5In natiuitate. D. Iohannis bapti. Ser-
lem: Nonne illiꝰ qui in heremo fuit hirſutveſte: cōfectꝰ media. Quid exiſtis in deſerto videre filij babylonis arundinē vēto agitatā? Quid igit̉: Hominē mollibꝰ veſtitue̓?Nutritū mollibꝰ. In his nēpe tota verſat̉hec veſtra celebritas: in popularis fauorisaura ſectāda: in gloria veſtiū ⁊ voluptate ciborū. Sꝫ qͥd hec ad iohānē? Neqꝫ em̄ iohānes fecit ſic: aut talibꝰ vnqͣꝫ potuit delectariMulti inqͥt angelus in natiuitate eius gaudebūt: ⁊ paganis ip̄is vt audimus leta eſt ⁊ſolēnis. Illi celebrāt qd̓ ignorāt: ſed non itadebuerat xp̄iani. Nūc vero ⁊ ip̄i in hac btīiohānis baptiſte natītate gaudēt: ſꝫ vtinā d̓natiuitate: nō d̓ vanitate: Quid ē em̄ niſi vanitas vanitatū qͥcqͥd ſb̓ ſole ē: aut qͥd amplihabet hō de vniu̓ſo labore ſuo: qͦ laborat:Fratres: ſub ſole eſt quicquid oculis cerniqͥcquid huic corporee luci ſubiacere videt̉.Quid vero illud niſi vopor ad modicuꝫ pa. rens? Quid illud: niſi fenū ⁊ flos feni? Omnis caro fenū ait deꝰ: et omnis gloria eiꝰ qͣſiflos feni. Fenū aruit ⁊ flos decidit: verbuꝫaūt dn̄i manet ineternū. In hoc verbo laboremus fratres: in quo et viuere et gauderepoſſimus in eternū. Oꝑemur nō cibū q̄ pet. rit ſꝫ qͥ ꝑmanet in vitā eternā. Quis ille? Nōin ſolo pane viuit hō: ſꝫ in om̄i verbo qd̓ ꝓcedit de ore dei. Seminemꝰ in hoc verbo cariſſimi: ſeminemꝰ in ſpiritu: qm̄ qͥ in carne ſeminant: ſolā habent metere corruptionem.Gaudeamꝰ intus ⁊ nō ſub ſole: ſꝫ iuxta apoſtolū tāqͣꝫ triſtēs ꝓpter hūilitatē et grauitatem: ſꝑ aūt gaudētes ꝓpter interna ꝯſolationē. Gaudeamꝰ dilectiſſimi in natali btī iohānis: ⁊ gaudeamꝰ de ip̄a natiuitate. Copoſa qͥdē nobis in eiꝰ recordatiōe cauſa: multiplex eſt ⁊ materia gaudioruꝫ. Ille erat lucerna ardēs ⁊ lucēs: ⁊ iudei voluerūt exultare in luce eiꝰ: ip̄e ꝟo potiꝰ gaudebat ī feruore deuotiōis: gaudebat ad vocē ſpōſi tāqͣꝫ amicꝰ ſpōſi. Nobis in vtroqꝫ gaudēduꝫeſt: in altero qͥdē ei: nobis in altero ꝯgaudēdum. Ardebat em̄ ſibi: nobis autē lucebat.Gaudeamꝰ in feruore eiꝰ ad imitationē: gaudeamꝰ in lumīe nō tn̄ ibi manētes: ſꝫ vt in lumine eiꝰ videamꝰ lumē. Lumē vtiqꝫ veruꝫ.ii. qd̓ nō ē ip̄e. ſꝫ cui teſtimoniū ꝑhibet ip̄e. Vtnit iohānes ait dn̄s: nec māducās nec bibēſIncētiuū feruoris id mihi eſt: ⁊ materia humilitatis. Quis em̄ in nobis ē frēs: qͥ iohannis penitētiā intuēs ſuā nō dico magnificare: ſꝫ alicuiꝰ ſaltē momēti reputare p̄ſumatQuis audeat murmurare in laboribꝰ ſuiset dicere ſatis eſt qd̓ patior nedum nimis:
