Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Beati BernardiTEF. I

CXIX

ꝑfectio pauꝑtatis ⁊ virtutū plenitudo ſūꝑabūdauit: ita vt de plenitudine eiꝰ oēs acciperemꝰ. Cū em̄ diues eſſet: ꝓpter nos factꝰeſt egenꝰ: vt illiꝰ ditaremur īopia. Ager iſteaquis irriguus: floribꝰ redolēs: et abundāsfructibꝰ theſaurū habet in ſe abſcōdituꝫ: videlicet cōtinētiā carnis. Precioſus ſiquidēthęſaurus eſt poſſidere vas ſuū in ſanctificatione ⁊ honore: nō in paſſione deſiderij ſicutgētes q̄ ignorāt deū. Noli q̄rere theſaurumhūc int̓ ſpinas ⁊ tribulos ſecularis illecebrenec in ſiluis ruditatis antique. Nō em̄ in ſilua ſꝫ in agro abſconditꝰ eſt. Queras in agrovbi ſaturant̉ ligna campi: ⁊ vbi paſſeres nidificant: id eſt vbi incōtinētes reſipiſcūt: dignos penitētie fructus facientes: prolem gignunt nō ſibi tantū ſed ⁊ alijs ꝓficiētes. Cōtinētiā tibi credas neceſſariā vt ſpūſſanctusfiat in te fons aque ſalientis in vitā eternaꝫ.A qua nō ſurſum ſalit: ſed deſurſum neceſſeeſt vt veniat. Om̄e datū optimū ⁊ om̄e donum ꝑfectū deſurſuꝫ eſt deſcendēs a pr̄e luminū. Ergo qd̓ ſalit in vitam eternā: a vitaeterna ꝓfecto deſcēdit. Vnde licet aquā deſurſuꝫ veniat: niſi cōtinentē ⁊ integrū habeat ducatū: ſurſuꝫ nō redit ſꝫ diffluit. Deſcendit in te ſpūs ſſctūs: viuificat aīam tuā: vt inte ſaliat in vitaꝫ eternā. Cōtinēs neceſſe ē vtſit corpꝰ tuuꝫ: qͣtenꝰ obdures aures tuas neaudias ſanguinē ⁊ claudas oculos tuos nevideas malū: ne gratia de ſuperis tibi collata ꝑ minꝰ circūſpectos ſenſus foris effluat:ſpū tuo diffuſo ī vanitates ⁊ inſanias falſasNota aliud eſſe cōtinentē: aliud caſtuꝫ. Luxurioſus ⁊ caſtus ſibi repugnāt. Luxurioſieſt motꝰ ſentire ⁊ motibꝰ ꝯſentire. Caſti eſtnec motus ſentire: nec motibꝰ cōſentire. CCōtinens eſt in medio vtrobiqꝫ ſumēs participium: cū altero cōmune habēs motꝰ ſentirecum altero motibꝰ non cōſentire. Iſte exiſtens in medio domꝰ deorſuꝫ luxurioſo: ſuiſum vero callatꝰ pudico. Et ſi nō in mūdiciacordis perambulat: tamen in innocētia cordis decantat miſericordiā ⁊ iudium. Iudicium ꝙ motus ſentiat: miſericordiā ꝙ motibꝰnon conſentiat. Iſte nolens dimittere angelum magni conſilij incipiente aurora nouelucis: ſed petens obnixe benedictioneꝫ perſeuerantie: ⁊ ſi non omnino priuari: claudicari tn̄ meretur altero pede. Qui duo ſūt pedes? Motus ſentire ⁊ motibus nō cōſentire. Illud eſt naturale: iſtud eſt crimīale. Licet ergo nōdum ignorare poſſit prauos motus deſideriorum: ſed adhuc in ipſo vigeatpes iſte: per gratiā tamē ſuperne benedicti-

onis ita eneruat̉ ī ip̄o pes conſenſus: quatenus ⁊ ſi ip̄e trahat ip̄i tamē īniti non poſſit.Nō eſt oīno ſine eo: qꝛ cū repētina cogitatione cōcurrit multotiēs quedā delectatio: quetamē cum ſentit̉ gemitū magis qͣꝫ conſenſuꝫextorquet. Inuento huiuſmodi thęſauro inagro pauꝑtatis vt in tuā theſaurus redigat̉poſſeſſione: vade ⁊ vēde oīa q̄ habes ⁊ emeagrū illū. Quid eſt vende oīa q̄ habes. Abrenūcia omnibꝰ q̄ poſſides: exiēs ad ieſuꝫ extra caſtra vt portes improperiū crucis eiusqͣꝫuis tāte humilitatis merito de nemore exiens in quo inuolute ſunt ſemite impioruꝫ qin circūitu ābulāt agrū quē p̄diximꝰ poſſideas: in quo abiectis occupationibꝰ curiſqꝫ ſecularibꝰ corꝑe cōpoſito ⁊ corde dilatato cuiras alacer viā mandatorū dei: q̄ quidē deſiderabilia ſunt: ⁊ dulciora ſuꝑ mel ⁊ fauum.Quare: Quia ī cuſtodiēdis illis retributiomulta. Plane multa: qꝛ cuſtodientibꝰ ea debetur vita eterna. Vnde ꝟitas: Si vis in­ Aquitꝭ venire ad vitā: ſerua mandata. In hocgradu cōtinētie in quo refrenas qd̓ delectat⁊ qd̓ nō delectat operaris: magna tibi incūbit tribulatio: quia dum voluntati tue repugnat ratio: belluꝫ gerit̉ inteſtinū. Noli ergotorpere ſꝫ leues oculos tuos ad eū qui habitat in celis: a quo veniet tibi auxiliū: vt nonſolū ꝑmaneas ſed etiā glorieris in tribulationibus. Qd̓ tamē aliter non ſit: niſi tibi ſapiat deꝰ. Queras ergo neceſſe eſt ſapientiaꝫ ꝑquā tibi ſapiat deus: ⁊ mundus deſipiat: q̄per p̄cioſam ſignat̉ margaritā: quā qui īuenit homo abit ⁊ vendit vniuerſa que habet⁊ emit eam. Vtinam guſtares et ſentires qͣꝫdulcis eſt dn̄s. Vtina guſtares panē qui decelo deſcēdit: habentē omne delectamentuꝫ⁊ ſuauitatē ſaporis. Profecto ſi quid haberes venderes ⁊ cōparares eā. Quid tamenhabes vendere: quia omnia que poſſidebisvendidiſti: ꝓpter agrum paupertatis comparandum: in quo theſaurum inueneras cōtinentie: Uide ne forte duplex ſit poſſeſſiotua: vna interior: altera exterior. Exteriorēſecularis facultas: interior eſt propria volūtas. Secularibus facultatibus abrenuncia.ſti exiens ad ieſum extra caſtra huius ſeculi: adhuc tamē rudis ⁊ vetuſtis tenebris obuolutus proprię voluntatis tue vitium nonintellexeras: que profecto non relinquit̉ qͦtiens fit exterior abrenunciatio. Citius enim⁊ leuiꝰ relinquit̉ facultas qͣꝫ cupiditas amittatur. Vnde dn̄s nō quoſcūqꝫ pauꝑes: ſedpauperes ſpiritu dicit eſſe beatos. Qui ſuntilli? Non omnes vtiqꝫ qui habent pauper-

Iaco .1

Pet ari