ATe. CAVIBeati Bernardi

ſpūales dicētes ſinguli intra ſe: Qn̄ venietqͥ me deferat? Cūctis diebꝰ qͥbꝰ nūc militoexpecto donec veniat īmutatio mea. Por-ro vt de lege ſupra meminimus: ſiue in mariſiue in fluīe: fiue ī ſtagno: illi mūdi ſūt piſcesqͥ ſquamas ⁊ pēnulas hn̄t. Pēnulas qͦꝫ adhilaritatē arbitror nō incōgrue poſſe referrihilaritas qͥppe leuat ⁊ ſubleuat: vt ſaltꝰ qͦſdā in altū dare videat̉ qͥſqͥs exhilarat̉. Sane vt duas habeamꝰ penulas: duplex nob̓hilaritas q̄renda ē. Et forte ꝓpterea docetapl̓s (ille em̄ ꝟe pēnas hēbat: qͥbꝰ ⁊ ī tertiūvſqꝫ celū raptꝰ ē ⁊ volauit etiā in ꝑadiſū) nōſolū gl̓iari in ſpe ſꝫ etiā gl̓iari in tribulatōibꝰProrſus ſublime volat qͥſqͥs ille ē quē n̄ mōfuturoꝝ expectatio bonoꝝ: ſꝫ pn̄tiū qͦꝫ malorū exhibitio ip̄a delectat: ita vt ī eo etiā gl̓iet̉Talē īuenimꝰ hūc btm̄ apl̓m: talē miramurtalē merito p̄dicamꝰ. Un̄ ⁊ triplicē hic licetꝯſiderare gradū: incipientiū: ꝓficientiū: ꝑfeictoꝝ. Initiū ſapīe timor dn̄i: mediū ſpes: caritas plenitudo Deniqꝫ apl̓m audi: qꝛ plenitudo legis ē caritas. Qui initiat̉ a tīore crucē xp̄i ſuſtīet patiēter: qͥ ꝓficit in ſpe potatlibenter: qͥ ꝟo ꝯſūmat̉ in caritate: amplectit̉iā ardēter. Solus etem̄ iſte ē qui dicere poſſit: quia amator tuꝰ ſꝑ fui: ⁊ deſideraui amplecti te. Longe eſt vox iſta ab eo qͥ ſuſtinetquidē: ſꝫ optaret oīno ſi poſſet nō veniſſe in6. hanc horā. Deniqꝫ ſi nō videor temerariuslōge ē ab ea voce: pr̄ ſi fieri pōt trāſeat a mecalix iſte. Quid em̄: Certe ſuꝑ aſellū aſcēderat: vt ne hic qͥdē hoſtibꝰ relinq̄ret̉. Agnoſco plāę ī duce belli puſillanime trepidatiōꝫagnoſco egroti vocē ī medico: agnoſco infirmatā gallinā cū pullis: cōſidero caritatem:ſtupeo miſerationē: expaueſco dignationē.Miſericors dn̄s nō beati andree robuſtuꝫꝰº. ſibi ſuſcepit affectū: Quia nō ē ſanis opꝰ medicus: ſꝫ male habentibꝰ. Si quē forte digna20. tio ſcādaliſat: plane meret̉ audire. Nōne oculus tuꝰ nequā eſt: qꝛ ego bonus? Huic eīodor vite in mortē eſt. Quid magnū fueratdn̄e ieſu: ſi accedente hora ꝓpter quā veneras intrepdiꝰ ſtares: tanqꝫ qͥ ptātem habebas ponendi aīam tuā: ⁊ nemo eā tollebat ate Aut nō lōge gl̓ioſius fuit: qn̄ qͥdem totuꝫꝓpter nos agebat̉: vt nō mō paſſio corꝑis ſꝫetiā cordis affectio ꝓ nobis faceret: ⁊ quosviuificabat mors tua: tua nihilominꝰ et trepidatio robuſtos: ⁊ meſticia letos et rediuꝫalacres: et turbatio quietos faciat: et deſola.ii. tio conſolatos: Lego quideꝫ in lazari reſurretione: quia infremuit ſpiritu: ⁊ turpauitſeip̄m. Sꝫ eſto interim quia ſe ip̄e turbauit:

