putamꝰ fratres? Grauis eqͥdēnobis eſt inimici tēptatio: ſꝫ longe grauior ilili oratio noſtra. Ledit nos iniqͥtas eius atqꝫverſutia: ſꝫ multo ampliꝰ nr̄a eū ſimplicitas⁊ miſericordia torquet. Humilitatē noſtraꝫnō ſuſtinet: vritur charitate nr̄a māſuetudine ⁊ obediētia cruciat̉. Iam ꝟo nec fame qͥdem vrgeri poſſumꝰ vt hoſtibꝰ caſtrū tradere compellamur: qm̄ gr̄as ago deo nō venitſuꝑ nos terribilis illa cōminatio ꝓphete immo dn̄i per ꝓphetā: famis videlicet ⁊ ſitis:non panis ⁊ aque: ſꝫ audiēdi verbū dei. Sicem̄ habemꝰ. Non in ſolo pane viuit homo. Aſꝫ in om̄i ꝟbo qd̓ ꝓcedit de ore dei. Itaqꝫ nō Pnobis alimēta deſunt: qͥ ⁊ ſermones frequēter ⁊ frequētiꝰ ſacras lectiones audimꝰ: ⁊ interdū qͦꝫ ſpiritalis deuotionis guſtamꝰ delitias tanqͣꝫ ſi catuli edāt de micis q̄ cadūt demēſa dn̄oꝝ ſuoꝝ: celeſtes illos ꝯuiuas dicoqͥ replent̉ ab vbertate domꝰ dei. Habemusetiā panē lachrymaꝝ qͥ licet minꝰ ſuauis: optime tn̄ cōfirmat cor hoīs. Habemꝰ ⁊ obediſentie panē d̓ quo loqͥtur ad diſcipulos dn̄s.Meus inqͥens cibus eſt vt faciā volūtateꝫ Ipatris mei: Habemꝰ ſuꝑ oīa de celo panemviuū: corpus dn̄i ſaluatoris: in cuius vtiqꝫfortitudine cibi oīs aduerſe ꝑtis deijcit̉ fortitudo. Sic ergo minuta eſt caſtri dn̄ici fortiſ

Pat .5.

Io. .4.

ꝯt. IDeit. a1

Ephe. .6.

psͣ. 70.

Inc̄. 21.

Eſars.