Que em̄ homicidia: q̄ ſacrilegia: aut flagitiaſic puniebat iohannnes in ſeipſo? Accendamur ad penitentiā fratres: interrogemꝰ conſciētias noſtras ⁊ animemur ad vltionē exigendā de nobis: vt horrendū poſſimꝰ euadere iudicium dei viuentis. Quicquid verominus eſt feruoris: humilitas ſuppleat pure cōfeſſionis. Fidelis eſt deꝰ ſi confiteamuriniqͥtates nr̄as: ſi miſerias nr̄as exponamꝰ:ſi nō excuſemus infirmitates nr̄as: dimittenob̓ pctā nr̄a. Ex hͦ ſane ⁊ erga ꝓxīorū delicta feruorē intuere iohānis. Hic nēpe dignꝰeſt rationi cōſentaneꝰ ordo: vt incipiēdū tibimemineris a te ipſo. Ab occultis inqͥt meis pꝫmūda me: et ab alienis parce ſeruo tuo. Ge Hnimina viperaꝝ ait iohānes: qͥs oſtēdit vobis fugere a vētura ira? De quāto mētis feruore ꝓcedere putas ſcintillas iſtas: īmo carbones deſolatorios? Sic neqꝫ p hariſeis parcēs: Nolite inquit dicere qꝛ pr̄eꝫ habemusᵉabraam: potēs eſt em̄ deꝰ de lapidibꝰ iſtis ſuſcitare filios abrae. Sed minꝰ hͦ videat̉: ſi vl̓ip̄m veret̉ potētis vultū ⁊ nō tota libertateſpūs arguit peccātē regē crudelē atqꝫ ſuperbum: ſacra quadā vehementia ad hocipſuꝫꝓdiēs de deſerto: ſi vel blādicijs eiꝰ vel ip̄omortis terrore mouet̉. Metuebat inqͥt herodes iohānē: et audito eo multa faciebat: ⁊libēter eum audiebat. At ille nihil ob hͦ parcens: nō licet ait tibi habere eā. Ligatus qͦꝫet in carcerē truſus nihilominus ſtecit in veritate: ⁊ occubuit ꝓ veritate feliciter. Ferueat amor iuſticie: odium iniqͥtatis. Nemo fratris vitia palpet: peccata diſſimulet nemo:Nemo dicat nunquid cuſtos fratris mei ſuꝫego: nemo qd̓ in ſe eſt eqͣnimiter ferat cuꝫ viderit ordinē deꝑire: minui diſciplinā. Eſt eīcōſentire ſilere cuꝫ arguere poſſis: et ſcimusqꝛ ſil̓is pena faciētes maneat ⁊ cōſentientesIaꝫ ꝟo ſuꝑ humili ⁊ om̄ino feruēt ſſima deuotione iohānis erga dn̄m qͥd loq̄mur. Inde em̄ exultauit in vtero: inde expauit in iordane baptizaturꝰ eū: inde nō mō chriſtū quiputabat̉ ſꝫ vel ip̄am corrigiā calciamenti eiꝰſoluere dignum ſe eſſe negabat: inde gaudebat amicꝰ ſpōſi ad vocē ſponſi: inde gr̄am ſeaccepiſſe ꝓ gr̄a fatebat̉: illū aūt non ad menſurā habere ſpm̄: ſꝫ plenitudinē de qͣ omnesacciperēt clamitabat. Nonne deo ſubiectaeris aīa mea: Alioqͥn nō ero lucerna ardensniſi toto corde tota mēte et ex omnibꝰ viribꝰmeis diligā dn̄m deū meū. Sola em̄ eſt charitas q̄ accēdit ad ſalutē: ſola quā infundit ⁊inflāmat ſpūs: quem extinguere ꝓhibemurHabes quēadmodum iohanes arſerit: et in
n i
Atie 50
Lutͣ.
Mat .11.
Luc̄ .1.
psͣ. 18.Luc̄ .3.
Abi. sͣ.
9sͣ. 16.