Ser.Beati Bernardi
magnuꝫ per occulta ſuſpiria ⁊ cetera huiuſmodi quę ſolis eis ſunt nota. Gaudiū em̄ ēangelis dei ſuꝑ vno peccatore penitētiā agēte. Hinc dicebat apoſtolus: Prouidentesbona nō tātū corā deo: ſed etiā coram hominibꝰ. Corā deo dixit: corā eis qui vultui deiaſſiſtūt. Ipſis em̄ maxīe placet cum nos vident occulte orantes: aut ruminantes pſalmem aliquē: aut tale aliquid facientes. Sicſemīate ⁊ vos: ſic fructificate chariſſimi. Seminate ⁊ vos: qꝛ tā multi ante vos ſeminauerūt: fructificate: qͥa vobis ſemīauerūt. Oergo genꝰ adāqͣꝫ multi ſemīauerūt ī te: ⁊ qͣꝫ p̄cioſum ſemē qͣꝫ male ꝑibit ⁊ qͣꝫ merito: ſi: perierit in te tm̄ ſemē: ſimul ⁊ ſeminātiū laborCui perditioni tradereris ab agricola: ſi inte perierint hec vniuerſa? Seminauit in terra noſtra tota trinitas: ſeminauerunt angeli pariter ⁊ apoſtoli: ſeminauerūt martyres⁊ confeſſores ⁊ virgines. Seminauit ⁊ filiꝰipſe em̄ eſt qui exijt ſeminare ſemē ſuū. Pater em̄ non exijt: ſed filius a patre proceſſit ⁊venit in mundū: vt qui prius erat cogitatiopacis in corde patris: fieret ⁊ ip̄e pax noſtrain vtero matris. Seminauit ⁊ ſpūſſanctꝰ qꝛ⁊ ip̄e venit: ⁊ apparuerūt diſcipulis diſꝑtitelingue tanqͣꝫ ignis. Ita tota trinitas ſeminauit: pater ſcꝫ panem de celo: filius veritateꝫſpūſſanctꝰ charitatē. Angeli quoqꝫ ſeminauerūt: qn̄ cadentibꝰ alijs ipſi ſteterūt. Dixitem̄ lucifer ille: ſed non iam lucifer: ſed tene4. brifer ⁊ veſperꝰ. Sedebo in mōte teſtamētiſimilis ero altiſſimo. O impudens: o impruio. dēs. Milia miliū miniſtrant ei ⁊ decieſmilies centenamilia aſſiſtunt: ⁊ tu ſedebis? Cherubin ait ꝓph̓a ſtabāt ⁊ non ſedebāt. Quidlaboraſti vt iā ſedeas: Omnes āminiſtratorij ſūt ſpiritus miſſi in miniſteriū ꝓpter eosqui hereditatē capiūt ſalutis: et tu ſedebis:Quid ſeminaſti vt iam metas? Non eſt tuūnon eſt tuum hoc: ſed quibus paratuꝫ eſt apatre. Quid eis inuides. Profecto ipſi ſedebunt ipſi inqͣꝫ vermiculi terre iudicantes ſe. 6. dus aſtabis. Neſcitis ait apoſtolus. quia etdebunt: et tu non modo ſtabis ſed iudicanangelos iudicabimus? Ipſi vtiqꝫ ibat ⁊ fle125. bant mittētes ſemina ſua: veniētes autē veniēt cum exaltatione portantes manipulosſuos. Duo manipuli ſunt quos queris: honoris ⁊ quietis. Seſſionē affectas ⁊ altitudinem: ſꝫ nō ſic non ſic: non colliges: quia nonſeminaſti. Qui ſeminauerūt laborē ⁊ vtilitatem: metēt honorē parit̓ ⁊ quietē. Pro cōfuſione enim ſua duplici ⁊ labore: in terra ſuaduplicia poſſidebunt. Vnde ⁊ dicebat qui-
