Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

H7qf SernardiTEF. AC V

Re..cldi1conſumens eſt. Quid ni vereat̉ peccator accedere: ne quēadmodū fluit cera a facie igniſic pereat ipſe a facie dei? Iam itaqꝫ ne ipſaſmulier bn̄dicia in mulieribꝰ videbit̉ ocioſa:īueniet̉ eqͥdem locꝰ eiꝰ in hac recōciliatione.Opus eſt em̄ mediatore ad mediatorē iſtuꝫ:nec alter nobis vtilior qͣꝫ maria. Crudelis nimirū eua ꝑ quā ſerpēs antiquꝰ peſtifeꝝ etiāip̄i viro virus infudit: ſꝫ fidelis maria q̄ ſalutis antidotū ⁊ viris ⁊ mulieribus ꝓpinuait.Illa em̄ miniſtra ſeductionis: hec ꝓpiciationis: illa ſuggeſſit pͥuaricationē: hec ingeſſitredēptionē. Quid ad mariā trepidet humana fragilitas? Nihil auſterū: nihil terribrletota ſuauis ē: oībꝰ offerēs lac ⁊ lanā. Reuolue diligētiꝰ euāgelice hiſtorie ſeriē vniu̓ſaꝫ: ⁊ſi qͥd forte īcreꝑatoriū: ſi qͥd durū: ſi qd̓ deniqꝫ ſignū vl̓ tenuis indignatiōis occurre̓it inmaria decetero ſuſpectū he̓as ⁊ accedere verearis. Qd̓ ſi vt vere ſūt plena magis oīa pietatis ⁊ gratie: plena manſuetudinis ⁊ miſericordie: q̄ ad eam ꝑtinēt inueneris: age gratias ei qui talē tibi mediatricē benigniſſimamiſeratione ꝓuidit: in qua nihil poſſit eſſe ſuſpectū. Deniqꝫ omnibꝰ omnia facta eſt: ſapientibus ⁊ inſipientibꝰ copioſiſſima charitate debitricē ſe fecit: omnibꝰ miſericordie ſinūaperit: vt de plenitudine eius accipiant vniuerſi: captiuus redēptionē: eger curationē:triſtis cōſolationē: peccator veniā: iuſtꝰ gratiam: angelus leticiam: deniqꝫ tota trinitasgloriā: filij ꝑſona: carnis humane ſubſtātiā:vt nō ſit qͥ ſe abſcōdat a calore eius. Putasne ipſa eſt ſole amicta mulier? Eſto ſiquideꝫvt de p̄ſenti eccleſia intelligēdum ꝓpheticeviſionis ſeries ipſa demōſtret: ſed id planenon conueniēter marie videt̉ attribuendū.Nimirū ea eſt que velut alterū ſolem induit ſibi. Quēadmodū em̄ ille ſuꝑ bonos ⁊ malos indifferēter oritur: ſic ipſa quoqꝫ p̄teritanon diſcutit merita: ſed omnibꝰ ſeſe exorabilem omnibꝰ clemētiſſimā ſe prebet: omniumdeniqꝫ neceſſitatis ampliſſimo quodaꝫ miſeretur affectu. Nam ⁊ defectꝰ ſub ea: ⁊ om̄isquicqͥd fragilitatis ſeu corruptionis eſt: excellētiſſima qͣdam ſublimitate p̄ ceteris omnibus excedit ⁊ ſuꝑgredit̉ creaturis: vt merito ſub pedibꝰ eius luna eſſe dicat̉. Alioqͥnnihil magnuꝫ dixiſſe videbit̉: vt ſit luna iſtaſub pedibꝰ eius qͣꝫ ſuꝑ om̄es angelorū choros: ſuꝑ cherubin qͦꝫ ⁊ ſeraphī exaltatā nefas eſt dubitare. Solet aūt luna nō mō defectum corruptiōis ſꝫ ⁊ ſtulticiā mētis nōnūqͣꝫꝟo ⁊ eccleſiā huiꝰ tꝑis deſignare. Illā qͥdeꝫꝓpter mutabilē hāc ſane ꝓpt̓ ſuſceptū aliū-

