De beotꝰ Ri. ip omario Berm

De beataꝝ irgine maDe gratia plena. Non in ſola ꝟginitate ꝯſtarepoterat gr̄e plenitudo: neqꝫ enimomnibꝰ eſt de ea accipere. Felices qui nō inquinauerūt veſtimenta ſua: ⁊ cū regina nr̄aꝟginitatis pͥuilegio gl̓iant̉. Sed nū vnā tm̄benedictionē habes o domina? Et mihi obſecro vt benedicas. Perijt virtus illa a menō eſt iā vel aſpirare ad illā. Computrui inſtercore meo: vt iumētū factꝰ ſum. Sꝫ nunquid nō erit mihi aliqͥd apud te? Nō erit vbipoſſim eſſe tecū? qꝛ iā ſequi nō valeo qͦcunqꝫieris? Querit angelus puellā quā p̄parauitdn̄s filio dn̄i mei. Bibit ipſe de idria tua cognata ſibi ꝟtute delectatꝰ. Sed nunqͥd nonetiā iumentis potū tribues? Bibit angelꝰ ꝙvirū nō ꝯgnoſcis: bibāt iumēta ꝙ d̓ hūilitai. te ſingularit̓ gl̓iaris. Reſpexit inqͥt dn̄s humilitatē ancille ſue. Nā ꝟ̓ginitas ſine humilitate fortaſſe habet gloriā: ſꝫ non apud deū:hūilia ſemꝑ excelſus reſpicit: qͥ alta a longeꝯgnoſcit: ⁊ hūilibꝰ dat gr̄aꝫ qͥ ſuꝑbis reſiſtitSed forte ne qͥdē in his duabꝰ metretis plena eſt idria tua: capax eſt ip̄a qͦꝫ tertie metrete: vt iā non ſolū hoīes ⁊ iumēta: ſꝫ ip̄e qͦꝫ exea bibat architriclinꝰ. hoc em̄ vinū bonumqd̓ ſeruauimꝰ vſqꝫ adhuc. Huic miniſter angelus vt ferat architriclino: patrē dico qͥ trinitatis principiū architriclinꝰ merito noīat̉.Ait ſiqͥdem angelus fecūditatē eiꝰ cōmēdāsq̄ tertia eſt metreta: quod ex te naſcet̉ ſanctūvocabit̉ filiꝰ dei. Ac ſi dicat: Cū eo ſolo tibieſt generatio iſta cōmunis.Sermo de btā maria v̓gīe vt ſupraUe maria gratia plena. Bene plena qꝛ deo ⁊ āglis ⁊ hoībꝰ grata. Hoībus ꝑ fecūditatem: angelis ꝑ ꝟ̓ginitatē: deo ꝑ humilitatem. In hoc tertio a dn̄o ſe reſpectaꝫ teſtat̉:qꝛ humilia reſpicit ⁊ alta a lōge ꝯgnoſcit. Sꝫcut em̄ oculi ſathane om̄e ſublime vidēt: itan. 6. oculi dn̄i oīm humilitatē intuent̉. Vnde aitin cantico cāticoꝝ: Reuertere reuerterę ſunamitis: reuertere reuertere vt intueamurte. Quater dicit reuertere ꝓpt̓ quadruplicēſuꝑbiā: ꝑ quā a dn̄o auerſa nō videbat̉. Eſtem̄ ſuꝑbia cordis: ſuꝑbia oris: ſuꝑbia oꝑis:ſuꝑbia habitꝰ. Suꝑbia cordis ē: qn̄ homoin oculis ſuis magnꝰ eſt: cōtra quaꝫ ſapiensi. 23. orat dicēs: Extollētiā oculoꝝ meoꝝ ne deſa. 5. deris mihi. Et alibi. Ue qͥ ſapientes eſtis inoculis vr̄is. Suꝑbia oris vel lingue q̄ ⁊ iactātia dicit̉ eſt: qn̄ homo nō ſoluꝫ magna de

