Beati BernardiVEF. Lμ5
AIL
Beati BernardiElebramꝰ hodie magiſtri nr̄i glorioſi: benedicti natalē: ꝓ eo vobis ⁊ de eo ſolēnis ex more ſermo debet̉. Cuiꝰ dulciſſimūnomē: cū oī vobis iocūditate āplectēdū ē ethonorandū qm̄ ip̄e dux veſter: ip̄e magiſte⁊ legifer veſter ē: Delector qͥdē ⁊ ego in ip̄iꝰ.memoria: licet nō meo ſine rubore beati huius pr̄is nomē audeā memorari. Eſt em̄ mihi de ip̄ius imitatiōe vobiſcū ſeculi abrenūciatio ⁊ monaſtice ꝓfeſſio diſcipline: ſꝫ ſingulariter ſine vobis cū eo ꝑticipo nomē abbatis. Abbas fuit et ego. O abbas et abbas.Nomē vnū: ſꝫ in altero ſola magni noīs vmbra. Miniſteriū vnū ſꝫ heu me qͣꝫ diſſil̓es miniſtri: qͣꝫtū mīſtratio ip̄a diſſil̓is. Ue mihi ſitā lōge a te fuero o btē bn̄dicte in futuro qͣꝫ atue veſtigijs ſanctitatis lōge eſſe reperior ī p̄ſenti. Sꝫ nō mihi hͨ apud vos ꝑorare neceſſe ē. Scio ꝙ ſciētibꝰ me loqͦr: tm̄ peto vt pudorē hūc: et hunc timorē ne cū fraterna compaſſione leuetis. Qm̄ tn̄ om̄ino diſpenſatiomihi credita eſt: ⁊ ſi nō habeo apd̓ me qd̓ vobis apponā: q̄rā a btō bn̄dicto tres panes qͥbus vos paſcā. Reficiat vos ſctītas eius: iuſticia eiꝰ: pietas eius. Recolite dilectiſſimi:ꝙ nō oēs qͥ in ꝓceſſiōe dn̄i fuerūt: ſua illi ꝓſtrauerint veſtimēta. In illa inquā ꝓceſſiōequā ānuente dn̄o in ꝓximo ſumꝰ celebraturi: qn̄ veniēti dn̄o ad paſſionē et ſedenti ſuꝑaſellū ppl̓i occurrerūt: nō oēs veſtimēta ſuaꝓſternebāt in via: ſꝫ cedebāt aliqͥ ramos dearboribꝰ. Nō erat hoc magnū qd̓ gratis acceperāt: gratis dabāt. Uerū tn̄ ne ip̄i qͥdempenitꝰ ocioſi fuerūt: ſꝫ nec a ꝓceſſiōe legunt̉excluſi. Fratres mei piū xp̄i iumētū: qͥ cū ꝓ. pheta dice̓ poteſtis: Vt iumētū factꝰ ſū apd̓te ⁊ ego ſꝑ tecū: vos qͥbꝰ inſidet xp̄s: qm̄ aīaj. iuſti ſedes eſt ſapiētie: ⁊ apl̓s p̄dicat chriſtūdei ꝟtutē ⁊ dei ſapiētiā: ſi non habeo veſtesqͣs pedibꝰ vr̄is ꝓſternā: tēptabo vel ramoscedere de arboribꝰ: vt tante ꝓceſſioni vl̓ parum aliqͥd nō deſit myſterij mei. Arbor fuitbeatꝰ bn̄dictꝰ grādis atqꝫ fructifera: tanqͣꝫ lignum qd̓ plātatū eſt ſecꝰ decurſus aquarū.Ubi ſunt decurſus aquarū? Profecto ī vallibꝰ: qꝛ inter mediū montiū ꝑtrāſibūt aque.Quis em̄ nō videat etiā torrētes montiū ardua declinare: ⁊ mediū ad hūilitatē ſemꝑ d̉p. uertere vallis? Sic ꝓfecto ſic deꝰ ſuꝑ bis reſiſtit: hūilibꝰ dat gratiā. Securꝰ hic fige pedem qͥcūqꝫ es iumētū xp̄i: ſuꝑ hūc ramū initere: ſemitā vallis incede. Nimirū in mōte ſibi ſedem cōſtituit ſerpens antiquꝰ: mordēs
