Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Beati Bernardi5CF. I

4L4

Vvnum habet qd̓ in ſe nō habet: ⁊ in illo habetqd̓ in ſe nō videt. Neqꝫ em̄ credere debemꝰꝙ ſoli ſacerdoti ſupradicte virtutes ſint neceſſarie: qͣſi ſolus ꝯſecret ⁊ ſacrificet corpusxp̄i. Nō ſolus ſacrificat: nō ſolus cōſecrat: ſꝫtotꝰ ꝯuentꝰ fideliū qͥ aſtat cū illo cōſecrat: etcū illo ſacrificat. Nec ſolꝰ ligni faber facit domū ſꝫ aliꝰ virgas: aliꝰ ligna: aliꝰ trabes ⁊ cētera comportat. Debēt itaqꝫ aſtantes haberede ſuo: ſicut ⁊ ſacerdos fidem firmā: orationem puraꝫ: deuotionē piam. Sciendūqꝫ ꝙſine firma fide nemo aſtātiū eſſe debet. Cęteras ꝟo ꝟtutes qͣs ſupra diximꝰ: ⁊ ſi oēs nōhabēt diligant illū qͥ habet qd̓ in ſe nō inueniūt: ⁊ in illo habēt qd̓ in ſe nō vidēt. Sicutpetrus in iohāne virginitatis habet meritūſic iohānes in petro martyrij habet p̄miuꝫ.Sciēdū qͦꝫ ꝙ corꝑi chriſti quē maria hodiep̄ſentauit ī tēplo: quē ſymeon in vlnis ſuſcepit: tria debemꝰ: dignitatē: reuerentiā: ⁊ fructum. Dignitatē: vt eū dei filiū deū de deo:omnipotentē: creatorē omniū: iudicē viuorum ⁊ mortuorū credamꝰ. Dignitatē: vt credamus nos ſtatim poſtqͣꝫ de corꝑe exierimꝰab eo ſicut a iudice ꝑcepturos ſicut geſſimꝰſiue bonū ſiue malū. Ille nanqꝫ que mariain templo p̄ſentauit: queꝫ ſymeon ſuſcepit:quē in manibꝰ cōſecrantes ante deū leuamꝰbenedicimꝰ: manducamꝰ: vobis porrigimꝰmāducādū: ille familiaris iudex erit noſter.Caueamus ergo ab eo ſeꝑari ꝑ iudiciū poſtmortē: cui ita ſumꝰ familiares in vita. Dicamus ei itaqꝫ in corde cū eum tractamꝰ: dicamus cū eū cōſecramꝰ. Dn̄e ad te veniemuspoſt mortē: ante tuū tribunal iudicādi aſtabimus: qui nobis ita familiaris eſſe dignariſin vita: ꝙ a nobis tractaris cōſecraris manducaris: noli nobis alienꝰ eſſe in mortē: ſꝫ ꝑce nobis in die mala. Cōfundant̉ demonesqui nos tunc ꝑſequent̉ deſtrue fortitudineꝫillorū in virtutē tua: qꝛ nō eſt qͥ pugnet ꝓ nobis niſi tu deꝰ ⁊ familiaris noſter. Hec eſt dignitas quā ei debemꝰ. Debemꝰ ei reuerētiāinueſtigare ſcilicet noſmetip̄os: ⁊ ſi īuenimꝰcor pollutū fedis cogitatiōibꝰ: aut mala volūtate: ab eius contactu: vt ab ignē ⁊ nos etalios arceamus. Ignis em̄ ꝯſumens eſt: adquē indignus nō debet accedere: ne interiꝰcōſumat̉: ⁊ in reprobū ſenſuꝫ tradat̉. Exeatergo extra caſtra ſicut moyſes p̄cepit: qͥ nocturno pollutꝰ eſt ſomno: hoc eſt qui per negligentiā iſtius obſcure vite: q̄ tota vt ſomnus ꝑtranſit: peruenit vſqꝫ ad pollutas cogitationes. Exeat extra caſtra: hoc eſt dū inſtatu eſt: iudicet ſe indignū ſocietate fideliuꝫ

