Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ser. CAALM L1 1 2

Beari BernardiOn vobis arbitror excidiſſe de duobꝰ ſeraphīhodie vob̓ habēdū eē ſermonē ꝓpter illud eſaie qͥ poſtqͣꝫ dn̄m ſeſe vidiſſe teſtatꝰ eſt ſuꝑ ſoliū reſidenteꝫ: addit ſeraphinſtare ſuꝑ illud. Seraphin quidē dilectiſſimiſicut frequent̓audiſtis nomen eſt ſupernoꝝſpirituū: ordinis vnius de nouē ſummi atqꝫſupremi. Uerū hoc loco vt arb̓itror nō in eaponit̉ ſignificatione: p̄ſertim cum innumerailla ſint agmina: hic duo tantū ſeraphin deſcribant̉. Et ego quidē fratres ſi licet in hacpartę vnicuiqꝫ abundare in ſuo ſenſu: in duobis ſeraphin duplicē arbitror intelligi creaturā rōnabilē: angelicā ſcꝫ ⁊ humana. Necmireris hominē ſeraphin factum: mementoqꝛ creator ⁊ dn̄s ſeraphin factus eſt homo.Ad contumeliā tuam o ſuꝑbe qui creatꝰ inter angelos: int̓ angelos ſtare non meruiſti:ecce rex noſter nouos in terra angelos fabricaturus aduenit. Atqꝫ vt tabeſcas amplius⁊ liuore ꝓprio torquearis: non qualeſcuncnec inferiores alicuiꝰ ordinis angelos ſed ſe2. raphin. Audi em̄ qͥd ip̄e loquatur. Ignē inquit veni mittere in terram: ⁊ quid volo niſi vt accendat̉? Uult ergo ſeraphin fabricari vt ibi ſtent vnde tu corruiſti. Seraphin inquit ſtabāt ſuꝑ illud. Vt qͥd ergo tu qͥ maneoriebaris lucifer ī ꝟitate nō ſtētiſti: niſi qꝛ ſeraphin nō fuiſti? Seraphin qͥppe ardēs velincēdēs interp̄tat̉. Tu ꝟo habuiſti miſer lucem: ſꝫ ardorē nō habuiſti. Bonū erat tibi ſiignifer magis eſſes qͣꝫ lucifer: nec iam īmoderato appetitu lucēdi vt eras frigidus ip̄e: fri4. gidaꝫ qͦꝫ eligeres regionē. Dixiſti em̄. Aſcēdam ſuꝑ altitudinē nubiū ſedebo in lateribꝰaqͥlonis. Quid feſtinas manę oriri lucifer qͥgloriaris ſuꝑ ſidera: qͥbus aliquāto clariꝰ rutilare videris? Breuiꝰ om̄ino erit gloriatiotua. Sequit̉ ſol iuſticie quē te eē vana ſimulatione: ſimulatione iactabas: cuius feruoreparit̓ ⁊ ſplendore in nihilū redactus om̄inodiſpareas. Fruſtra qͦꝫ paras vēturū in fineſeculorū dn̄m tanqͣꝫ veri ſolis ortuꝫ in dānaꝘ to illo quē aſſumpturꝰ es hoīe: p̄uenire ⁊ exA tolli ſuꝑ omne qd̓ dicit̉ aūt colit̉ deꝰ: quia ⁊tunc aduentus eius illuſtratione penitꝰ de-ſtuleris. Quā melius ⁊ certe non ad inſipiēꝘtiam ſibi iohannes baptiſta: ſiqͥdem ⁊ ip̄e luLacifer fuit: non ſua preſumptione ne ⁊ ipſe furceſſet ⁊ latro: ſed dei patris auctoritate p̄miſ.7. ſus eſt ante dominum. Ecce inquit mitto angelum meuꝫ ante faciē tuam ⁊cͣ. Habes ⁊ in131. pſalmo de eodē. Paraui lucernam chriſtomeo. Ille em̄ erat lucerna ardens ⁊ lucēs: ⁊

