Deati BernardiSer. LAXII
Cytharizāt ergo in cytharis ſuis: qui voluptatis effluxionē: penitētie reſtrictōe reuerberant: ⁊ de ꝓfunda pctōrū voragine reſpirantes: pharaone ſubmerſo cantant in vijsdn̄i qm̄ magna eſt gloria dn̄i. Septimus honor eſt dignitas in baptiſmate. Singularisꝓrſus humilitas: verbū caro factū eſt: ⁊ ī ꝑfectū virū egrediēs: relicta hoīm vniuerſitate iohānē q̄rit: iohānē deſiderat: ad iohānēvenit. Terrribil̓ in cōſilijs deꝰ ſuꝑ filios hominū: portanſqꝫ omnia verbo virtutis ſue:purgationē pctōrū faciēs: venit a galilea iniordanē ad iohānē vt baptizaret̉ ab eo. Stupet iohānes ⁊ timore ꝯcutit̉: ac patriarchā..infinitꝰ horror inſiluit. Ego inqͥt a te debeobaptizari: ⁊ tu venis ad me? Dicit ei ſaluator. Sine mō: ſic em̄ decet nos implere omnem iuſticiā. Acquieſcūt vtrinqꝫ ſalutaribꝰmonitis ⁊ accingit ſe iohānes ad baptizādūad ſuſcipiēdū dn̄m regē angelorū Exuit̉ veſtimētis ſuis rex glorie: ſplēdor luminis ⁊ figura ſubſtātie dei: iohānis manibꝰ attractatur caro illa ſumpta de virgine: cādidioriqꝫdiriuata materia nudat̉ in flumīe felicis baptiſte manibꝰ infundenda. Deſcēdūt angeli ⁊ celoꝝ agmina tota reuerētia currunt adcreatorē: baptizātē ⁊ baptizatū numina dominantia circūcingūt. Infundit aquā capiti creatoris creatura nobilior: ⁊ dei verticeꝫmortalis dextera ꝯtrectat ⁊ contingit. Pauet celū: ſtupet terra: iordanis arridet: mirātur angeli dn̄m ſabaoth int̓ manꝰ baptizantis cōcludi. Quid ē iohānes? quē cherub n⁊ ſeraphin vix audēt aſpicere: tu nudū p̄ſumis. Hic eſt in quē angeli deſiderant ꝓſpicere: cui ſctūs ſctūs ſanctus ſublimi melodiarum organo beate ciuitatis conuētus ingemināt qͥ ſolus inhabitat lucē inacceſſibilemdn̄s virtutū deꝰ ſcientiarū miſericordiaruꝫpr̄ ⁊ tu nō metuis? Tibi datū ē qd̓ oībꝰ negatum eſt baptizare eum qͥ baptizat oēs in ſpūſctō ⁊ igne: ꝟgins ꝟgīſqꝫ filiū: ꝟgineis manibꝰ irrorare. Totꝰ obſtupeo baptizātē hominēqꝫ deū reuereor: magiſtrū dignātē admiror: vereor dignationē: ⁊ hoīem video violētiā ipſis celis inferre. Porro illud qualeeſt ꝙ in iſto baptiſmate termīat̉ lex: finē accipit ꝓphetia: ⁊ oīs illa ſacrificioꝝ multudopropulſat̉ ⁊ pellit̉: Hic incipit ⁊ ſtabilit̉ noue regenerationis purgatio ꝑduranda: ⁊ invnam baptiſmatis formā legaliū trāſeūt diſpēdia figurarū. Ad ablutionē em̄ aque ⁊ innouationē ſpūs: ſepelit̉ hircorū ⁊ vituloruꝫſanguinolēta ꝯgeries: ⁊ pecoribꝰ iudeis relī9quimꝰ illd̓ dauiticū attēdētes: Holocauſtū
⁊ ꝓ peccato nō poſtulaſti. Octauꝰ honorē:prima reuelatio de trinitate. A creatiōe celi⁊ terre vſqꝫ ad hūc locū nunqͣꝫ trinitas manifeſte hoībus apparuit: ſed rerū ac vocuꝫin volucris inuoluta fuit tāte claritatis eternitas. Deniqꝫ creationē hominis creator rerum ſumma dignitate cōmendās: Faciamꝰ.inqͥt hominē ad imaginē ⁊ ſimilitudinē noſtram. Reuerendū reuera priuilegiū: nec vlli tradituꝫ creature. Creatura illa ſublimiornumeroſitas angelorū ⁊ elementorū omniūordinat̉ variata cōnexio: ſed omnipotentispreſentia: tantū opus taciturnitate alta proſpectat. Vt vero venit̉ ad hominē: ⁊ nobiliſcreatura creari diſponit̉: accingit ſe trinitasad creandū: ⁊ conſiliuꝫ accipit ſapientia: vtcreature dignitas creatoris priuilegio claraeſſe monſtretur. Nec ibi tamen ſatis apertediuine maieſtatis illuxe: e vocabula: cuꝫ adangelos obſequentes quidē referant dominici ſermonis oraculum. Uel ſi minus hoccautuꝫ eſt: ſigna plura itatis abſqꝫ nominūdifferentia predicatur. Abraam tres vidit ⁊vnum adorauit: ſed ibi ſcripture ſacre reuerentia: nunc mixtim nunc ſeparatim claudit eloquium: vt modo dominum: modo viros placeat appellare. Iudei tamen hic magnum texunt: hic reprehēſionis parabolaꝫtres āgelos a domino miſſos aſſerētes: vnūad natiuitatem yſaac predicēdam: duos adſubuertendū ſodomā delegatos. Illū verocū quo iuſtus loquit̉ dicēs: Domine ſi inueni gratiā ī oculis tuis ꝓphetali ſpiritu ꝯgnouiſſe ſomniāt natiuitatis yſaac veniſſe preconem. Illū adorat abraam ſicut berſabee dauid regē: ſocijſqꝫ eius ꝓpter ipſius reuerentiam indefeſſus aſſiſtit. Un̄ ⁊ nō niſi duo inſubuerſiōe ciuitatū infideliū numerant̉: illoſuꝑi ori iā reu̓ſo: qͥ natiuitatē yſaac fideli deuotiōe cōpleuerat. Tres em̄ viri ſarā vocari p̄cipiūt: ſꝫ vnꝰ ē qͥ ꝓmiſſiōis inſpirate manifeſtat archanū. Hoc iudei ⁊ qͥ magis elegerūt iudaizare qͣꝫ credere. Sꝫ vt breuit̓ cōcludamꝰ oīs illa pr̄iarcharū ſiue ꝓph̓aꝝ ſocietas: nullā vel in ẜmōibꝰ vl̓ in rebꝰ de pr̄e⁊ filio ⁊ ſpūſctō aꝑte legit̉ feciſſe mētiōꝫ. Veni ergo ⁊ intuere filiū zacharie deū ⁊ hoīemꝓprijs ꝯtinētē: ⁊ vide qꝛ celi aperiunt̉ ibi: ⁊deſcēdit ſpūſſctūs corꝑali ſpecie: ſicut ⁊ columba in xp̄m ⁊ vox patris audita ē: h̓ eſt filius meꝰ dilectꝰ. Vides qꝛ ad ſacratiſſ morūnominū nouitatem celorum palatia reſerantur? Pater audit̉ in voce: filiꝰ baptizat̉ ī flumine: ſpūſſctūs demonſtrat̉ in columbe ſpecie. Adeſt iohānes totius medius trinitatis
Mat.
pͣs. 39
Sen̓. i.