Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In Annunciatione Marie Ser. I

III

miſcd̓ie: p̄ſtabilis ſuꝑ malicia: multꝰ ad ignoſcendū. Credamꝰ ſane vel inimicis: qui īeo nil aliud vnde occaſionē ſtruēde calūniecaperēt inuenerūt. Cōpat et̄ aiūt peccatrici: nec ſibi oblatā vllatenꝰ occidi patiet̉ Tenebit̉ itaqꝫ manifeſtꝰ aduerſariꝰ legis cū abſoluerit lege dānatā. In vr̄m o phariſei caput: veſtre malignitatis adinuentio retorq̄tur: Diffiditis cauſe: qͥ iudiciū ſubterfugitisNā illa qͥdē ſine iniuria legis abſoluit̉: q̄ ſine accuſatore relinquit̉. Sed ꝯſideremus qͦnā hi abeāt phariſei. Uidetis ne duo ſenesnā a ſenioribꝰ exire ceperūt: quō ī pomerioioachim abſcondunt̉? Suſannā quer̄t vxorē eiꝰ: ſeqͣmur eos: nō iniqͣ cogitatione pleniſunt ꝯtra eā. Conſentire nobis aiūt phariſetaiūt lupi: qui ab alteriꝰ paulo an̄ licet errantis ouicule fuerāt deuoratiōe fruſtrati. Conſentire nobis: ⁊ cōmiſcere nobiſcū. Inueterati dieꝝ maloꝝ: mō accuſabitis adulteriūmō adulteriū ſuadetis? Sed hec tota iuſticia veſtra: et que palā arguitis: eadē agitisin occulto. Hinc fuit ꝙ exiſtis vnꝰ pꝰ vnumcū ille omniū conſcius occultoꝝ veſtras tāvalide ꝑcuſſiſſet cōſcientias dicens. Qui ſine peccato eſt vr̄m: pͥmꝰ in eā lapidē mittatMerito proinde ad diſcipulos veritas ait.t. 5 Niſi abūdauerit iuſticia veſtra plus qͣꝫ ſcribarū ⁊ phariſeoꝝ: nō intrabitis in regnū celoꝝ. Alioquin dicemꝰ aiunt ꝯtra te teſtimonium. Semē chaan ⁊ non iuda: nec hoc quidem moyſes in lege mādauit. An qui decreuit adulterā lapidare mādauit accuſare pudicā. An qui iuſſit adulterā lapidibus oppͥmi: etiā iuſſit cōtra inſontē teſtimoniū ferriImo vero ſicut adulterā: ſic etiā falſum teſtem nō impunitū eſſe p̄cepit. Sed qui gloriamini in lege: per legis p̄uaricatōem deuꝫ.i3 inhonoratis Ingemuit ſuſāna et ait. Anguſtie ſūt mihi vndiqꝫ. Vndiqꝫ em̄ mors. Hīcquidem corꝑea: inde ſpiritualis. Si hoc inquit egero mors mihi eſt: ſi autē non egeronō effugiā manus vr̄as. Ueſtras o phariſeimanꝰ nec adultera effugit nec pudica: vr̄asaccuſationes nec ſanctus nec pctōr euadit.Diſſimilatis pct̄ā vr̄a: vbi īueneritis alienaAlioquin ſi qͥs forte ſuuꝫ non habet: vr̄m eiimpingitis crimē. Quid tn̄ ſuſanna facit int̓mortē ⁊ mortē: aīe ſcꝫ ⁊ corꝑis vndiqꝫ anguſtiata? Meliꝰ ē mihi inquit abſqꝫ oꝑe incidere in manus hoīm: qͣꝫ derelinq̄re legē deimei. Nimiꝝ ſciebat iſta qͣꝫ horrendū ſit incidere in manꝰ dei viuētis. Nā hoīes cū occiderint corpꝰ: aīe nō hn̄t vltra qͥd faciant: illeaūt timendꝰ ē qͥ ptātē hꝫ ⁊ corpꝰ ⁊ aīaꝫ mit-

