In feſto. . AndreeSe̓. I
Se̓. IIAree
Se̓. I
deuotiſſime ſuſcipiebat magnifice attollebateā: ⁊ in ip̄ius p̄conia gl̓iabat̉: clamās magisaffectiōe qͣꝫ voce. Salue crux p̄cioſa q̄ decorē ⁊ pulcritudinē de mēbris dn̄icis accepiſtiSalue crux q̄ in corꝑe xp̄i dedicata es: ⁊ exmēbris eiꝰ tāqꝫ margaritis ornata. Meritoinde crucis amatorē venerant̉ qͥcūqꝫ ſuntẜui crucis ſꝫ ab his ampliorē iure deuotiōeꝫexigit qͥ ſpecialiꝰ ꝓpoſuerūt tollere crucē ſuam. Vobis hͦ ⁊ de vobis dico frēs mei qͥ nō.5. ſurda aure audiſtis illā euāgelicā tubā Qunō baiulat crucē ſuā ⁊ ſequit̉ me: nō pōt meus eſſe diſcipulꝰ. Parati eſtote tota anī diligētia huic adhibere ſolennitati ⁊ corde magno celebrare eā: qꝛ magnꝰ oīno ꝯſolationisꝑiter ⁊ exhortatiōis theſaurꝰ vobis repoſitus ē in ea ſi fuerit qͥ fodiat ⁊ ſcrutetur.In die fancti Andree. Sermo .IElebrates hodie gl̓ioſum btī andreet iūphuꝫin ꝟbis gr̄e q̄ ꝓcedebāt de ore eiexultauimꝰ ⁊ delectati ſumꝰ. Neqꝫ em̄ locpoterat eē triſticie: vbi tā vehemēter letabatur ⁊ ip̄e. Nemo ex nob̓ cōpaſſus ē ſic patiēti: nemo auſus eſt plāgere exultanteꝫ. Alioqͥn ⁊ nobis ip̄e nō incōgrue dicere poterat:qd̓ ſaluator crucē baiulans ſequentibꝰ ſe etlugentibꝰ ait: Filie hieruſalē notite flere ſuꝑme: ſꝫ ſuꝑ vos flete. Deniqꝫ cū duceret̉ ipſebtūs andreas ad crucē: ppl̓s qͥ ſctm̄ ⁊ iuſtuꝫdolebat: īiuſte dānari ꝓhibere voluit ne piniret̉: ſꝫ magis ip̄e inſtātiſſima p̄ce ꝓhibuiteos: ne nō coronaret̉: īmo ne non pateretur.Deſiderabat ſiqͥdē diſſolui ⁊ cū xp̄o eſſe: ſedin cruce quā ſꝑ amauerat. Deſiderabat regnū intrare: ſꝫ ꝑ patibulū. Quid em̄ dicit illiamate ſue. Per te inqͥt me recipiat: qͥ per teme redemit Ergo ſi diligimꝰ eū cōgaudemꝰei nō ſolū qꝛ coronatꝰ ſꝫ ⁊ qꝛ crucifixꝰ: qꝛ deſideriū aīe eiꝰ tribuit ei dn̄s: ⁊ poſuit in capite eiꝰ coronā de lapide p̄cioſo. Ueꝝ tn̄ dū cōgratulamur ei ꝙ diu deſiderāte crucis fruimereat̉ amplexū: miꝝ valde eſt: ſi non ip̄meius miramur gaudium cui ꝯgratulamur.Dū em̄ noctis huiꝰ vigilias celebrātes ī verbis tāte exultatiōis cantādo delectaremur:putas nō fuit in nob̓: qͥ ſecū cogitaret ⁊ diceret: qͥd ſibi vult hec: aut vn̄ tā noua leticiaCerte ⁊ crux p̄cioſa eſt: ⁊ crux amari pōt etcrux habet exultatiōem; Ita ē frēs mei. Sifuerit qͥ colligat. ſꝑ lignū crucis vitā germīatfructificat iocūditate: oleū leticie ſtillat: balſamū ſudat ſpūaliuꝫ cariſmatū. Non eſt ſilueſtris arbor: lignū vite eſt app̄hendentibꝰ