Se. CXVII2non cōditionis neceſſitate: ſed ſue beneplacito voluntatis. Nūc aūt aliquid iam amplius audio. Vſqꝫ adeo ſiquidē p̄ualuit ea quefortis eſt vt mors dilectio: vt xp̄m angelusdei cōfortauerit. Quis quē? Euāgeliſtā audi. Apparuit inquit angelꝰ: confortās eum LuQuē eum? Plane eū cui naſcituro clauſuspatuit virginis vterus: cuiꝰ nutu in vinumaqͣ mutata ē: cuiꝰ tactu lepra fugata: ſub cuius plātis ſolidū mare ſtetit: ad cuiꝰ vocemmortui ſurrexerūt Deniqꝫ eū qui portat oīaverbo virtutis ſue: per quē facta ſūt oīa: perquē vniu̓ſa ſubſiſtūt etiā ⁊ āgelꝰ ip̄e. Et qͥddicā: quē eum? Minus enim mirarer: ſi nōpenitꝰ eſſet indicibilis. Cōfortans eū. Queꝫeum: cuiꝰ ne ip̄e quidē confortator ſuus capere poterat maieſtatem? Rogo te angelequē cōſolaris? An ignorabas quis eſſet: adquem cōſolandum veniebas? Certe cōſolator eſt: certe paraclitus eſt. Alioqͥn non diceret aliū paraclitū a patre mittendū apl̓is: ſinon eſſet ⁊ ip̄e paraclitꝰ. Deniqꝫ agnoſco etin hocipſo paraclitū maximū qui ꝓpe ſit hiſqui tribulato ſūt corde Non deſpero iā: etiāſi moleſta mihi videatur tribulatio quā patior: etiā ſi puſilanimis ſum: etiā ſi deſiderovt tranſferat̉ calix a me. Non deſpero inqͣꝫdūmodo audiā ip̄e: Verūtamē nō ſicut egovolo ſed ſicut tu. Didici etiā ex hocip̄o nonad carnalē ſiue caducā recurrere conſolationem: ſed ad angelicā: ſꝫ ad ſpūalem: ſed ad celeſtē. Ita plane dūmodo nō murmurē. id eīpenitꝰ ſeparer a te ſi n̄ citiꝰ reſipiſcerē: nō renuo etiā ſi opꝰ habeo ꝯſolari. Quid em̄. Agnoſco vocē meā in ſaluatore: ⁊ de ſalute deſperem? Plane in patientia mea poſſideboanimā meā. Uerūtamen ꝓficere volo ſi poſſum: nec ſtatim adepta ſalute eſſe contentus. Qui timet dēū ait ſapiēs faciet bona: ſꝫ Spaꝝ eſt. Scriptū eſt em̄. Declina a malo etfac bonum: inquire pacē ⁊ ꝑſequere eā. Noli eſſe ſalute cōtentꝰ: quere pace: ne tibi ſit inpericulo etiā ſalꝰ ip̄a. Audi ergo angelū nato eo qui factꝰ eſt pax noſtra exultantē atqꝫcanentē. Pax in terra hoībꝰ bone volūtatiſQue aūt bōa niſi ordīata volūtas? Que nailla ē inquis? Profecto q̄ rōni cōſētanea eſtdicēti. Qꝛ nō ſūt cōdigne paſſiōes huiꝰ tꝑis?ad futurā gloriā q̄ reuelabit̉ in nob̓. Hoc ſiiā ſētire cepiſti haud dubiū qͥn libent̓ ferascrucē dn̄i ⁊ dicas. Paratꝰ ſū ⁊ nō ſū turbatꝰvt cuſtodiam mandata tua: Attamen ſi visperfectꝰ eē: vnum adhuc tibi eſt neceſſariuꝫQuid illud inquis? Profecto gaudium inſpūſācto. Siquidē ⁊ his qͥ timore coercet̉ et

Mat. .26.

Mat. 20.

Mat. .9.

Io. 11.

Mo. 13.

Ecc̄i .1.

pr̄. 11t.

Pep

Luc̄. 3

Sapͣ .15.psͣ. 36.

.2. 11.