Beati Bernardi.CIIIII
inqͥt velabāt caput eiꝰ: ⁊ duabus pedes: vtnec alta dei: nec ꝓfunda eiꝰ iniquꝰ ille valear contēplari. Erit cuꝫ reuelabit̉ gloria dn̄i:ſed non erit hoc niſi factū fuerit ante qd̓ ſcruptū eſt: Tollat̉ impiꝰ ne videat gloriam deiInterim ſane velat̉ caput: velant̉ pedes: vtmediū qͥdē aliqͥd eidē īpio vidēdū ſꝫ ad īuidēdum vtiqꝫ relinquat̉. Et velant̉ alis q̄ nimirum ſic illū arceat: vt iſtos ſuſtineāt ⁊ ſuſtollant. Querēdū tn̄ priꝰ qͥbꝰ alis volare dicātur: qꝛ duabꝰ inqͥt volabāt. Nec incongrueforſitā duas iſtas nature ⁊ gr̄e dicimꝰ: p̄ſertim cū priꝰ qͦꝫ in hiſip̄is etiā ſolis celfitudoꝰeleuatio a nobis fuerit aſſignata. Uiuaci ſi qͥdem ꝑ naturā intellectu ⁊ feruenti nihilominus affectu ꝑ grām in eū qͥ ſupra ip̄os eſt extenti iugit̓ ⁊ intēti: ſtare qͥdē vt diximꝰ ꝑ miniſteriū ſed ⁊ volare ꝑ ſtudiū ꝑhibent̉. Licet em̄ velent caput dn̄i: velēt etiā pedes: ſꝫſibi iſta nō velāt: magis aūt ſedule volant ⁊volitāt inter iſta: ⁊ alta potētie eiꝰ: ⁊ ꝓfundaſapientie veſtigantes. Nec ſanę ſcrutatoresſūt maieſtatis vt ꝑinde opprimant̉ a gl̓ia ꝙnō minꝰ diligāt qͣꝫ ītelligat: vtpote qͦs ille regit ⁊ agit ſpūs qͥ ſcrutat etiaꝫ alta dei. Suꝑbus ille lucifer lucē p̄ferēs non ignē habesalteri tantū innixus ale caſum facere potuitnon volauit. Exultauit enim lucidus ille nō.feruidus: nō incēſus qd̓ ſeraphin ſonat. Nōergo ſtetit qꝛ contēpſit: ſed nec volare potuit qd̓ p̄ſumpſit. Suſtulit eum nature viuacitas: ſed in ſuā plane ꝑniciē: quippe queꝫ defectus gratie mox deiecit. Nec diſſimilis ſane illorū caſus: qui cū ꝯgnouiſſent deum nōglorificauerūt aūt gr̄as egerūt: quo tādē merito traditi ſunt in reprobū ſenſum: ⁊ obſcuratū eſt inſipiens cor eoꝝ. Deniqꝫ ⁊ ip̄i eoꝝpͥncipi interpoſitum eſt velamē ꝙ nulla iamnature viuacitatę ꝑtrāſeat: vt ip̄ius qui ſuꝑſoliū ſedet caput aut pedes valeat ītueri. Sꝫquideꝫ ſeraphin ſtantes ⁊ aſtantes duabusalis caput velāt duabꝰ pedes. Nō eſt corꝑalis diuina ſubſtātia: nec in formā hoīm membris diſtincta corporeis. Spūs eſt deꝰ: ⁊ q̄ d̓eo dicunt̉ ſpiritaliter veſtiganda. Alioquinqͥs nobis reuelabit hoc caput ⁊ pedes iſtosquos geminis alis ſeraphin velant: niſi ſpiritus ip̄e qui nouit om̄ia q̄ in ea ſunt: ⁊ ſcrutatur etiā alta dei? Ego em̄ opinor que in hͦloco capitis nomine deſignant̉. Itaqꝫ ſcd̓ꝫhūc ſenſum caput eiꝰ: maieſtas eiꝰ: ptās eiꝰ:ſempiterna virtꝰ atqꝫ diuinitas. Caput eiusiuxta illud ꝓpheticū: Iuſticia tua ſicut mō5. tes dei. Nēpe qd̓ ſequit̉: Iudicia tua abyſſus multa nō incōgrue forte videbit̉ pedum
