De Berbis Eſaie prophete
nerit ꝓrſus excludet. Non ſolū aūt ſed ⁊ nouiſſima inimica deſtruetur mors. Replebit̉ergo maieſtate dn̄i terra noſtra: qn̄ ꝓrſus d̓medio fiet ⁊ peccati oīs ſenſus ⁊ debitū mortis. Replebit̉ inqͥt oīs terra noſtra dn̄i maieſtate: qn̄ reſurrectiōis gloria veſtiet̉: induet īmortalitatis ſtolā: cōfigurabit̉ deniqꝫ claritati corꝑis chriſti. Saluatorē ſiquidē expectamus qͥ reformabit corpus humiliatis nr̄eꝯfiguratū corꝑi claritatis ſue. Quid adhucmurmuras caro miſera: quid adhuc recalcitras: ⁊ aduerſus ſpm̄ concupiſcis? Si te humiliat: ſi caſtigat: ſi dirigit in ſeruitutē: id ꝓfecto in tuo genere nō minꝰ tua intereſt qͣꝫ ipſius. Quid eis inuides: qui de operibꝰ vermium ⁊ muriū pellibꝰ ingloriā plane gloriaꝫmēdicare nō erubeſcūt: cultu indigno virisinterdicto ⁊ ml̓ieribꝰ ſemetip̄os dehoneſtātes potiꝰ qͣꝫ ornantes. Reformēt ip̄i aūt magis certe deformēt corꝑa ſua: te ſi fueris corpus humilitatis reformabit ideꝫ artifex quiformauit. Illā ſi nō deſipis p̄ſtolabere manuꝫ: vt qd̓ fecit ip̄a reficiat. Iā ꝟo qͥd in ipſa.s. ꝓphetica viſione ſequat̉ attēde. Et ea inqͥtq̄ ſub ip̄o erāt replebāt tēplū. Propterea ſane dixi: hūiliare ſub potēti manu dei: vt exaltet te in tēpore viſitatiōis. Uide vt ſb̓ ipſoinueniaris: alioqͥn nō eſſe poteris cum ip̄oQuid em̄ putas indifferent̉ admittere hoīeſin illud tantē beatitudinis tēpluꝫ: qͥ ne ip̄osqͥdem angelos indifferent̓ reliqͥt in eo? Autnō diſcernet int̓ glebas qui diſcreuit int̓ ſtellas? Examinabit certe argētum: qui ip̄m qͦꝫaurum probauit ⁊ reprobauit. Qualem ergo putas neceſſe eſt hominē inueniri: qui repudiati locū angeli ſortiat̉? Plane īmunemab omni inqͥtate: ſed ab ea maxime q̄ in ipſoqͦꝫ angͣelo non ad leuē offenſam: non ad momētaneā irā inuēta eſt: ſed ad odiū ſempiternum. Semel turbauit ſuꝑbia regnum illudconcuſſit muros: etiaꝫ proſtrauit ex parte:parte nō modica. Quid ergo. Facile ne deiceps admittēda videt̉? Nunqͥd nō odit ciuitas illa: ⁊ vehemēter huiuſmodi peſtē abominat̉: Certi eſtote fratres: eum qui ſuꝑbisnon peꝑcit angelis: nec hominibꝰ parcituꝝNō eſt cōtrariꝰ ſibijpſi: nō eſt ꝑſonaꝝ acceptor: ſimilia ſunt iudicia eiꝰ. Sola em̄ placethumilitas ſiue in angelo ſiue in homine: ⁊ oſedet in throno ſolus eligit ſubditos: e qͥbuſ1. repleat tēplū. Scriptū qͥppe eſt. Quis ſicutdn̄s deus noſter qui ī altis habitat: ⁊ humilia reſpicit in celo ⁊ in terra? Uide autem neforte michaelis verbum ſit: ſuꝑbo illi dicēti:Similis ero altiſſimo in faciem reſiſtentis.
Michael qͥppe interpretatū dicit̉: quis vtdeus. Bene ergo ꝓpheta cum dixiſſet vidiſſe ſe dominū ſuꝑ ſoliū excelſuꝫ ⁊ eleuatū: neforte aut excelſum intelligeres de eo dictumqͥ ait: Aſcēdam ſuꝑ altitudinē nubiū: aut eleuatuꝫ referres ad eos hoīes qui in ſuꝑbiamerigūtur: addit: Et ea que ſub ip̄o erant replebant tēplum: vt manifeſte intelligas noneam altitudinē cōmēdari que extollitur aduerſus eū: ſed eos in tēplo ſiue in ſolio fore:qͥ ſub eo ſunt: alios quidē excelſos ſtabilitate ſolida: alios ex imo leuatos miẜatione diuina. Ac ne forte abijcias ditioni eius vniu̓ſa ſubeſſe: nec quicqͣꝫ determinationis habere quod ait que ſub ip̄o erant: vt ſolam quevolūtaria eſt ⁊ ex feruore charitatis procedit: approbaret ⁊ cōmēdaret: dei ſb̓iectionēaddidit ⁊ de ſeraphin: de quibꝰ ⁊ nos locoſuo dicemꝰ quod ab eo fuerit datū. Et ea inquit q̄ ſub ip̄o erant replebant tēplū. Ab initio ſiqͥdem creauerat angelos deꝰ: in quibꝰbeati illiꝰ tēpli plenitudo ꝯſtaret: ſꝫ nō in omnibus bn̄placitū ei: qꝛ ⁊ in ip̄is vt ſcriptū eſtāgelis ſuis repperit prauitatē. Fuit quippein eis qͥ diceret: Ponā ſedē meaꝫ ad aquilo/nem: ⁊ populū qͥ ſibi crederet habuit. Miẜip̄e qͥ ſine deo eſſe maluit qͣꝫ ſub deo: miſeri ⁊illi: qͥ vidētes furē cucurrerūt cū eo. Exierūtinfelices: ⁊ vacuus relictus eſt locus: quēaccipiet alter. Nonne deo ſubiecta eris anima mea? Alioquin nec tibi locus erit in templo: quia q̄ ſub ip̄o erant replebant tēplum.Fruſtra pulſabant fatue virgines: inuanuꝫclamabūt vbi implete fuerīt nuptie diſcūbētiuꝫ: ⁊ ianua clauſa erit. Infelix anima cui anuptijs illis contigerit excludi. Infelix de qͦclamabit̉ Tollat̉ impiꝰ ne videat gloriā dei.Ut qͥd enim lucē hanc tꝑalē miſer ille videtqui gloriā illam nō merebit̉ intueri? Utinaꝫnihil vnqͣꝫ vidiſſet oculus meꝰ: ſi illa (qd̓ au̓tat deꝰ) fruſtrādus eſt viſione. Eant ſuꝑbiinſoleſcāt magis: extollant̉: inflent̉: appetātſemꝑ in cumulo apparere: vt cū venerit eqͥtatis linea: a plenitudīe eijciant̉. Tu ꝟo nōſic ſꝫ deo ſb̓iecta eſto aīa mea: ſb̓iecta ſane exanimo: ſubiecta cū feruore deuotionis: quiaſeraphin ſtabāt ſuꝑ illud. Cū quibꝰ ſtemus⁊ nos hodie fratres: nec dimoueamur a templo iſto: in quo oēs dicūt gloriā: qꝛ gloriā cōtēplant̉ dn̄i noſtri ieſu chriſti: qui eſt ſuꝑ oīadeꝰ benedictꝰ in ſecula.Sermo tertius vnde ſupra.
t is
Phil̓ .3.
Eſa. 2
psͣ .112.
Eſa. 14.