Ser. LVIIBeati Bernaꝝ di
et tamē hoc pctm̄ in ſe ꝑtulit: qui ſeip̄m fecitpeccatū vt de pctō dānaret peccatū. Per hͦem̄ omne pctm̄ tā originale qͣꝫ ꝑſonale deletū eſt. et ip̄m quoqꝫ ſingulare eliminatū eſtꝑ ſeip̄m. Argumentū mihi eſt a maximo: ꝙduo mīora ſunt exploſa. Et ecce argumentū. Pctm̄ multoꝝ tulit: ⁊ ꝓ trāſgreſſoribusrogauit ut nō ꝑirent: Pater ignoſce illis qꝛͣ. neſciūt qͥd faciunt. Volat irreuocabile verbum tuū dn̄e: nec reuertet̉ ad te vacuū: ſedfaciet ad qd̓ miſiſti. Uide nūc cꝑa dn̄i: quepoſuit ꝓdigia ſuꝑ terrā. Flagellis ceſus eſtſpinis coronatꝰ: clauis cōfoſſus: affixꝰ patibulo: opprobrijs ſaturatꝰ: omniū tamē doloꝝ īmemor: ignoſce ait illis. Hinc ml̓te miſerie cordis hinc dolores: hinc miſeratiōes:hinc oleū exultatiōis: hinc ſanguinis guttedecurrentis in terrā. Miſcd̓ie dn̄i multe: ſꝫet miſerie dn̄i multe. Uincent ne mīe miſerias: an miſerte ſuꝑabunt? Uincant mīe tueantique dn̄e a ſeculo: deuīcat ſapīa malit āMagna em̄ lloꝝ iniquitas: ſꝫ nunqͥd nonmaior pietas tua dn̄e? Multū per oēm modū. Nunquid reddit̉ ꝓ bono malū ait: quiafoderūt foueā aīe mee. Plane foderunt impatientie foueā: occaſiones pl̓imas indignationis ⁊ ꝑ maximas miniſtrantes. Sed qͥdhoꝝ fouea ab yſſum manſuetudīs tue? Retribuentes mala ꝓ bonis foueā foderūt ſedcaritas nō iritat̉: nō p̄cipitat̉: nunqͣꝫ excidit: nō in foueā ruit: et ꝓ retribuentibꝰ malis cumulat bona. Abſit vt muſce moritureexterminēt ſuauitatē vnguēti qd̓ de tuo corpore fluit: qꝛ apud ſinū tuum mīa: ⁊ copioſa apud eum redemptio. Muſce morituremiſerie ſunt: muſce moriture blaſphemieſunt: muſce moriture inſultationes ſunt qͣstibi reddit generatio praua ⁊ exaſperans.Tu autē quid? In ip̄a eleuatione manuuꝫtuaꝝ cū iā ſacrificium matutinū in holocauſtum veſpertinum tranſirent ipſa inqͣꝫ virtute incenſi: quod celos aſcendebat: terraꝫoperiebat: inferos reſpergebat: exaudiēdꝰꝓ reuerentia tua clamas: pater ignoſce illisqꝛ neſciūt qͥd faciūt. O qͣꝫ multꝰ es ad ignoſcendū: oqͣꝫ magna multitudo dulcedis tuedn̄e. O qͣꝫ longe cogitationes tue a cogitatōibꝰ nr̄is: o qͣꝫ firmata ē etiā ſuꝑ īpios miſericordia tua. Mira res. Ille clamat ignoſce: iudei crucifige. Molliti ſunt ẜmōes eiꝰſuꝑ oleū: ⁊ ip̄i ſunt iacula. O caritas patiēsſed et compatiens. Caritas patiens eſt: ſufficit. Caritas benigna eſt: cumulus eſt. Noli vinci a malo. caritas abundans: ſed vincein bono malum: ſuperabundans eſt. Non
