Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Se. IDe Tirginibus

dico vobis cariſſimi qd̓ me vehementiꝰ terret: qd̓ oīno timoris acerbiſſimi gladio trāſuerberat aīam meam: ꝙ inter tanta ꝑiculaminꝰ timorati minꝰ exercitati: minꝰ qͣꝫ neceſſe ſit ſolliciti videamur. Siquidē vnū ē duobus hec ip̄a negligētia nr̄a ꝓbat: aut omīnotraditos nos hoſtibꝰ ⁊ neſcire: aut ſi inter hͦcōſeruamur: ei qͥ tuet̉ nos ingͣtos nimiū īueniri. Quoꝝ vtrunqꝫ qͥd ꝑiculi habeat ſatismanifeſtū eſt. Propterea obſecro vos dilectiſſimi: ip̄a noī excitet hoſtiū malicia ꝑuigiet inſtātia eoꝝ maligna: qͣ tā ſeduli tā ſolliciti ſunt innr̄am ꝑditionē: nos qͦꝫ ſollicitos faciat ⁊ circūſpectos: vt ī timore ⁊ tremore noſtrā ip̄oꝝ ſaluteꝫ oꝑemur. Ecce em̄ in cruceſalus nr̄a: tm̄ vt ei virilit̓ inhereamus. Uer.a. bū crucis ait apl̓s ꝑeuntibꝰ qͥdē ſtulticia: hiſaūt qͥ ſalui fiūt .i. nob̓ ꝟtus dei ē Ip̄a ē ſcuiūquo circūdamur vt eiꝰ qͣttuor cornua qͣdripharia hoſtiū tela repellāt. Sic gͦ inferiꝰ cornu ꝯͣ timorē nocturnū .i. adu̓ſus puſillanimitate q̄ de carnis afflctiōe ꝓcedit: vt id quodſub nob̓ ē: corpꝰ caſtigare virilit̓ ſtudeamuſac ſubijcere ẜuituti. Si qͥs ꝟo nob̓ in faciemmaledicit: ſi qͥs aꝑte mala ſuadere conat̉: ndie volat ſagitta: ⁊ a ſiniſtris ē: ſiniſtro nihilominꝰ cornu excipiēda. Qd̓ ſi adulat̉: ſi qͣſiꝯſulētis aīo venenū ꝓ̄pͥmat: fraterne detractiōis ⁊ odiū ſeīare conat̉: ſi deniqꝫ in quuꝫaliqͥd tāqͣꝫ iuſtū ꝑſuadere tentat: a dextris ēmihi iſte: ſꝫ iudas ē oſculo me ꝓdit: ⁊ dextero cornu crucis negociū pambulās in tenebris neceſſe ē ꝓpulſari. Sed ecce demoniūmeridianū: ſuꝑbie ſcꝫ ſpūs qͥ nimiꝝ in ſplendore maiori ꝟtutū acrius inſurgere ſolet: hͨaūt qͣꝫ ꝑnicioſa ſit: ſepiꝰ vob̓ intimare curamus. Initiū qͥppe oīs pctī ⁊ cā totiꝰ ꝑditōisſuꝑbia ē. Propterea qͥſqͥs es qͥ ſalutē tuamoꝑari ſtudes: aduerſꝰ hāc ſuꝑ caput cornucrucis habere memēto: vt nō eleueris in ſuperbiā: nō exaltet̉ cor tuū: nō ābules in magnis neqꝫ in mirabilibꝰ ſuꝑ te: ſꝫ tela ea q̄ deſublimi: veniūt ſuꝑeminēs capiti tuo cornu1crucis excipiat. Sane hoc ſolū ē cui ſalutisꝑiter ⁊ regni titulus inſcribit̉: qꝛ ſolꝰ qͥ ſe humiliat ſaluari ⁊ exaltari meret̉. Iā vt breuit̓repetā qͣttuor hec cornua ſūt: ꝯtinētia: patiētia prudētia ⁊ hūilitas. Felix aīa q̄ ī hac crucegl̓iat̉ ⁊ triūphat: tm̄ vt ꝑſeueret in ea: etnullis valeat tētationibꝰ deijci. Oret igiturqͥſquis in hac cruce ē: oret cū btō andrea dominū ⁊ mgr̄m ſuū: ne patiat̉ eū de cruce deponi. Quid em̄ malignꝰ ille nō audeat: quidnō p̄ſumat impiꝰ attentare? Quod egee manibus de diſcipulo: hoc iudeorum linguis fa

