IN DEPIAgele a
et inuenies ab eodē iohanne in epiſtola ſua. ſcriptū: Omnis qui natꝰ eſt ex deo non peccat: ſed generatio celeſtis cōſęruat illū. Nōpeccat inquit id eſt per peccatū nō ꝑmanetin peccato: qꝛ ꝯſeruat illū vtiqꝫ vt perire nōpoſſit ea q̄ falli nō pōt generatio celeſtis. Siue nō peccat id eſt tātūdem eſt: ac ſi nō peccet: pro eo ſcꝫ ꝙ non imputat̉ ei peccatū: generatio em̄ celeſtis etiā in hac ꝑte cōſeruatillū. Sed generationē iſtā quis enarrabit:Quis pōt dicere ego de electis ſum: ego dep̄deſtinatis ad vita: ego de numero filiorū:Quis hec inqͣꝫ dicere pōt reclamāte nimirūſcriptura: Neſcit homo ſi ſit dignꝰ amore anodio: Certitudinē vtiqꝫ non habemꝰ: ſꝫ ſpefiducia cōſolat̉ nos: ne dubitationis huiusanxietate pen tꝰ cruciemur. Propt̓ hoc data ſunt ſigna quedā ⁊ indicia manifeſta ſalutis: vt indubitabile ſit eū eſſe de numero electorū: in qͦ ſignā ꝑmāſerint. Propter hͦ in q̄quos p̄ſciuit deus ⁊ p̄deſtinauit ꝯformes fieri imagīs filij ſui: vt quibus certitudinē negat cauſa ſollicitudinis: vel fiduciaꝫ preſtetgr̄a ꝯſolatiōis: hoc em̄ eſt vnde ſemꝑ ſolliciti ⁊ in timore et tremore humiliemur: neceſſe eſt ſub potēti manu dei: qm̄ qͣles ſumꝰ noſſe poſſumꝰ vel ex ꝑte: qͣles aūt futuri ſumusid noſſe penitꝰ nobis īpoſſibile ē. Ita qͥ ſtatvideat ne cadat: ⁊ in ea forma q̄ ſalutis indiciū eſt ⁊ argumētū p̄deſtinationis: ꝑſeueretatqꝫ ꝓficiat. Porro int̓ ea q̄ fiduciā p̄ſtāt etmateriā ſpei: vnū illud maximū eſt de qͦ nūccepimꝰ loqͥ: Qui d̓ deo ē ꝟba dei aud it. Nōnullos em̄ ſic interdū audiētes īuenies: ac ſnihil om̄ino ad eos ꝑtineāt q̄ dicunt̉: nō intrare cor ſuū: n̄ diſcutere mores ſuos: nō cogitare ne forte qd̓ audiūt dictū ſit ꝓpter eosMagis aūt ſi forte ſermo dei viuꝰ et efficaxqui ſuo ⁊ nō eius qͥ loquit̉ arbitrio fert̉ qͦcūqꝫ voluerit: ſi inqͣꝫ manifeſte aduerſus vitiailla ꝓceſſerit qͥbus ſeſe illi ſentiūt obligatosdiſſimulāt ⁊ auertūt oculos cordis: aut qualibet ad inuētione palliāt vitiā: ⁊ ſeducūt miſeri ſemetip̄os: In his ergo ſalutis ſigna nōvideo: magis aut vereor: ne forte ꝓpterea n̄audiāt v̓bū dei: qꝛ nō ſūt ip̄i ex deo. In vobis frēs gr̄as deo ꝟe īuenio aures audiendinimiꝝ cū ī emēdatiōe vr̄a ſine mora appareat fructꝰ ꝟbi: ſꝫ etiā interloquēdū fateor nōnūqͣꝫ ſentire mihi videor feruorē ſtudij vr̄i.Eteī qͣnto abūdātiꝰ ſugitis tāto āpliꝰ repletvbera ꝟtꝰ ſpūſſctī: ⁊ tāto copioſiꝰ dat̉ qd̓ ꝓpinē vobis: qͣꝫto citiꝰ qd̓ ꝓpinat̉ hauſiſtis.Propterea ſepiꝰ loqͦr vobis: etiā p̄ter ꝯſuelo. tudinē ordinis nr̄i: ſcio em̄ qͥs dixerit. Siqͥd
