Geati BernardiSer. LV
eſt. Nō mō voluit et oblatus eſt ẜꝫ qꝛ voluit. Solus nimiꝝ poteſtatem habuit ponēdianimā ſuā: nemo eā abſtulit vltro. Cū accepiſſet acētum dixit: Conſummatū eſt. Nihilreſtat implendū: iam nō eſt qd̓ expectē. Etinclinato capite factꝰ obediēs vſqꝫ ad mortem tradidit ſpm̄. Quis tam facile qn̄ vultdormit? Magna quidē infirmitas mori: ſꝫplane ſic mori virtꝰ īmenſa. Nempe qd̓ infirmū eſt dei fortius ē homībꝰ. Poteſt humana veſania ſibi ip̄i morteꝫ ſceleratas niceremanꝰ ẜ nō hoc eſt ponere aīam ſuaꝫ: vrgereeā magis ⁊ violenter abrumꝑe qͣꝫ ad nutuꝫponere eſt. Tibi impie iuda miſera plane facultas fuit nō ponendi aīam ſꝫ pendēdi: nectradēte te ſꝫ trahente laqueo nequiſſimus ille ſpūs tuꝰ exiuit: nō emiſſus a te ſꝫ amiſſus.Solꝰ in mortem tradidit animā ſuā: qui ſolus virtute ꝓpria regreſſus eſt ad vitā. Solus poteſtatem habuit ponendi: qͥ ſolus facultatē eque habuit liberā reſumendi: imperiū habens vite ⁊ mortis. Digna ergo charitas tam ineſtimabilis: humilitas tam āmirabilis: patiētia taꝫ inſuꝑabilis. Digna plane tam ſancta: tā īmaculata hoſtia: tam acceptabilis: dignus eſt agnꝰ qͥ occiſus ē accipere fortitudinē: facere ad qd̓ venit: tollerepeccata mūdi. Ego aūt dico peccatū triplexqd̓ inualuit ſuꝑ terrā Putatis qd̓ dicere velim ꝯcupīaꝫ carnis ⁊ ꝯcupīaꝫ oculoꝝ ⁊ ſuꝑbiam vite. Funiculꝰ triplex eſt qui difficilerumpit̉: ꝓpterea multi trahunt īmo trahūtur hoc funiculo vanitatis: ſꝫ prior ille ternarius nō īmerito p̄ualet in electis. Quō enimnō illiꝰ patiētie recordatio oēm arceat voluptatem. quō non illiꝰ humilitatis cōſideratio: ſuꝑbiam vite ꝓrſus extundat? Nam caritas illa plane digna cuiꝰ meditatio ſic mētem occupet: ſic totam ſibi vēdicet aīaꝫ: vtomnino vicium curioſitatis exuflet. Fortisigit̉ cōtra hec paſſio ſaluatoris: ſꝫ aliud egotriplex eque pctm̄ quēadmodū virtus crucis expugnat dicere cogitaui: ⁊ id forte vtilius audiat̉. Primū quidem originale: ẜm ꝑſonale dixerim: tertiū ſingulare. Et o. iginale qͥdem maximū illud delictū vocat̉: quoda pͥmo adam ꝯtrahimꝰ in quo peccauimusomnes: ꝓ quo morimur vniuerſi. Maximum plane: qd̓ ſic totū non modo genꝰ humanū: ſed ⁊ quemlibet ip̄ius generis occupat: vt nō ſit qui euadat nō ſit vſqꝫ ad vnū.A primo hoīe vſqꝫ ad nouiſſimū ꝓtendituret in ſingulis quoqꝫ a planta pedis vſqꝫ adverticem diffundit̉ hoc venenū. Sed ⁊ alit̓nihilominus in vniuerſam dilatat̉ etatē ab
