De Uerbis Eſaie prophete Ser.
V
eodem modo: ac ꝑ hoc quodāmodo nō eundem. Ibi em̄ vidit euꝫ liuidū plagis: ſaturatum obprobrijs: affectū ſupplicijs: laceſſituiniurijs. Uidit deniqꝫ conteptibilē: vidit pe.s. dentē: vidit ꝓpter nos moriētē: ⁊ ait: Attritus eſt ꝓpter ſcęlera noſtra: cuiꝰ liuore ſanati ſumꝰ. Ibi inqͣꝫ nouiſſimꝰ virorū apparuit⁊ deſpectꝰ: h̓ aūt erat plena omnis terra maieſtate ip̄ius. Ibi virdolorū ⁊ ſciens infirmitatem: hic dn̄s ſedēs. Et illa qͥdem cōmunisviſio ꝟbo pluralis numeri deſignat̉: hec autem taꝫ ſingularis eſt qͣꝫ ſublimis. Ibi ergovnꝰ de multitudine vatimꝰ ait: hic vero tanqͣꝫ ſolus ⁊ ſolitariꝰ leuans ſe ſupra ſe: vidi inquit dn̄m ſedentē ⁊c̄. Sane competent̓ dn̄sdicit̉: qui ſedere cōſpicit̉. Sedere em̄ p̄ſidētis eſt: ſedere dominātis ē ⁊ regnātis. Maxime vero ſedere ſuper ſolium dominationem notat: nam ſedere ſimplicit̓ aliqn̄ ⁊ humiliationeꝫ. Cęteꝝ vt p̄diximꝰ: qui in patricubat delitiās: cū pr̄e imꝑans ſedet ibi ſpōſus amabilis. Deniqꝫ gl̓ioſus deꝰ in ſanctisſuis: mirabilis in maieſtate ſua. Uidi inquitdn̄m ſedentē ſuꝑ ſoliū excelſuꝫ ⁊ eleuatuꝫ: ⁊plena erat omnis terra maieſtate eiꝰ: et ea q̄ſub ip̄o erant replebāt tēplum. Que em̄ ſubip̄o erāt? Nunqͥd ip̄m qd̓ dixerat ſoliū quālibet excelſuꝫ ⁊ eleuatū: ſub ip̄o tn̄ nihilominus erat? Si em̄ ip̄e ſuꝑ ſoliū ſedens: ſoliumplane ſub ip̄o. Et quō illud replebat tēplūDeinde qn̄ ⁊ ip̄a iā terra om̄is plena eſt maieſtate eiꝰ: quō tēpluꝫ adhuc vel vnde repletur? Eniuero diſce ex his ꝙ audis ſoliū nonmachinā imaginari corporeā: ſed angelicaꝫintelligere creaturā. Si em̄ ſedes eſt ſapientie aīa iuſti: qͣꝫ dignior ſedes angeli ſctī? Hocplane ſoliū glorie eiꝰ: excelſum ꝑ naturā: ſedmultomagis ꝑ gr̄aꝫ eleuatū. Excelſos em̄ fecit eos natura ꝯditiōis: eleuatos gratia confirmationis: de qua dicit̉: Verbo dn̄i celi firmati ſunt. Ea igit̉ agmina angelorū: in quibus ſedet deꝰ: ⁊ q̄ ſub ipſo ſunt tēplū replēt:licet iaꝫ terra omnis ip̄ius plena ſit maieſtate. Ubiqꝫ em̄ regnat: vbiqꝫ imperat: vbiqꝫmaieſtas eiꝰ: ſed gr̄a forte nō ita. Nō inquāvbiqꝫ ſicut poteſtas: ſic ⁊ volūtas eiꝰ: bona⁊ beneplacēs ⁊ ꝑfecta. Ailoqͥn qͥd eſt qd̓ di.s. cimꝰ: Fiat volūtas tua ſicut in celo ⁊ in terra? Fit em̄ voluntas eius d̓ oībus: ſit ꝑ oēsnō in oībus tn̄. In electis ſpiritibꝰ fit voluntas dei: qn̄ eis efficit̉ cum ip̄a vna voluntasHec ſane adheſio ſpiritalis vnū ſpiritū faciens: ſicut multitudinis quoqꝫ credentium:.⁊ cor vnum ⁊ anima vna legitur extitiſſe. Etea q̄ ſub ip̄o erāt replebāt tēplū. Replebant