De. LILpoſſe appellatiōe ſignari. Sūt em̄ velut qͥdāpedes eiꝰ: īueſtigabiles vie eiꝰ: inſcrutabiliaiudicia eiꝰ: ꝓfundū ſapiētie: ⁊ irrip̄hēſibilisqͥdā: ſꝫ incomp̄hēſibilis diſpoſitio eius. Adhos pedes ip̄m qͦꝫ dn̄ice incarnatiōis myſteriū ſpecialit̓ ꝯgͦſcit̉ ꝑtinere: ⁊ oīs parit̓ oꝑatio nr̄e ſalutis. Cerne̓ ē qͣꝫ ſit iuſticia illa ſublimis: quā ſicut mōtes d̓i ꝓpheta eſſe mirat̉Noſtra em̄ ſi qͣ eſt hūilis iuſticia: recta forſitan: ſꝫ non pura. Niſi forte meliores nos eſſecredimꝰ qͣꝫ patres noſtros: qͥ nō minꝰ veraciter qͣꝫ humilit̓ aiebāt. Oēs iuſticie nr̄e tanqͣꝫpānus mēſtruate mulieris. Quomō em̄ pura iuſticia: vbi adhuc nō poteſt culpa deeſſeRecta proīde interim videri poteſt iuſticiahoīm: ſi tn̄ peccato nō ꝯſentiāt: vt nō regnetin eoꝝ mortali corꝑe. Nā pͥmi hoīs initio qͥdem nō mō recta ſꝫ etiā pura fuit: qͣꝫdiu ei datum eſt nec ſentire peccatū. Cęteꝝ ⁊ hecip̄aqm̄ firma n̄ fuit: ⁊ puritatē facile ꝑdidit: ⁊ neip̄aꝫ qͦꝫ retinuit rectitudinē ſuā. Sane apudangelos iuſticia recta: pura ⁊ firma eſt: ſublimis qͥdem: ſed adhuc longe inferior qͣꝫ diuina. Non em̄ innata eſt eis ſed a deo collataadeo vt natura ip̄a: ꝙ ex ſe eſt: non mō iuſticie ſꝫ etiā iniuſticie capax inueniat̉. Nunqͥdnō iſta eſt prauitas quedā quā in angelis ſuis vera illa iuſticia legit̉ īueniſſe? Nō em̄ iu pꝫſtificabit̉ in ꝯſpectu tuo omnis viuēs: ait isqui dei iuſticiaꝫ minime ignorabat. Nec aitomnis viuēs forte: vt ne ip̄os angelicos euꝫnoueris ſpiritus excepiſſe. Uiuūt ⁊ ip̄i tātoveriꝰ quanto propius aſtant ei: apud quemeſt fons vite. Nihilominus etiam iuſti ſunt:ſed ex eo: non coram eo munere eius: nō ī eicomparatione. Ipſe enim ſibi iuſticia eſt: cuius voluntas non tam equa qͣꝫ ipſa equitasEt vtraqꝫ non aliud qͣꝫ ipſa ſubſtantia ē. Illa ergo iuſticia veriſſime ſicut mons eſt: querecta eſt: quę pura eſt: que firma eſt: ⁊ vt itadixerim etiam ſubſtantiua eſt. Quanta em̄in hoc capite latet altitudo. Quāta gloria ē:quantaqꝫ ſublimitas: in hoc vmbroſo ⁊ condenſo monte repoſita. Quibꝰ tamē putamꝰalis hoc caput ſeraphin velant: vt nulla ſueſubtilitate nature: nulla rationis ꝑſpicacitate nequā oculus in illiꝰ queat irruꝑe veri lulminis claritatē? Duabꝰ ni fallor alis ſue videlicet ipſoꝝ glorie ⁊ felicitatis. Ineffabilit̓ſiqͥdē delectant̉ in āmiratione cōtēplatiōisilliꝰ: nec minꝰ gloriant̉ in ip̄ius venerationeIniquꝰ ille āmirationē quidē: ſed non venerationē habēs: quia ſubdi noluit ꝑ venerationē: figi non maluit ꝑ āmirationē. Deniqꝫāmirationē ip̄am in emulationē ꝯuertit: nec
psͣ. 35.
pē. 111.