voluerūt iudei ad horaꝫ exultare in lumineeiꝰ ẜ nō ip̄e. Vnde ergo. Ip̄m interroga: ipſe de ſe loquitur: Amicꝰ inquit ſpōſi ſtat: ⁊gaudio gaudet: ꝓpter vocem ſponſi. Statergo iohānes: neqꝫ em̄ arūdo ē vēto agitata aoStat quia amicꝰ: ſtat quia ardēs eſt: ⁊ ſeraphin ſtare deſcribūt̉. Uere amicꝰ ſpōſi quiprocedentis de thalomo ſuo: non emulaturgloriam: ſed parat viam: ſed p̄dicat gratiamvt ⁊ ip̄e de plenitudine eiꝰ accipere mereat̉.Lucet ergo iohannes tāto vtiqꝫ clariꝰ quāto ampliꝰ feruet: tanto verius quanto minꝰappetit lucere. Fidelis lucifer qͥ ſolis iuſticienon vſurpare venit ſꝫ p̄nunciare ſplēdoreꝫ.Nō ſum ego inquit chriſtꝰ: venit fortior me 3cuiꝰ nō ſum dignꝰ ſoluere corriam calciamēti eius. Et illud: Ego baptizo vos aqua: ille ꝓbaptizabit vos ſpūſancto ⁊ igne. Ac ſi manifeſtę lucifer dicere videat̉. Quid āmiraminiintuētes ſplēdorē meū? Non ſum ego ſol: lōge aliū videbitis eū: in eiꝰ comꝑatione tenebre ſum ⁊ nō lux. Ego tanqͣꝫ ſidus ante lucanum matutino vos rore ꝑfundo: ille emittetin feruore radios ſuos: ſoluet glacies: pluuias ficcabit: algentes calefaciet: pauꝑibꝰ eritpro veſtimēto. Nec ſane diſſonat a ꝟbo iudicis vox p̄curſoris: ſꝫ manifeſte ignē a iohāne ꝓmiſſum: xp̄us exhibuit dicēs: Ignē vel Lni mittere in terrā. Dicas fortaſſis in igne vtferuorē ſic ⁊ ſplēdorē eſſe. Non contēdo licꝫferuor ei quodāmodo ſubſtāti alior videat̉.Ip̄m potiꝰ audiamꝰ qͥd magis in igne cōmēdet. Ignē ait veni mittere in terra: ⁊ qͥd vollo niſi vt ardeat? Cognouiſti certe qͥd velit.Sed ne illud qͥdē ignoras: ꝙ vita in volūtate eiꝰ: ⁊ ſeruꝰ ſciēs nec faciēs dn̄i voluntateꝫplagis plurimis habeat vapulare. Quid lucere feſtinas? Nōdū illud aduenit tp̄s ī quofulgebūt iuſti ſicut ſol in regno patris eorū.Interim ꝑnicioſus eſt appetitꝰ ille lucendi:feruere enim multo melius. Deniqꝫ ſi tā velhement̓ ſplendorē deſideras: qd̓ videri viseſſe curato: ⁊ pͥmū quere feruorē: nec dubiūquin ⁊ ſplendor adijciat̉ tibi. Alioquin incaſſum labores: qꝛ vanꝰ ſplēdor abſqꝫ feruore. Mutuata aut magis certe ſimulata luxeſt: q̄ nō ab igne ꝓcedit. Quod aūt alienū ē:ad modicū poteris vſurpare. Erit maior cōfuſio quod non erat tuū voluiſſe videri. Luna vt aiunt: habet abſqꝫ feruore ſplēdorē: ſꝫ⁊ ip̄m mutuat̉ a ſole: ideoqꝫ taꝫ feruent̓ īmo⁊ ſemꝑ mutat̉: nec vnqͣꝫ in eodē ſtatu ꝑmanet. Sic ꝓfecto ſtultus vt luna mutat̉: ſapi­ Eens ꝑmanet vt ſol. Ille inqͣꝫ ſtultus qui indecore ſuo ꝑdidit ſapiētiam: id eſt qui refriguit in ſplendore. Cęcidit ergo lucifer vt ful

Eſa. 14

Luc̄. 32.

Eſa. 6.

Eccͣi. 37

Inē x.

25 3.

Mꝝ 3.

2 3.