ea ſcꝫ die qua ſua quēqꝫ ꝯcipit: vſqꝫ ad eā qͦcōmunis eū recipit mater Alioqͥn vn̄ graueiugū ſuꝑ omēs ⁊ totos filios adā idqꝫ a dieexitꝰ de ventre mr̄is eoꝝ: vſqꝫ in diē ſepulture in matrē oīm? In ſordibꝰ generamur: ītenebris ꝯfouemur: in doloribꝰ ꝑturimur.Ante exitū miſeras oneramꝰ mr̄es: in exitumore vipereo laceramꝰ: mīꝝ ꝙ nō ip̄i parit̓laceramur. Primā vocē ploratiōis edimusmerito qͥdē vtpote vallē ploratiōis ingreſſi:vt nobis illud ſctī iob ex omni ꝑte poſſit aptari. Hō natꝰ de muliere: breui viuēs tꝑe replet̉ multis miſerijs. Quā veꝝ verbū hͦ ſit:nō nos docēt verba ſꝫ verbera. Hō in qͥt natus de mulieremihil abiectius. Et ne forteip̄a ſibi voluptatū corporeoꝝ ſenſuū quamde ſenſibilibꝰ hauriat blandiat̉: in ip̄o ſtatīintroitu de exitu qͦꝫ terribilit̓ ammonet̉ cuꝫdicit̉: breui viuēs tꝑe. At ne ſpacioſū illudquod int̓ ingreſſū ⁊ egreſſū relinqͥtur: ſibi libeꝝ putet: replet̉ ait multis miſerijs. Multis ⁊ multiplicibꝰ inqͣꝫ: miſerijs corꝑis: miſerijs cordis: miſerijs cū dormit: miſerijs duꝫvigilat: miſerijs quaqꝫ verſū ſe ꝟtat. Nimirū ip̄e quoqꝫ natꝰ ex ꝟgine īmo factꝰ ex muliere: ſed benedicta ī mulieribꝰ: qͥ loquit̉ admatrem: Mulier ecce filiꝰ tuꝰ: etiā breui viuens tꝑe ſuꝑ terrā ⁊ nihilominus multis eſtrepletꝰ miſerijs: in illa breuitate appetitꝰ inſidijs: interrogatꝰ ꝯtumelijs: pulſatus inurijs: vexatꝰ ſupplicijs: cōuicijs laceſſitꝰ Tune hanc ſufficere dubites oblationē: que reatū omnē pͥme p̄uaricationis abſoluat. Imovero nō ſicut delictū: ita ⁊ donū. Nā pctm̄ex vno ī ꝯdēnationē: gr̄a aūt ex multis delictis in iuſtificationē. Et qͥdē gͣue qͥdeꝫ oīnodelictū illud origīale: qd̓ nō ſolū ꝑſonā infecit: ſed ⁊ naturā. Perſonale tamē cuiqꝫ grauiꝰ eſt cū iā laxatis habenis exhibemꝰ vndiqꝫ mēbra nr̄a arma iniqͥtatis pctō: nō mōiam alieno: ſꝫ ⁊ ꝓprio crimine cōpediti. Singula re vero eſt gͣuiſſimū qd̓ cōmiſſum eſt indn̄m maieſtatis: cū viri impij virū iuſtū iniuſte occiderunt ⁊ ſacrilegas manꝰ in ip̄mdei filiū iniecerūt crudeliſſimi homicide: immō ſi fas ē dicere etiā deicide. Quid duo p̄cedētia ad tertiū? Ad hoc expalluit ⁊ expauit tota machina mundialis: ⁊ pene in antiquū chaos ſunt oīa reuoluta. Ponamꝰ aliquē de regni pͥncipibꝰ terrā regiā populaſſein vaſtitatē hoſtili: ponamꝰ aliū qͥ cū eēt decōuiuio et cōſilio regis vnicū eiꝰ filiū ꝓditoris manibꝰ ſuffocaſſe. Nunquid nō pͥmꝰ reſpectu ſecundi īnocēs videbitur ⁊ īmunis.Sic ē omne pctm̄ quantū ad hoc peccatum
Io. 19.
Iob̓. 1
Io. 19.