A 1V.ſe ſentit: ſed etiā loquitur. Vnde pſalmiſta:Diſperdat dn̄s vniuerſa labia doloſa: ⁊ lin­ psͣ.guam magniloquā. Suꝑbia oꝑis eſt: quando homo exteriori quadam ſuperbia vt magnus appareat agit: de qua idem pſalmiſtaait: Non habitabit in medio domus mee: qͥ psͣ.facit ſuꝑbiā. Suꝑbia habitꝰ eſt: quādo homo vt glorioſus videatur precioſis ſe ornatveſtibus: Vnde petrus apoſtolus: Non in 1.j.veſte preicioſa. Et dn̄s: Qui mollibꝰ veſti/ Muntur in domibꝰ regū ſunt: vbi ſuꝑbia abundat. Sunt aūt qͥnqꝫ q̄ ad remediū tam mortifere peſtis a domino rationali anime ſūt poſita: locus: corpꝰ: temptatio diaboli: p̄dicatio chriſti: ⁊ cōuerſatio eiꝰ. Locus: qꝛ exiliū:corpus: qꝛ oneroſū: tēptatio: qꝛ inqͥetat: xp̄ip̄dicatio: qꝛ edificat: ⁊ ꝯuerſatio eiꝰ qꝛ informat. His quaſi qͥnqꝫ ſenſibꝰ deꝰ humilitatēoꝑat̉ in aīa. Sicut em̄ aīa vita eſt corꝑis: itadeꝰ vita ē anime: ⁊ ſic̄ corpꝰ mortuū eſt qd̓ ꝑqͥnqꝫ ſenſus ab anima nō vegetatur: ita anima mortua eſt: que per hec a domino nō humiliatur.Sermo d̓ btīſſima v̓gīe maria beati bernardi de verbis apocalypſisbeati iohannis.Ignū apparū.it in celo: mulier amicta ſole: ⁊ luna ſub pedibꝰ eius: ⁊ in capite eiꝰcorona ſtellarū duodecim. Vehementer qͥdem nobis dilectiſſimi vir vnꝰ ⁊ mulier vnanocuere: ſed gratias deo per vnum nihilominus virum: ⁊ mulierem vnam omnia reſtaurāt̉: nec ſine magno fenore gr̄aꝝ. Neqꝫem̄ ſicut delictū ita ⁊ donū: ſed excedit damni eſtimationē beneficij magnitudo. Sic nimirū prudētiſſimꝰ ⁊ clemētiſſimꝰ artifex: qd̓quaſſatū fuerat non ꝯfregit: ſed vtilius omnino refecit: vt videlicet nobis nouū formaret adam ex veteri: et euam tranſfunderetin mariā. Et quidē ſufficere poterat xp̄us ſiquidē ⁊ nūc oīs ſufficiētia noſtra ex deo eſt:ſꝫ nobis bonū nō erat eſſe hoīem ſolum. Cōgruū magis vt adeſſet noſtre reꝑatiōi ſexusvterqꝫ: quorū corruptioni neuter defuiſſet.Fidelis plane et potens mediator dei et hominū: homo chriſtus ieſus: ſꝫ diuinā ī eo verent̉ hoīes maieſtatē. Abſorpta videtur indeitatē humanitas: nō ꝙ mutata ſit ſubſtantia: ſed affectio deificata. Non ſola illi cantatur miſericordia: cantat̉ pariter ⁊ iudicium:qꝛ ⁊ ſi didicit ex his que paſſus eſt cōpaſſioneꝫ vt miſericors fieret: habet tamē ⁊ iudiciariam poteſtatē. Deniqꝫ deus noſter ignisq iiij

q iiij

Luc̄. 1

Luc̄. 1

Ecc̄i .3.Eſa 5.

Cain. 6.

Eſa 5.

psͣ. 100

psͣ .1i.

e 3.Mat. i1

Aꝑo. 12.