em̄ ſola patiētia ſed et benignitas dei ad penitentiā iudeos adduxit: quia benigna caritas: etiam quos tolerat amat: et amat taꝫ ardenter. Patiēs caritas diſſimulat: expectatſuſtinet delinquētē: ſꝫ benigna trahit adducit ⁊ conuerti facit ab errore vie ſue ēt deinde cooꝑit multitudinē peccatoꝝ. O iudei lapides eſtis: ſꝫ lapidē ꝑcutitis molliorē: de qͦreſonat tinnitus pietatis et ebulit oleū caritatis. Quō potabis dn̄e deſiderātes te torrēte voluptatis tue: qͥ ſic ꝑfundis crucifigētes te oleo mīe tue? Ptꝫ igit̉ qꝛ hͨ paſſio potētiſſima ē ad exhauriēda oīm gna pctōꝝ.Sꝫ qͥs ſcit ſi data ē mihi? Mihi data eſt: ꝙalteri dari nō potuit. Nūqͥd angelo? Sꝫ illenō eguit. Nūqͥd diabolo? Sꝫ ille n̄ reſurgit.Deniqꝫ nō in ſil̓itudinē āgeloꝝ: abſit vt ī ſimilitudinē demonū: ſꝫ in ſil̓itudinē hoīm factus ⁊ habitu inuentus vt hō: exinaniuit ſemetip̄m formā ẜui accipiēs. Filiꝰ erat: ⁊ factꝰ ē tanqͣꝫ ẜuꝰ. Non ſolū formā ẜui accepitvt ſubeſſet: ſꝫ etiam mali ẜui vt vapl̓aret: ⁊ẜui pctī vt penā ſolueret cū culpā nō hr̄et.In ſil̓itudinē inqͥt hoīm nō hoīs: qꝛ pͥmꝰ hōnec ī carne pctī nec in ſil̓itudīe carnis peccati creatꝰ ē. Xp̄s eī in vniu̓ſali hoīm miſeriap̄ſſiꝰ ⁊ ꝓfundiꝰ ſe īmerſit ne ſubtilis ille diaboli oculꝰ magnū hͦ pietatis dep̄henderetſacr̄m. Iō hītu ⁊ cū hītu inuētꝰ ē vt hō: necin eo qͣꝫtū ad nature debitū ſignum aliqd̓ ſingl̓aritatis apꝑuit. Ꝙꝛ eī ita inuētꝰ ē: iō crucifixꝰ. Paucis aūt reuelauit ſeip̄m vt eſſentqͥ crederēt: reliquis autē abſcōditꝰ ē: Quiaⁱ.ſi cognouiſſent nunqͣꝫ dn̄m gloriē crucifix iſſent. Ad hoc etiā illi ſingulari pctō ignorantiā cōpulauit vt ſub aliqua iuſticie vmbraignorantibꝰ poſſet ignoſci Duo autē nobisin hereditatē reliq̄rat ille vetuſtꝰ adā: qͥ fugit a facie dei laborē vicꝫ ⁊ dolorē: laborē inactiōe dolorē in paſſiōe. Nō hͦ ip̄e audieratin ꝑadiſo: quē acceꝑat vt oꝑaret̉ ⁊ cuſtodiret illū. Oꝑaret̉ delectabilit̓: cuſtodiret fidelit̓ ⁊ ſibi ⁊ poſteris ſuis. Xp̄s dn̄s laboremet dolorem ꝯſiderauit: vt traderet eos ī manus ſuas: immo ſe magis ī manꝰ eoꝝ infixꝰin limo ꝓfundi ⁊ intrauerūt aq̄ iſte vſqꝫ adaīam eiꝰ. Uide (ad pr̄em inqͥt) humilitatem pͣmeā et laborē meū: qꝛ pauꝑ ego ſuꝫ ⁊ ī laboribꝰ a iuuētute mea. Laborauit ſuſtinensmanus eius in laboribus ſeruierūt De dolore vide quid dixerit. O vos oēs qͥ trāſitis.ꝑ viā attendite ⁊ videte ſi eſt dolor ſicut dolor meus. Vere languores nr̄os ip̄e tulit etinfirmitates nr̄as ip̄e portauit̉: vir doloruꝫpauꝑ et dolēs: tētatꝰ ꝑ oīa abſqꝫ pctō. Et ī
Luc̄. .22.
pͣs .118.
Tren̄. l.
Eſa. v.
1. Coꝝ. 21