dam: Uide humilitatēmeam ⁊ laborē meuꝫ pͣs.Hodie in euangelio ꝓmittentem dominū ⁊.dicentem diſcipulis: Sedebitis ſuper ſedes Maiudicantes duodecim tribus iſrael. Ecce qͥes ſeſſionis: ⁊ honor iudicij. Nam ⁊ ipſe dominus ad hec noluit ꝑuenire: niſi per hūilitateꝫ ⁊ laborē. Vnde ⁊ morte turpiſſima cōdemnatus eſt: interrogatus tormentis ⁊ obprobrijs ſaturatus: vtiqꝫ vt inimicos induitur confuſione: ipſe pariter ⁊ omnes qͥ imitantur eum ⁊ p̄tergrediunt̉ viam. Ip̄e eſt oinique ipſe eſt qͥ ſeſſurꝰ eſt in ſede maieſtatisſue ſil̓is altiſſimo: ⁊ coaltiſſimꝰ eiꝰ. hoc vtiqꝫ cogitauerunt angeli ſancti qui cadēte maligno apaſtoſie illiꝰ non ꝯſenſerūt: nobis relinquētes exēplū vt quēadmodū ipſi elegerunt minſtrare: ſic ⁊ nos faciamꝰ. Nam etiāqui laborē fugiunt: honorē captāt: illū ſe nouerint i̓mitari qͥ ſeſſionē altitudinēqꝫ q̄ſiuit:⁊ ſi nō ſatis terret illiꝰ culpa terreat vel vindicta. Oīa eī ī ꝯͣriū deuenerūt: vt formatꝰ ſitad illudēdū ei: ⁊ ignis et̓nus p̄ꝑatꝰ ē illi. Adhec vitāda prudētiā nobis ſemīauerunt ſancti angeli. qͥ prius eā alijs cadētibꝰ tenuerūtSꝫ ⁊ apl̓i hāc ipſam ſeminauerūt nobis qn̄recedētibus his qui ſapiētiā huiꝰ mundi ſeq̄bant̉ q̄ ſtulticia ē apud deū: ⁊ prudētiaꝫ carnis q̄ mortē oꝑat̉ ⁊ inimica eſt deo: ip̄i dn̄oadheſerūt. Scādalizati em̄ illi audiētes d̓ ſacramēto carnis ⁊ ſanguinis vltra nō erāt cūeo: diſcipuli vero interrogati an̄ ⁊ ip̄i vellētabire: reſpōderūt. Ad que ibimꝰ? Verba vite eterne habes: Neceſſe habemꝰ frēs hancprudētiā imitari: quia multi adhuc ābulantcū ieſu: donec veniat̉ ad edēdā eiꝰ carnē ⁊ bibēdum ſanguinē illiꝰ: ad cōmunicandū ſcilꝫpaſſionibus eius: hoc enim ⁊ verbum illud:⁊ ipſum ſacramētuꝫ ſignificat: extūc aūt ſcādalizant̉: ⁊ abeūt retro dicētes: quia durꝰ ēhic ſermo. Nos cū apoſtolis prudētes ſimꝰ⁊ dicamꝰ: Domine ad quē ibimꝰ: verba vite et̓ne habes. Nō diſcēdimꝰ a te: viuificab̓nos. Nō in ſolo pane viuit hō: ſꝫ in oī verboqd̓ ꝓcedit de ore dei. Nō ſolus mundus habet delectationē: ſꝫ multo maior ē in verbistuis. Vnde ⁊ ꝓpheta ait: Quā dulcia fauci ꝑbus meis eloquia tua ſuꝑ melori meo. Adquē igit̉ eamꝰ: verba vite eterne habes dn̄e⁊ ea ſunt ſuꝑ oīa q̄ mūdus habere pōt. Nōſolū ip̄a vita ſꝫ ⁊ ꝓmiſſio vite eterne: ⁊ expectatio iuſtorū leticia eſt ⁊ tanta leticia: vt oēqd̓ ꝯcupiſcit̉ ei nō valeat cōꝑari. Hanc igit̉prudētiā nobis apoſtoli ſancti ſeminauerūtMartyres vero manifeſtū eſt fortitudineꝫſeminaſſę. Porro vero confeſſores ſemina-
Eze h 17
Exech .10
1. Coꝝ. 6.
1. Coꝝ. 6.
2. Coꝝ. ꝰ.
Eſa. 14
pͣs. 125.
pͣs. us.
Deul̓ .8.
pͣs .118.
Io. 6.
Mat. 13.