Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Heaf BeMNAADISer.4 v

IAXV

NAI Ve6 2hocip̄o quēadmodū luxerit indicatū ē ſi aduertiſti. Neqꝫ ardorē eius noſſe poteras niſi luxiſſet. Luxit ergo vt ſupra memini exēplo: digito: verbo: oꝑe ſeip̄m chriſtū indice.i. noſmetip̄os nobis ſermōe declarās. Tu puer ꝓpheta altiſſimi vocaberis: ait pater: pibis em̄ ante faciem dn̄i parare vias eius: addandā ſciētiā ſalutis plebi eiꝰ. Ad dandaminqͥt nō ſalutē: neqꝫ em̄ ille lux: ſꝫ ſciētiā ſalutis vt teſtimoniū ꝑhiberet de lumīe. Scientiam inqͥt ſalutis: in remiſſionē peccatoruꝫNū ſalutis ſcīam ſapiēs paruipēdere pōt:ponamꝰ tamen necdū veniſſe iohānē necdūſiguificaſſe de xp̄o. Ubi ſalutē q̄rimꝰ? Peccaui peccatū grande qd̓ ſanguīe vituloꝝ vl̓hircoꝝ deleri nō pōt: qꝛ nō holocauſtis delectat̉ altiſſimꝰ. Memoria mea infecta ē fece huiꝰ amurce̓. nō eſt nouacula q̄ mēbranāhāc radere poſſit: qꝛ tota totā imbibit feceꝫ.Si peccati mei oblitꝰ fuero ſtultꝰ ſum et ingratuſ. Si in memoria mea ꝑmanet arguetme ineternū. Quid igit̉ faciā? Ibo ad iohā.i. nē ⁊ audiā vocē leticie: miſcd̓ie vocē: ſermonem gratie: verbū remiſſionis ⁊ pacis. Ecceinqͥt agnus dei: ecce qͥ tollit pctā mundi. Etalibi: Qui habet ſpōſaꝫ inqͥt ſpōſus ē. Oſtēdit igit̉ qꝛ venit deꝰ: quia ſpōſus: qꝛ agnus:quia deꝰ: certū eſt ꝙ pctā remittere poſſit: ſꝫvtrū velit adhuc in qͣſtione eſt. Uult profecto: qꝛ ſpōſus ē: qꝛ amabilis eſt. Et iohānesamicus ſpōſi eſt: qꝛ ſponſugniſi amicus habere nō nouit. Et licet velit glorioſam ſponſam nō habentē maculā aūt rugā aūt aliqͥdeiuſmodi: nō tn̄ q̄rit talē. Ubi em̄ illā inueniret? Sꝫ talē potiꝰ ip̄e facit: talē ſibi exhibetip̄e. Audi deniqꝫ qͥd dicat ꝑ ꝓph̓aꝫ. Vulgodicit̉: Nunqͥd mulier ſi dormierit cū alteroviro: reuertet̉ ad virū ſuū pͥorē? Tu aūt fornicata es cum amatoribꝰ multis: reuerteretn̄ ad me: ⁊ ego ſuſcipiam te. Ecce ꝙ poſſit:ecce ꝙ velit. Sed tu fortaſſis timeas eā quāfacere venit delictorū purgationē: ne vſtione ⁊ ſciſſione oſſa ⁊ medullas oſſiū collidat:ne doloreꝫ inferat morte grauiorem. Audi:agnꝰ eſt. In māſuetudine venit cū lana ⁊ la. cte: ſolo v̓bo iuſtificās īpiū. Quid em̄ iuxtacōmicū faciliꝰ dictū? Tm̄ inqͥt dic v̓bo ⁊ ſanabit̉ puer meꝰ. Vt qͥd ergo ē deinceps heſitemꝰ frēs: ⁊ nō om̄i fiducia ad thronuꝫ gl̓ieeiꝰ accedamꝰ. Agamꝰ iohāni gr̄as: ⁊ eo mediāte trāſeamꝰ ad chriſtū: qꝛ vt ait ip̄e: illuꝫoportꝫ creſcere: me aūt minui. Quō minui:Splēdore vtiqꝫ nō feruore: Retraxit radioſrecollegit ſe: nefieret ſicut is qͥ totum ꝓfertſpm̄ ſuū. Illū inqͥt oportet creſcere qͥ exhau

