De QuadrageſimaSerF

V L

THſecro vos taquā aduenas ⁊ ꝑegrinos abſtinere vos a carnalibꝰ deſiderijs. Felices qͥ ſe pn̄ti ſeculo neqͣꝫ aduenas ⁊ ꝑegrininos exhibēt: īmaculatos ſe exhibētes ab eoNeqꝫ em̄ hēmꝰ h̓ manētē ciuitatē: ſꝫ futurāinqͥrimꝰ. Abſtineamꝰ ergo a carnalibꝰ deſiderijs q̄ militāt adu̓ſus aīaꝫ tanqͣꝫ aduene ⁊ꝑegrini. Peregrinꝰ ſiqͥdē via regia incedit:nō declinat ad dextera ſiue ad ſiniſtrā: ſi forte iurgātes viderit nō attēdit: ſi nubētes autchoros ducētes: aut aliud quodlibet facientes: nihilominꝰ trāſit qꝛ ꝑegrinꝰ eſt: ⁊ non ꝑtinet ad eū de talibꝰ. Ad patriā ſuſpirat: adpatriā tendit: veſtitū ⁊ victū habēs nō vultalijs onerari. Beatꝰ plane qͥ ſuū ſic agnoſcit. ſic deplorat īcolatū dicēs dn̄o: Qm̄ aduenaego ſum apud te: ⁊ ꝑegrinꝰ ſicut oēs patresmei. Magnū h̓ qͥdē ſed forte gradus aliqͥsaltior eſt. Nam ꝑegrinꝰ ⁊ ſi non admiſceturciuibꝰ: aliqn̄ tamē delectat̉ videre que fiuntaut audire ab alijs aūt ip̄e narrare q̄ viderit⁊ his ⁊ huius ⁊ ſi penitꝰ non retinet̉ detinetur tamē ⁊ retardat̉: dū minꝰ memor patrieminori accelerat deſiderio Nā ⁊ tāto tꝑe p̄tin his delectari: vt iaꝫ nō ſolū remoret̉ ⁊ minus cito veniat: ſꝫ ⁊ remanēs ex toto nec tarde quidē ꝑueniat. Quis igit̉ eſt magis alienus ab actibus ſeculi qͣꝫ ꝑegrinus? Profe.3. cto quibꝰ dicit apoſtolus: Mortui em̄ eſtis⁊ vita vr̄a abſcōdita ē cū xp̄o in deo. Peregrinus nimirū pōt facile occaſiōe viatici plꝰqꝫ oporteat ⁊ detineri q̄rendo ⁊ pregrauariportando. Mortuꝰ ſi deſit etiā ip̄a ſepultura non ſentit. Sic vituperātes vt laudātes:ſic adulātes audit vt detrahētes: īmo veronec audit qꝛ mortuꝰ eſt. Om̄ino felix morsquę ſic īmaculatū ſeruat īmo penitꝰ alienuꝫfacit ab hoc ſeculo. Sꝫ neceſſe ē vt qͥ non viuit in ſe: viuat xp̄s in illo. Hoc eſt em̄ qd̓ ait.2. apl̓s: Uiuo aūt iā nō ego: viuit ꝟo ī me xp̄sAc ſi diceret: Ad alia quidē oīa mortuꝰ ſumnō ſentio: nō attēdo: nō curo: ſi qua ꝟo ſuntxp̄i: hͦ viuū inueniūt ⁊ paratū. Nā ſi nō alid̓poſſuꝫ ſaltē ſentio: placet qd̓ ad eiꝰ honorē fieri video: diſplicēt q̄ aliter fiūt. Magnꝰ om̄ino gradus eſt iſte. At fortaſſe poterit aliqd̓adhuc ſuperius inueniri: In qͥ ergo q̄rimꝰ:In qͥ putas niſi in eo de qͦ nūc loq̄bamur: qͥraptꝰ eſt vſqꝫ ad tertiū celū? Quis em̄ ꝓhi