eā. Arbor ſalutifera ē: alioqͥn quō dn̄icā occuparet terrā? Illā dico p̄cioſiſſimā glebaꝫ:cui clauoꝝ īeſt fixa radicibꝰ. Si n̄ eēt hͨ p̄cioſior cūctis: fructuoſior vniu̓ſis nūqͣꝫ illo plātaret̉ ī orto nec illā ꝑmitteret̉ vinea occupare. Dēiqꝫ qͥd miꝝ ſi cruci ſuauitatē dedit qͥdedit ⁊ igni. Aut quō crux iudicat̉ inſipidavbi dulce ſapit ⁊ flāma. Quid em̄ ſapiebatlaurētio ignis cū irrideret carnifices: iudicēſubſānaret? Quid nos ad iſta dicemꝰ frēs:ꝙ n̄ ſapit etiaꝫ nob̓ q̄ ꝓ xp̄o ē tribulatio: necguſtamꝰ ⁊ nos māna abſcōditū? Sic em̄ victus eēt oīmō diabolꝰ nec hr̄et penitꝰ qd̓ auferret. Sufficeret nob̓ hͦ vnū adu̓ſus duplicē maliciā inimici. Hꝫ qͥppe neqͥſſimꝰ ille laq̄os: habet ⁊ iacula: vtpote callidiſſimꝰ venator hoīm: ſolū ſitiēs ſanguinē aīarū. Aliostelis appetit malicioſe cuiuſlibꝫ ſuggeſtiōiset ī eis vulnerat multos: quoꝝ tenuis ē patiētia. Alios voluptatibꝰ irretire laborat: etin his includit multitudinē copioſaꝫ eorū q̄in terra repunt aut volitant iuxta eū. Sit gͦgaudiū in tribulatiōe: ⁊ iā nō hꝫ malignꝰ vnillicitat. Liberati ſumus a laqueo venantiūꝑiter ⁊ a ꝟbo aſꝑo. Nihil em̄ ꝓficit inimicꝰin eo quē crux xp̄i delectat: ſi carnalē ſuggeſſerit delectationē: ⁊ filiꝰ iniqͥtatis nō apponet nocere ei: ſi ad exaſperādū aīm eiꝰ qͣꝫlibꝫīmittere tētauerit amaritudinem Nō curatdelicias qͥ ieiunio paſcit̉: multo minus murmurare ꝓ eo pōt in quo etiā delectat̉. Planę altiſſimū poſuit refugiū ſuū: vbi nec muſcipula inimici timēda ſit nec ſagitta: īmo vero mūdꝰ piſcis ē: ſquamas ꝑiter ⁊ pennulashn̄s. Porro ſicut fruſtra iacit̉ rhete an̄ oculos penatoꝝ: ſic fruſtra iacit̉ telum in ſquamas loricatoꝝ. Hmōi ſiqͥdē piſces mūdoseē legalis ſanctio iudicat: qͥ ⁊ pēnis leuant̉et ꝓtegunt̉ ſquamis: ſiue illi in mari ſint ſiue in flumīe ſiue in ſtagno. Habet etiā marehoc magnū ⁊ ſpacioſū piſces mūdos ⁊ dn̄ica dignos mēſa: qꝛ ex his qͥ ī ſecl̓i latitudinehabitu actūqꝫ ꝟſant̉: reliqͥt ſibi multa miliaquos apl̓ica ſagena trahit: vt cū educta fuerit ſegregent̉ a malis? Ubi ſane ſedebit ⁊ h̓nr̄ piſcator hoīm: qͥ totā nūc pꝰ ſe achaiamtrahit. Habet ⁊ flumē piſces mūdos qͥcūqꝫinter diſpēſatores fideles iueniunt̉. Fluuiꝰqͥppe eſt p̄dicatoꝝ ordo nō in eodē ꝑmanēsloco ſed extendēs ⁊ currēs: vt diuerſis irriget terras. Sūt ⁊ in ſtagno mūdi piſces quiin clauſtro deo ſeruiūt in ſpū ⁊ ꝟtute. Merito ſiqͥdē ſtagnis mōaſteria cōꝑant̉: vbi qͦdāmō incarcerati piſces euagādi nō habeātlibertatē: quo videlꝫ ꝑati ſint ſꝑ ad epulas
v iiij
Io. 10.
Luc̄. 2.