VEF. ALIvngulas equi vt cadat aſcēſor eius retro: ꝓpterea vallē magis elige ad ābulandū: vallem elige ad plātādū. Neqꝫ em̄ vl̓ in ſerēdisarboribꝰ motana ſolemꝰ elige̓: ꝙ frequenterarida ſunt ⁊ petroſa. In vallibꝰ pinguēdo ēibi ꝓfiiciūt plāte: ibi plena ſpica: ibi cēteſimꝰorit̉ fructꝰ: iuxta illud: Et valles abūdabūt ꝑfrumēto. Audis qꝛ vbiqꝫ vallis laudat̉: vbiqꝫ humilitas p̄dicat̉. Ibi plātare vbi decurſus aqͣꝝ: qꝛ ibi copia gr̄e ſpūalis ⁊ aque q̄ ſuper celos ſūt laudāt nomē dn̄i: id eſt celeſteſbn̄dictiōes faciūt vt laudet̉. Stemus in hackm̄i: ⁊ plātati ſtemꝰ: vt n̄ areſcamꝰ nō moueamur qͦcūqꝫ flatū: ſic̄ ſcriptū eſt. Si ſpūs habētis ptātē ſuꝑ te irruerit: locū tuū ne deſeras. Nulla em̄ tēptatio vobis p̄ualebit ſi nōin magnis ⁊ mirabilibꝰ ſuꝑ vos ābuletis: ſꝫꝑmaneatis radicibꝰ firmis: in humilitate radicati atqꝫ fundati. Sic fuit plātatꝰ ſecus decurſus aquarum ſanctus iſte confeſſor domini: quoniam fructum ſuum dedit in temporę ſuo. Sunt enim qui fructuꝫ ſuū non faciunt: ſunt qui faciūt: ſꝫ nō ſuū: ſunt qui facitunt ſuū ſꝫ nō in tꝑe ſuo. Sūt inqͣꝫ arbores infructuoſe vt quercꝰ ⁊ vlmꝰ ⁊ ſilueſtres aliearbores: ſꝫ hmōi nemo plātat in orto ſuo: qꝛnon faciūt fructū: ⁊ ſi quē faciunt: nō humatni vſui aptus eſt ſed porcino. Tales ſunt filij huiꝰ ſeculi: agētes in cōmeſſatiōibꝰ ⁊ ebriętatibꝰ: in crapula ⁊ voracitate. Hec nanqꝫpctōꝝ cibꝰ ſūt qͦs iudeus verꝰ ꝓhibet̉ comedere qꝛ xp̄ianꝰ his nō dꝫ adherere. Sic̄ em̄caro porcina nō comedit̉ nr̄e adheret carnivt iā ſit vna caro: ſic trāſgreſſor p̄cepti dn̄iciſpurcos ſibi ſociat ſpūs: ⁊ adherēdo eis cūeis efficit̉ demon. Nā ⁊ idcirco in ſatrificijsꝓhibet̉ aīal illud offerri qd̓ ſpurcos īmūdoſqꝫ deſignet: qͥ relicta omni mūdicia: ſolis ſibi ſpurcitijs cōplacens vitiorū ⁊ criminumſemꝑ ſceno delectat̉ inuolui. Vnde ⁊ in euā Mgelio legio illa maledicta dū eijceret̉ ab homīe tāqꝫ ſil̓e ſibi aīal porcos poſtulat: nec negant̉. His fructuꝫ ferūt arbores infructoſe:ad qͣrū radices ſecuris poſita iaꝫ videt̉. Arbores aūt q̄ fructū faciūt ſꝫ non ſuū ypocriteſunt: cū ſymone cireneo crucē portates nonſuā: qͥ religioſa intētiōe carētes angariant̉:et que nō amāt: amore gl̓ie quā deſiderāt facere cōpellunt̉. Naꝫ in eo qd̓ dicit̉ ī tꝑe ſuo.arguunt̉ qͥdā an̄ tp̄us fructificare voc entes.Nōne em̄ ⁊ arboribꝰ nr̄is citius qͣꝫ oporteatpullulātibꝰ: timeamus omnino floribus intempeſtiuis? Sic ſunt aliqui quorum fructꝰnimis ꝓpere oriuntur. Hi ſunt qui in initioconuerſationis ſue alijs fructificare cōtinuo
1. Coꝝ. I.
1. 50y. I.
psͣ. 7.
Ia. 4.
Mar .5.
psͣ. 64.