De Sancto Benedicto Abbate Se.

velle preſumūt: contra legis decreta ararein primogenito bouis ⁊ ouis primogenitatangere feſtinantes. Uultis noſſe qͣꝫ ſollicite id vitauerit ſanctus iſte magiſter noſter.Et hunc ramum vobis appono: quoniamtribus annis ſoli deo notus: hominibꝰ māſit incognitus. Fructum quidem multū tulit ip̄i cernitis: ſed in tempore ſuo. Neqꝫ em̄credebat tempus eſſe fructificandi: quandotanta carnis temptatiōe grauatus eſt vt pene cederet: pene diſcēderet. Ego ⁊ iſtum ramum quidē non preteribo: quando ⁊ ſi hirſutus quodāmodo ſpinarum aculeis quibꝰſeipſum domini benedictus iniecit: tamenvtilis eſt omnino: vtilis iumento domini ꝓpter foueas temptationuꝫ ne in eas incidatconſentiendo: ſed magis reſiſtat ⁊ viriliteragat: ſuſtineatqꝫ dominuꝫ ne deſperet. Hicergo fige pedem chriſti iumentum: et diſcequantūcunqꝫ acerba temptatio ſeuiat noncedere: nec credere ꝓpterea derelictum eſſe80. a domino ſed memineris ſcriptum eſſe. Inuoca me in die tribulationis: eruam te ⁊ honorificabis me. Ergo vt dicere ceperaꝫ: nōcredebat benedictꝰ tunc eſſe fructificandi tēpus: quando adhuc tantis temptationibusvrgebat̉. Sed venit tempus: ⁊ in temporeſuo fructum dedit. De fructu eius ſunt illatria que ſuperius tetigi: ſanctitas eius: iuſticia eius: pietas eius. Sanctitatem miracula ꝓbant: doctrina pietatē: vita iuſticiā. Vtides o iumentū chriſti ramos folijs virētes:vernantes floribus onuſtos. Super iſtosinnitere vngreſſus rectos facias pedibꝰ tuisSed quō tibi apponā eius miracula? Nunquid vt mira cula facere velis? Neqͣqͣꝫ: ſꝫ vtmiraculis eiꝰ innitaris: videlicet vt ꝯfidas⁊ gaudeas ꝙ ſub tali poſitꝰ es paſtore: ꝙ tātum meruiſti habere pr̄onū. Om̄ino em̄ valde potēs ē in celis qͥ tā magnꝰ extitit in terisſecundū magnitudinē gratie. magnitudineglorie exaltatus. Nam ⁊ iuxta radicū quantitatē rami prodire noſcunt̉: et quot rā dicibus arbor īnitit̉: tot ramis ſicut aiunt decoratur. Sic licet non habęamꝰ nr̄a: cōſolatiomagna nobis eſſe debent patroni noſtri miracula. Doctrina vero inſtruit nos: et dirigit greſſus noſtros in viā pacis. Porro vite iuſticia omnino roborat ⁊ animat nos: vttāto magis accēdamur ad agēda que docuit: quanto certi ſumꝰ eū non alia docuiſſe qͣꝫfecerit. Sermo qͥdem viꝰ ⁊ efficax exēpluꝫoꝑis eſt plurimū faciens ſuadibile quod dicit̉: demonſtrat factibile qd̓ ſuadet̉. In hūcergo modum ⁊ ſanctitas cōfortat: pietas in-

format: iuſticia conformat. Quāte enim pietatis fuit ꝙ non ſolū preſentibꝰ ꝓfuit: ſed ⁊pro futuris ſollicitus fuit? Nō ſoluꝫ his quitunc erant fructum tulit hec arbor: ſed vtiqꝫhodie fructus eius et creſcit et manet. Dilectus plane deo ⁊ hominibus: cuius non ſola preſentia in benedictione fuit: ſicut ſuntmulti dilecti deo ſoli: quia ſoli deo iam cogniti: ſed ⁊ memoria eius etiam nunc in benedictione eſt. Nam ⁊ vſqꝫ hodie in triplicēamoris dominici confeſſionē triplici hoc frictu paſcit domini gregem. Paſcit vita paſcit doctrina: paſcit interceſſione. Per queminceſſant̓ adiuti fructificate ⁊ vos chariſſimiquoniam in hoc poſiti eſtis: vt eatis et fructum afferatis. Vnde eatis? Vtiqꝫ a vobiſipſis: ſicus ſcriptum eſt. A voluptatibus tuis auertere. Nam et de domino legimus:Quia exijt ſeminare ſemē ſuum. Ecce et hichabemꝰ ſemē ſuū ſicut ⁊ prius fructū ſuum.Imit emur ⁊ hūc frēs qͦniam aduenit vt formam nobis traderet: ⁊ viaꝫ demonſtraret.Fortaſſis ⁊ ip̄e dn̄s arbor eſt: ⁊ debemꝰ abeo qͦꝫ ramos acciꝑe: quos veſtris pedibꝰ apponamꝰ: īmo nō fortaſſe: ſꝫ magis ꝟe arboreſt ip̄e ⁊ planta celeſtis: ſed in terris plantata ſicut ſcriptum eſt: Veritas de terra orta ē p̄⁊ iuſticia de celo ꝓſpexit. Ab eo igit̉ hūc ramū vobis appono: vt ſicut ſeipſum exinaniuit hoc ip̄m ſentiatis in vobis: niſi ꝙ nō taꝫego appono qͣꝫ apl̓s apud quē legiſtis: hoc ꝓſentite in vobis qd̓ ⁊ in xp̄o ieſu: qͥ cū in forma dei eſſet nō rapinā arbitratꝰ eſt eſſe ſe eqͣlem deo: ſed ſemetipſum exinaniuit formamſerui accipiens: in ſimilitudinē hoīm factus⁊ habitu inuentus vt homo. Et vos fratreſchariſſimi exinanite vos: humiliate vos: ſeminate vos: ꝑdite vos. Seminate corpusaīale: ⁊ reſurget corpꝰ ſpūale. Perdite aīasvr̄as: ⁊ ī vitā et̓nā ẜuabitis eas. Vultis noſſe quō id fecerit apl̓s ip̄e qͥ docuit? Sine in 2.quit mēte excedimus deo. Quid ergo tibi?Ego inqͥt factꝰ ſum tāqͣꝫ vas p̄ditū. Bene ſeipſum ꝑdit qͥ nihil vnqͣꝫ ꝓ ſe facit: ſed om̄iseius intentio et om̄e deſideriū tendit ad deiplacitū ⁊ vtilitatē fratrū ſuorū. Infelix em̄qui ſeminat in carne: qͥa de carne metet corruptionē. Alibi ꝟo ſcriptū eſt: Btī qui ſemi Iſnāt ſuꝑ oēs aqͣs. Sꝫ quomō ſuꝑ oēs aquasEt ſuꝑ aquas de quibꝰ legit̉: Et aque que p̄sſuper celos ſunt laudēt nomē dn̄i: que ſuntvirtutes angelice̓ ⁊ celeſtes populi. Ita plane: qm̄ ſpectaculū facti ſumus et angelis ethoībus. Seminemᶻ igit̉ hoībꝰ exēplū bonūper aꝑta opera: ſeminemꝰ angelis gaudiuꝫ

h ilij

psͣ. .8.

pͣs .1is.

pͣs .1is.

Mat. 13

Iſa. 32.

pͣs. 84

1. Coꝝ. 5

Phll̓ .2.