cōmunicātiū hoc ſacro corꝑe: lauetqꝫ veſtimēta ſua ꝑ ſanctā cōfeſſione: ⁊ poſt ſolis occaſum: hoc eſt poſt tēptatiōis calorē: ⁊ ardorem iam mortuū: letus redeat ⁊ cū alijs fidelibus cōmunicet. Hec ē reuerētia quā debemus corꝑi xp̄i: quē ꝟgo maria hodierna diein tēplo p̄ſentauit que ſymeon letꝰ inter brachia recepit. Debemꝰ etiā fructū ſciētie: ītelligere ſcꝫ quē fructū accipimꝰ ſi eū digne cōmedimꝰ. Audite frēs: nō me ſꝫ apl̓m dicētē:Calix bn̄dictiōis bn̄dicimꝰ: nōnē cōicatio ſā i.guinis xp̄i eſt? Calix id eſt cōmunicatio calicis: facit nos habere quādā cōmunionē cuꝫxp̄o. Et panis quē fragimꝰ: nōne ꝑticipatiocorꝑis ē dn̄i. Ac ſi dicat: panis queꝫ frangimus facit nos vnū ſub xp̄o capite: qm̄ ſicutvnꝰ panis ex multis granis ꝯficit̉: qͥ poſteain corpꝰ xp̄i et ꝑ fidē ⁊ ꝑ ſancta verba q̄ xp̄sſuos docuit ꝯuertit̉: ſic diuerſi ꝑticipanteshͦ corꝑe vnitate fidei: ſpei ⁊ charitatis: vnūcorpꝰ cū xp̄o ſunt: ad xp̄m ſtatim poſt mortem vēturi: et cū xp̄o ſicut cū capite ſuo ſinefine regnaturi: quē virgo ꝯcepit: ꝟgo peꝑitvirgo in tēplo hodierna die p̄ſentauit. Quicū patre ⁊ ſpūſancto viuit et regnat deꝰ: peroīa ſecula ſeculorū. Amen.Sententia de eodem.Ui vult in pacę dimitti conet̉ eſſe ſymeo: qͥ audiēs triſticiā interp̄tat̉: vt qͣꝫ horrendū qͣꝫ triſte ſit incidere in manꝰ dn̄i: intēta mente ꝑſcrutet̉: ſit ciuis hierl̓m: habēs cōuerſationē in celis. Sit iuſtus ne male viuēdo pereat: ſit timoratꝰ ne d̓ iuſticia ſua temere p̄ſumat. Expecter chriſtū qͥ ē cōſolatio fideliū: nō q̄rat ante veſpeꝝ denariū: veniatin tēplū imitet̉ exēpla ſanctorū pueroꝝ. Accipiat in manibꝰ verbū dei: id ē cōpleat operibus: geſtet puerū in vlnis: amplectat̉ euꝫcū brachijs fidei: ſpei: ⁊ charitatis. Gaudebitqꝫ de chriſto: adepto chriſti ꝯſortio: cupiat indeſinent̓ mori ſecl̓o et viuere deo. Tūctandē dimittit̉ in pace: vt nō videat mortē:qui mortem perdidit: et vitam inuenit.In Septuageſima Sermo primꝰ.Agna mihi coſolatio eſt frēs mei ī ꝟbo illo dn̄i 4Qui eſt ex deo verba dei audit.Propr̓ea em̄ vos libent̓ auditis: qͥa ex deoeſtis. Nec ignoro ꝙ alio ī loco dicit ſcpͥtura:Ex ip̄o ⁊ ꝑ ip̓m ⁊ in ip̄o ſūt oīa: ſꝫ multo alit̓ Rſunt ex eo qͥ ẜm btī iohānis euāgeliū. Nō ex Iovoluntate carnis nati ſunt: ſꝫ ex deo. Vnde

Noma. i1ºIo. i.

Io. i.

33

Iohan. 11

i. Coꝝ. ij.