de ſpēdorē. Utraqꝫ ꝟo vt ita dixerī luna ſb̓marie pedibꝰ cōgrue ſatis intelligi pōt: aliotn̄ atqꝫ alio mō: Siqͥdē ſtultꝰ vt luna mutat̉.ſapiēs āt ꝑmanet vt ſol. In ſole nimiꝝ ⁊ feruor ⁊ ſplēdor ſtabilis: in luna ſolus ſplēdoratqꝫ is oīno mutabilis ⁊ incertꝰ: qͥ nūqͣꝫ ī eodem ſtatu ꝑmanet: Iure ergo maria ſole ꝑhibet̉ amicta: q̄ ꝓfundiſſima diuine ſapiētievltra qͣꝫ credi valeat penetrauit abyſſum vtqͣꝫtū ſine ꝑſonali vnione creature ꝯditio patitur luci illi inacceſſibili videat̉ īmerſa. Illonim rū igne ꝓphete labia purgant̉: illo igneſeraphin accēdunt̉. Longe ꝟo aliter mariameruit nō velut ſūmatim tāgi: ſꝫ operiri magis ⁊ circūfungi: ⁊ tanqͣꝫ ipſo igne concludi.Cādidiſſimꝰ ſane ſꝫ ⁊ callidiſſimꝰ huiꝰ mulieris amictus: cuiꝰ omnia tā excellent̓ irradiata noſcunt̉: vt nihil ī ea nō dico tenebroſuꝫ:ſꝫ obſcurū ſaltē vel minus lucidū: ſed ne tepidum quidē aliqͥd aut nō feruētiſſimū liceatſuſpicari. Inſipiētia ꝟo om̄is longe ſub pedibus eiꝰ eſt: vt penitꝰ abſit hec ab inſipientium mulierū numero: ⁊ collegio virginū fatuarū. Immo ꝟo ⁊ vnicꝰ ille ſtultus ⁊ totiꝰſtulticie pͥnceps: qͥ vere mutatꝰ vt luna ſapientiā ꝑdidit in decore ſuo ſub marie pedibꝰconculcatꝰ ⁊ ꝯtritꝰ miſerā patit̉ ſeruitutem.Nimirū ip̄a eſt quōdā deo ꝓmiſſam mulierſerpētis antiqͥ caput ꝟtutis pede cōtritura:cuiꝰ plane calcaneo: in multis verſutijs inſidiatꝰ eſt ſed ſine cauſa: ſola em̄ contriuit vniuerſaꝫ heręticā prauitatē. Aliꝰ nō de ſubſtātia carnis ſue chriſtū edidiſſe dogmatizabataliꝰ ꝑuulū nō peꝑiſſe ſꝫ reꝑiſſe ſibillabat: alivel poſt ꝑtū viro ꝯgnita blaſphemabat: alius dei matrē audire nō ſuſtinēs magnū illd̓nomē theotocos impijſſime ſuggillabat: ſedꝯtriti ſunt inſidiatores: ꝯculcati ſupplātatores: ꝯfutata derogatores: ⁊ beatā eā dicuntoēs generationes. Deniqꝫ ⁊ ꝯtinuo ꝑ herodem draco inſidiatꝰ ē parēti: vt naſcētem excipiēs filiū deuoraret: ſꝫ īimicitie eſſent int̓ ſemē ml̓ieris ⁊ draconis. Iā ſi eccl̓ia lune magis ītelligēda videt̉ vocabl̓o ꝙ videlꝫ nō exſe ſplēdeat: ſꝫ ab eo qͥ dicit: Sine me nihil pō Ioteſtis facere: habes mediatricē quā tibi pauloante cōmēdauimꝰ euident̓ exp̄ſſam. Mu Aplier inqͥt amicta ſole ⁊ luna ſub pedibꝰ eius.Amplectemur marie veſtigia frēs mei ⁊ deuotiſſima ſupplicatiōe btīs illiꝰ pedibꝰ ꝓuoluamur Teneamꝰ eā: nec dimittamꝰ dōec bn̄dixerit nob̓. Potēs ē em̄. Nēpe vellus ē mediū int̓ rorē ⁊ areā: mulier inter ſolē ⁊ luna:maria int̓ xp̄m ⁊ eccleſiā ꝯſtituta. Sed fortemiraris non tam vellus opertū rore: qͣꝫ ami-

Apr. 13

Io. 15.

Ecc̄l. x