omni benedictione ſpiritali: replebant conſolatione diuina: replebnt diuiſionibꝰ gratiarum. Replebant deniqꝫ fructu ſanctificationis: ſiquidē domū tuā dn̄e decet ſanctitudo: replebāt diuerſis chariſmatū donis: ſpiritu ſapiētie ⁊ intellectꝰ: cōſilij ⁊ fortitudinisſcientie ⁊ pietatis: ⁊ replebāt illud ſpū timoris dn̄i. Seraphin ſtabāt ſuꝑ illud. Nomeneſt ordinis angeloꝝ ſūmi atqꝫ ſup̄mi vt merito ſtare ſuꝑ ceteros deſcribāt̉: ⁊ ip̄i tn̄ quālibet ceteris p̄ſtet: aſtāt nihilominꝰ dn̄o p̄ſidēti: deuotū vtiqꝫ miniſteriū ⁊ plenū reuerētie exhibētes. Aliter em̄ dn̄i: aliter angeli: aliter homīs intelligi conuenit ſtationē. Statchriſtꝰ ꝓ pr̄e zelās: patris gloriā querēs: ettanqͣꝫ fidelis vnigenitꝰ īmo ⁊ primogenituspatris zelo: patris adiuuās adoptiuos. Sicillū ſttēphanꝰ ſtātē vidit: quē habuit adiuto 2rem: ſic ꝓpheta in adiutoriū eū ſurgere p̄cabat̉: exurge inquiēs dn̄e adiuua nos. Saneangelica ſtatio mīſtratio eſt dicēte ꝓpheta:Milia miliū miniſtrabāt ei: ⁊ decies cētena ꝑmilia aſſiſtebāt ei. Nā hoīs quideꝫ ſtare ꝑſiſtere eſt in vigore animi: ⁊ obẜuatione ꝓpoſiti. Sic moyſes ſtetit in ꝯfractione in cōſpectu eiꝰ vt auerteret irā eius: ſic ſtetit phinee⁊ complacuit. Seraphin ſtabāt ſuper illud.Quid ſibi vult ꝙ nō vnū nō pl̓imos ſtantesvidiſſe ſe ꝑhibet ꝓpheta: ſed duos? Duosſiqͥdē ei apparuiſſe cōſtat ex eo ꝙ ſecutꝰ adiunxit: Sex ale vni: ⁊ ſex ale alteri. Et bene:duo ſtabāt: Ue em̄ ſoli: qꝛ ſi ceciderit nō habet ſubleuantē. Ue tibi ſuꝑbe ſpūs: ſolitudinis ⁊ ſolitarie p̄ſumptiōis amator: Nō ſtetiſti ī ꝟitate: expulſus eſt pes ſuꝑbie: ſtare nōpotuit. Solus ſedere volēs tāqͣꝫ fulgur cecidiſti de celo: nō habiturꝰ aliqn̄ ſubleuanteꝫ.Sex ale vni ⁊ ſex ale alteri. Ad qͥd ml̓tiplicitas iſta pēnaꝝ? Duabꝰ inqͥt velabant caputeiꝰ: ⁊ duabꝰ pedes: ⁊ duabꝰ volabāt. Grādemyſteriū ⁊ ꝓfundū vtiqꝫ ſacramētū. Attentas in nobis d̓ hac hec ꝟ̓ba deſiderāt auresſed multomagis diſertā in nobis linguā exigent maximeqꝫ animū ſpiritalem. Dico vobis tamē vtcūqꝫ qd̓ ſentio: nec ſane affirmāsdico: ſed coniectans quodāmodo ⁊ opināsQuid enim eſtimare vetat: deiecto luciferoad ꝑuigiles excubias ſeraphin ꝯſtitutos: ſicut eiecto homine teſte ſcriptura. Cherubiſt Serad cuſtodiaꝫ poſuit deus? Nec incōgrue forſitan cherubin flāmeꝰ tradit̉ gladius: vt a ligno vite inciſio pariter ⁊ incēſio: quibꝰ nihilcarni terribiliꝰ: manū ꝓhibeāt corꝑalē Porro ſeraphin tm̄ alas accipiūt: quarū velamine arceant oculū ſpiritalē. Deniqꝫ duabus
Ibi. sͣ
pa. 32
Mat .5
Adt. 4
psͣ .43.
psͣ .43.
Gen̄ 3.
Act̉ .7.
Dan̄. 7