cere cogitauerat ⁊ de xp̄o. In vtroqꝫ tn̄ ſera pnīa ductꝰ: victꝰ ⁊ ꝯfuſus abſceſſit. Vtinā abeat ſil̓it̓ ⁊ a nob̓: eo vincente qͥ ⁊ in ſe ⁊diſcipulo triūphauit. Faciat ip̄e vt merea/mur ⁊ nos ī hac nr̄a qͣlicūqꝫ cruce pnīe: quāꝓ ipſiꝰ nomīe tulimꝰ feliciter cōſūmari: quieſt ſuꝑ oīa deus benedictus in ſecula.De Uirginibus. Sermo primus.Apientia Vincit maliciā. Sic̄ ſapīa ſapor boniita malicia ſapor mali d̓r. Clauusclauo expellit̉. ita ⁊ praua bōis ſuꝑueniētibꝰillumīant̉. Uirtute ſiqͥdē ⁊ ſapīa pr̄is: mediatore dei ⁊ hoīm xp̄o ieſu crucē ꝓ nob̓ ſubeūte ſil̓cū illo ẜm apl̓m crucifixꝰ ē hō nr̄: vtdeſtruat̉ corpꝰ pctī. Quid gͦ dixerim corpꝰpeccati: hoc merito dixerim imaginem quāimpegit ⁊ cōfregit lapis exciſus de mōte ſine manibꝰ: cuiꝰ caput aureū ⁊ ceteroꝝ membroꝝ fuiſſe deſcribūt̉ quedā ex argēto: quedā ex ere: quedā ex ferro: quedā ex luto ⁊ ferro. Caput eſt malicia: quod ſuperiꝰ ſaporeꝫdiximꝰ mali. Un̄ per auꝝ exprimit̉: quo nimiꝝ ſapientia in ſcripturis deſignat̉. Merdium ꝟo corꝑis. id eſt pectus ⁊ brachia exargento fuiſſe memorat̉. Argentum eſt lucidum ⁊ ſonoꝝ: cuius ſono. itas demulcet auditum: ⁊ claritos viſum oblectat. Vnde perip̄m curioſitas deſignatur: que in his duobus ſenſibus: viſu videlicet ⁊ auditu maxime viget: quia per ip̄os vtpote principaliores. Dabit ſiquidem pacem nobis trāſferēdo nos in archanum ſue diuinitatis: qꝛ oīaopera noſtra operatus eſt nobis in humilitate ſue humanitatis. Si ergo noſtrā ſalutēoperata eſt humanitas: quid operatur diuinitas: Noſtram ꝓfecto delectationeꝫ: quiadelectationes in dextera eius vſqꝫ in finem.Laborātes igit̉ in agro pauꝑtatis duo hn̄tirrigua: quibus cordium irrigatur ariditaset terre noſtre fructificat̉ ſterilitas. Abſqꝫharū aquaꝝ refrigerio nulla ſane adeſſet ꝓficiendi poſſibilitas: ſꝫ deficiendi incūberetneceſſitas. Cū em̄ ad te reuerſus conſiderashinc exaſperate potentiā maieſtatis inde exaſꝑantis ꝑtinaciā iniqͥtatis: nōne repēte ſubītraret deſꝑatio: niſi mediatoris dei ⁊ hoīmhoīs ieſu xp̄i incarnatio ſuccurreret ⁊ paſſioSuꝑuenientibꝰ aūt ſecul i tribulationibꝰ etimpugnatiōibꝰ demonis: ⁊ eleuatis ī planicie mētis tue tētationū ꝓcell̓: nōne paſſiōibꝰhuiꝰ tꝑis ſuccūberes: niſi forte fut̉e gl̓ie ſpeſſubleuaret? Sicut gͦ apud hūanitate chriſtihabes merita: ita apud diuinitatē ſūt p̄mia

Le. j.

x ceꝝ. i.