ieſu chriſti: ꝑ queꝫ mihi mundus crucifixuseſt ⁊ ego mundo. Non ſolū inquit mortuusmundo: ſed ⁊ crucifixus: quod eſt ignominioſum genus mortis. Ego illi: pariter ⁊ ip̄emihi. Omnia que mundus amat crux mihiſunt: delectatio carnis: honores: diuitie: vane hoīm laudes. Quę vero mundus reputat crucē: illis affixus ſum: illis adhereo: illatoto amplector affectu. An non maior iſte ēſecundo ⁊ primo gradu? Peregrinus ſi prudens eſt ⁊ non obliuiſcit̉ ſue ꝑegrinationislicet cū labore tranſit: ⁊ nō magno ꝑe ſecularibus implicat̉. Mortuꝰ eque blanda huiꝰſeculi ſicut aſꝑa ſꝑnit. Qui ꝟo raptꝰ eſt vſqꝫad tertiū celum: crux illi eſt om̄e cui mūdusinheret: ⁊ his adheret que mundo crux eſſevident̉. Quāuis in his ꝟbis apl̓i illud qͦꝫ nōincongrue poſſet intelligi: crucifixū ei mūdūreputatione: ipſum vero mundo crucifixuꝫcōpaſſione. Crucifixū enim mundū videb atobligationibꝰ vitiorū: ⁊ ipſe crucifigebat̉ eiper cōpaſſiōis affectū. Penſemus ſinguli inquo gradu qͥſqꝫ ſit poſitꝰ: ⁊ ſtudeamꝰ ꝓficere de die in diē: qͦniā de virtute in virtutē vl p̄debit̉ deus deoꝝ in ſyon. Maxime ꝟo hocſancto tꝑe in om̄i obſecro puritate ꝯuerſariſtudeamus: vbi ⁊ certus et breuis dierū numerus poſitus ē: ne deſperet humana fragilitas. Nā ſi dicit̉ nobis in omni tꝑe ſollicitieſtote omnino ad cuſtodiendā puritatē vr̄econuerſatiōis: qͥs nō deſperet? Nūc aūt monemur breui dierū numero: oēs aliorū tēporum negligētias emēdare: vt vl̓ ſic guſtemꝰdulcedinē ꝑfecte puritatis: ⁊ oī deinceps tēpore in ꝯuerſatiōe nr̄a ſctē huiꝰ qͣdrageſimeveſtigia clara reſplendeant. Conemur ergofratres ſanctū hoc tp̄us tota deuotiōe ſuſcipere: ⁊ nunc magis arma ſpiritualia reparare Nūc em̄ generali quodā totiꝰ orbis exercitu: cōtra diabolū ſaluator cōgredit̉: beati qͥſub tali duce ſtrēnue militarint. Toto ſiqͥdēanno domeſtica regis familia militat et aſſidua eſt in bellorum ꝓcinctu: ſemel aūt ⁊ certo tꝑe vniuerſum imperiū generali ꝯgregatur exercitu. Felices vos qͥ domeſtici meruiſtis eſſe: quibꝰ dicit apl̓us. Iā nō eſtis hoſpites et aduene: ſed eſtis ciues ſanctoꝝ ⁊ domeſticidei. Quid igit̉ facturi ſunt qͦ toto anno pugnare ſuſceperūt: quādo et ipſi rud eſet vacantes prius ſpiritualia arma arripiūtUtiqꝫ ſolito amplius ſolite opus eſt inſiſtere pugne: vt magna quedā victoria regi noſtro ad gloriā: nobis ꝓueniat ad ſalutē.De ſancͣto Benedicto abbate.h ii

h iij

i. pel̓. 2.

pͣs. 38.

Coll̓ 3.

Gal̓..

Gal̓. .6.

pͣs. 83.

Eph̓ .2.