MDEIIſuꝑerogaueris: cū rediero reddā tibi. Initium ſeptuageſime frēs hodie celebrat̉: cuiusnomē in vniuerſa eccl̓ia celebre ſatis habet̉Iā ꝟo dico vobis chariſſimi. qꝛ plurimū inhoc noīe cōꝑatior mihijp̄i. Cōmouet̉ em̄ intra me ſpūs meꝰ ſpirās nimiꝝ ad patriā illāin qua nec numerꝰ ē nec mēſura nec pōdus.Quādo em̄ in pondere ⁊ mēſura et numerovniuerſa corꝑis ⁊ aīe bona recipio? Quātimercennarij in domo patris mei abundantpanibꝰ: ego aūt hic fame pereo. Naꝫ de corporali cibo ad adam dictū eſt ⁊ ꝑuenit vſqꝫad me: In ſudore vultus tui veſceris pane ꝓtuo. Sꝫ ⁊ cū laborauero panis dat̉ mihi inpōdere: potꝰ in mēſura: pulmēta ī numero.Et de corꝑali qͥdeꝫ ſic. Quid ꝟo de ſpūali?Utiqꝫ anqͣꝫ comedā ſuſpiro: atqꝫ vtinā cumſuſpirauero ⁊ fleuero vel fragmētū exiguuꝫmerear de celeſti cōuiuio: ⁊ tāqͣꝫ catellꝰ edād̓ micis q̄ cadūt de mēſa dn̄oꝝ ſuoꝝ. O hieruſalē ciuitas regis magni qͥ te ex adipe frumenti ſatiat et qͣꝫ fluminis impetus letificat̉in te nec pondus vtiqꝫ nec menſura: ſed ſatietas eſt et affluentia ſūma. Sed nec habesnumerū quippe cuiꝰ participatio eiꝰ inidipſum. Ego vero qui totus ſum in viciſſitudine ⁊ numero: qn̄ veniā ad vnā illā quam requiro? Quādo ſatiabor apparēte gloria tuadn̄e? Qn̄ inebriabor ab vbertate domꝰ tue:⁊ torrēte voluptatis tue quādo potabis meNunc em̄ tā exigua ſunt ſtillicidia ſtillantiaſuꝑ terram: vt nec glutire quidē poſſim ſaliuam meā. Sic omīno ſic verū eſt fratres: qͦniā mō oīa dant̉ in pondere ⁊ menſura ⁊ numero: ſed veniet dies qn̄ oīa ſunt ceſſatura.Nā de numero qͥdē legimꝰ: Quoniā ſapien ꝑtie illiꝰ nō ē numerꝰ. Et alio in loco apd̓ eū/dē ꝓph̓aꝫ: Delectat iōes ī dextera tua vſqꝫ 3in finem. Audi etiā apud apl̓m pondus ſinepondere: Supra moduꝫ inqͥt in ſublimitateeternū pondus glorie. Audi pōdus eternū:ſed attēde qꝛ p̄miſerit ſuper modum. Sic etchriſtū audio mēſurā ſine mēſura ꝓmittētē:Mēſurā inqͥt confertā ⁊ coagitatā ⁊ ſuꝑeffluentē. Sed qn̄ veniēt ſta? Profecto ī finep̄ſentis ſeptuageſime: qd̓ eſt tēpus captiuitatis noſtre. Sic em̄ legimꝰ ꝙ captiui a babylonijs filij iſrael terminum acceperūt annorum ſeptuaginta quibus tranſactis redierunt in ſua: cuꝫ inſtauratū eſt templū ⁊ ciuitas reedificata. At vero captiuitas nr̄a fratres qn̄ finiet̉: q̄ tot annis ab initio vtiqꝫ mūdi ꝓtendit̉: Qn̄ liberabimur a ẜuitute iſtaOn reſtaurabit̉ hieruſalem ciuitas ſancta:Utiqꝫ ꝯpleta hac ſuptuageſima: q̄ ex dena-
Ectij. 9.
i. Io. 5.
Lue̓. 10.
Lu. 6.
2. Coꝝ. 4.
pͣs. 146
Gen̄. 3.
pͣs. 15.