riri nō pōt: de cuiꝰ plenitudine oēs accipiātme aūt minui cui datus eſt ſpūs ad mēſurā⁊ danda magis oꝑa vt ardere ſꝑ valeā qͣꝫ lucere. Preceſſi ſole tanqͣꝫ ſidus matutinū: abſcōdi neceſſe eſt orto iam ſole. Non eſt mihiniſi modicū olei quo vngar: volo illud ī vaſe tutius qͣꝫ in lampade poſſidere.Sermo de priuilegijs btī Iohā.Odie dilectiſſimi dies nobis illuxit inſignis: ⁊ tāto diebꝰ ceteris ſanctior: quāto ſanctiorē hoīem terris infudit. In hac ſiquideꝫdie natꝰ ē ſanctoꝝ ſplēdor: iuſtorū gloria: leticia angeloꝝ: excellētiſſimꝰ homo: ꝯſanguineꝰ xp̄i: amicꝰ ſpōſi: ſpōſe p̄parator: vnꝰ eſt⁊ ſimilē nō habet: qͥ choris miſertꝰ angelicisſublimioris corone titulus vniuerſitatis humane trāſcēdit aſcēſum. Deniqꝫ inter natoſ ꝙmulierū nō ſurrexit maior iohāne baptiſta.Felix homo qͥ felicit̓ celorū ꝑambulās officinas curſu velociſſimo ſequit̉ redēptoremnec alicuiꝰ p̄cludit̉ faſtigio dignitatis: queꝫſumme felicitatis īmēſitas largius irrorauitLetantur angeli ⁊ vtriuſqꝫ nature numeroſitas admirat hominē ſic ingreſſum abyſſuꝫluminis: ⁊ iter interna diuinitatis abſorptuvt ip̄am reuerberet aciē angelice puritatisLeuent̉ oēs viri meritorū ⁊ p̄rogatiuis ante ꝯſiſtoriū maieſtatis exultet: nō erit tamēqͥ ad beati iohānis baptiſte priuilegiū audeat aſpirare. Age iā aggrediamur ingredi virtutū inſignia: que deus maieſtatis in amicoſuo glorioſa claratione ſignauit: ſic em̄ ab ortu vite ſue vſqꝫ ad occaſum cōuerſatꝰ eſt cūhoībus vt forma vite: morū informatio habeat̉. Et licet hic ſermonis aerea nō rutiletpulchritudo: tēptabimꝰ tamē rerum veritateꝫ qualicūqꝫ ſtilo ꝑſtringere: illud ſapiētisattendētes. Prudētibꝰ viris nō placere fallerata ſed fortificata. Primꝰ enim honor eſtgloria in annūciatione: non eſt diſſimulantiſilentio trāſeundū: qͣꝫ ſolēni glorificatiōe pueri huius in hunc mundū nūciat̉ ingreſſus.Adeſt angelus gabriel: ⁊ a ſuꝑiorū celorumcardine dn̄i fortitudo deſcendens ſtat a dextris altaris incenſi. Nec quibet angelus: ſꝫille ſublimior qui beate virgini nunciū attulit ſingulare: ⁊ electus eſt vt annunciaret mitem qui regem nunciare debebat. Aſtat ſacerdos ſacerdotali iudutus: ⁊ multiplici veſtimentorū varietate celeſtium ſacramentorum prefigurans imagineꝫ: purgationē peccatorum myſtici ſanguinis aſperſione delignat. Conſiſtit coram archa federis: ante te

Mat .8.

Iere .3.

Luc̄ .1.

Io. I.

Io. 3.

Mat. ij

ryvici