tere in gehennā. Quid familia ioachim tardat? Irruat ꝑ poſticū: nā ī pomerio clamoaudit̉. Clamor vt lupoꝝ gͣuiū: ⁊ balātis ouicule inter eos. Sꝫ nō patit̉ ab eis īnoxiā deuorari: qͥ ab ip̄is eoꝝ faucibꝰ tā dignāter eripuit: etiā eripi nō merentē. Merito ꝓindecū duceret̉ ad mortē erat cor eius fiduciā habēs in dn̄o: quē vſqꝫ adeo timuiſſet vt timorē oēm poſtpoſuiſſet hūanū: et ip̄iꝰ legē ⁊ ſil̓vite p̄poſuiſſet ⁊ fame Non em̄ dictꝰ fueratẜmo huiuſcemōi aliqn̄ de ſuſanna. Sꝫ ⁊ parētes eiꝰ iuſti erāt: ⁊ vir eiꝰ honoratior oīmiudeoꝝ. Merito igit̉ a iuſto iudice iuſtā deiniuſtis obtinuit vltionē: que tā vehement̓iuſticiā eſuriuit: vt ꝓpt̓ eā ꝯtēneret morteꝫcorꝑis: opprobriū generis: luctū inconſolabile amicoꝝ. Et nos fratres ſi a xp̄o audiuimus: nec ego te condēnabo: ſi peccare iā nolumus ꝯtra ip̄m: ſi in xp̄o volumꝰ pie viuere: neceſſe ē ſuſt neamꝰ ꝑſecutionē ne malūꝓ malo: aut maledictū ꝓ maledictio reddamus. Aliqͥn qͥ paciaꝫ nō ẜuauerit ꝑdet iuſticiā: hoc ē vitā ꝑdet hoc ē ꝑdet anīam ſuam.Mihi vindictā et ego retribuaꝫ dicit dn̄s.Ita ꝓrſus eſt. Ip̄e retribuet: ſi ei vindictaꝫſerues: ſi non tollas ab eo iudiciū: ſi nō reddas retribuentibꝰ tibi mala. Faciet iudiciūſꝫ iniuriā patienti: in eqͥtate iudicabit: ſed ꝓmāſuetis terre. Iā vobis ni fallor moleſtuꝫeſt ꝙ delicie tardāt. Nō miremī: delicie ſūt.Nō honerabunt quoſlibꝫ ſatiatos: nec a ructantibꝰ quidē poterūt faſtidiri. Miſſus ēgabriel angelꝰ a deo in ciuitatem galilee cuinomen nazareth. Miraris ꝙ nazareth parua ciuitas et tāti regis nūcio illuſtret̉ ⁊ tāto:ſꝫ magnꝰ latet in hac ꝑua ciuitate theſaurꝰlatet inqͣꝫ: ſꝫ hoīes latet nō deū. An non theſaurꝰ dei maria: vbicūqꝫ illa eſt: ⁊ cor eius.Oculi eiꝰ ſuꝑ eā: vbiqꝫ reſpicit humilitateꝫancille ſue. Nouit celū vnigenitꝰ dei patrisSi nouit ceſum: nouit et nazareth. Quidni ſciat patriā ſuā: qͥd ni nouerit hereditatēſuā? Celū ex pr̄e: nazareth ex mr̄e vendicatſibi: ſicut ip̄e ſe ⁊ filiū dauid ⁊ dn̄m eſſe teſtatur. Celū celi dn̄o: terrā autē dedit filijs ho­ p̄sminū. Cedat gͦ ei vtrūqꝫ neceſſe ē in poſſeſſionē: qͥ nō mō dn̄s ſꝫ ⁊ filiꝰ hoīs ē. Audi etiaꝫquō terrā ſibi tanqͣꝫ filiꝰ hoīs vendicat: ſedet cōicat tanqͣꝫ ſponſus: Flores apparuer̄t Cain terra nr̄a. Neqꝫ hinc diſcrepat ꝙ nazaretinterp̄tat̉ flos. Amat florigerā patriā flos d̓radice ieſſe: ⁊ libent̓ int̓ lilia paſcit̉ flos cāpiet liliū cōualliū. Cōmendat em̄ flores: pulcritudo ſuaui olētia ⁊ ſpes fructꝰ gr̄a triplexTeqꝫ florē reputat deꝰ ⁊ bn̄ ei cōplacet ī te:

i ij

Dan̄. 5.

Mat .5

pͣs .113.

Caū. .2.