A Purificatione Marie

OLIAιͥSermo I

di qͣꝫ euident̓ ipſum tibi in qͦ ꝯſtituit formaꝫꝯu̓ſiōis paruulū māifeſtat ſignant̓ ea q̄ ſunt. paruuli in ſeipſo imitāda ꝓponēs: Diſciteⁱ ame inqͥt qꝛ mitis ſum ⁊ huilis corde. Gemīaparuitas: hūilitas ⁊ māſuetudo. Et illa interior: iſta exterior paruitas: vtraqꝫ tn̄ nō parua virtꝰ ē. Nempe qͣꝫ paruulus ille tam magnus vnū magiſteriū ꝓfitet̉. Hodie gͦ ꝯuerſus ē paulus: hodie deſit eē ſaulus. Hodiefactꝰ ē hūilis ⁊ mitis corde. Probat oris cōfeſſio cordis hūiliationē: dum clamat. Dn̄eqͥd me vis facere? Magiſ aūt ꝓbat ipſa collata gr̄e magnitudo: q̄ nimirū taꝫ multa niſimultū humili data nō fuit. Ceterū māſuetudo qm̄ exterior q̄dā vt diximꝰ paruitaſ ⁊ obhͦ māifeſtior ē: triplicit̓ nob̓ in ꝯu̓ſiōe hac cōmēdat̉. Triplici qͥdē velut ariete māſuetudo nr̄a pulſat̉: verboꝝ iniurijs: dānis reꝝ:corꝑis leſiōe. In his tribꝰ oīs exhibitio patientie: oīs exercitatio māſuetudīs. Probata ē illa virtꝰ: quā nihil hoꝝ videt̉ ꝯcuterepotuiſſe. Cōſiderare libet quēadmodū paulus ſuꝑ his oībꝰ in ipſa ſtatim ſua ꝯu̓ſiōe tētatꝰ vere iā paulus īuētꝰ ſit: in hac ꝑte veremitis ⁊ patiēs. Saule ſaule qͥd me ꝑſeq̄ris:Durū eſt tibi ꝯͣ ſtimulū calcitrare. Durumeqͥdem ꝟbū: vbū increpatoriū plenū cōminatiōe. Sane qd̓ ad corpꝰ ꝑtinuit ꝯcuſſus ēet ꝓſtratꝰ in terra. An ꝟo ⁊ dāno qͦꝫ ꝓbateſt? Et valide. Siqͥdē ipſum a lumīe ademptū oculoꝝ ⁊ aꝑtis vt ſcriptū eſt ocul̓ nihilvidebat. Exꝑta eſt in his tribꝰ ⁊ exercitatapatiētia iob: quē in hac ꝟtute opinatiſſimuꝫdeꝰ exēplar dedit. Sꝫ vr̄e hͦ induſtrie relinqͥmus veſtigādū. Sufficit nos monere formā vere ꝯuerſiōis magͣ ex ꝑte in hac manſuetudīe ꝯſtitutā: vt pudeat eos qͥ ꝯuerſi eēdebuerāt vel in corpoꝝ leſiōe vel in damnorerū vel qd̓ magis indignū eſt in ꝟboꝝ iniurijs inueniri ꝑuerſos penitꝰ ⁊ auerſos.In purificatione beate Marie. Sermo IOdie tēpli dominū: ī templū dn̄i ꝟgo mr̄ inducit: ioſeph qͦꝫ ſiſtit dn̄o nō ſuū ſedeius filiū dilectū: in qͦ ei bn̄ cōplacuit. Agnoſcit iuſtꝰ quē expectabat: anna qͦꝫ vidua ꝯfitet̉. Ab his qͣttuor pͥmo hodierna ꝓceſſio celebrata ē: que poſtmodū exultatione vniu̓ſeterre in oī loco ⁊ ab oī gēte celebraret̉. Necſane mirū ſi tūc parua fuit: qn̄quidē paruuserat qͥ ſuſcipiebat̉. Nullū ibi locū pctōr habuit: oēs iuſti: oēs ſctī: oēs fuere ꝑfecti. Sꝫ

nunqͥd hos tm̄ ſaluab̓ dn̄e: Creſcat corpuscreſcat ⁊ miſeratio. Hoīes ⁊ iumēta ſaluab̓dn̄ę: cū multiplicaueris mīam tuā deus. Inſecūda iam ꝓceſſiōe preeūt turbe: turbe ſequunt̉ nec ꝟgo portat ſꝫ aſellus. Neminemitaqꝫ dedignat̉: nec ipſos qui cōputruerūttanqꝫ iumēta in ſtercore ſuo. Nō dedignat̉inqͣꝫ ſed ſi apl̓ica veſtimēta nō deſint: ſi doctrina eoꝝ: ſi moꝝ iuſticia: ſi obedientia: ſicharitas cooꝑiat multitudineꝫ pctōꝝ: ex hͦiam ꝓceſſiōis ſue gloria nō cēſebit indignosMagis ꝟo ⁊ ipſam q̄ taꝫ paucis collata videt̉: nob̓ qͦꝫ ab ipſo inuenire eſt reſeruatum.Quidni reſeruaret poſteris qͣꝫ ⁊ prerogauitantiqͥs? Dauid rex ⁊ ꝓheta exultauit vt videret diē iſtū: ⁊ vidit ⁊ gauiſus ē. Alioqͥn ſinō viderat: vn̄ pſallebat. Suſcepimꝰ inqͥt pͦdeus mīam tuā in medio tēpli tui. Suſcepithāc mīam dn̄i dauid: ſuſcepit ſymeon. Suſcepimꝰ ⁊ nos: qͥcunqꝫ ſunt p̄ordinati ad vitam. Siqͥdem chriſtꝰ heri ⁊ hodie ⁊ in eternū. In medio enī templi mīa ē: nō in angulo aūt diu̓ſorio: qꝛ non eſt ꝑſonarū acceptioapud deū. In cōmuni poſita ē: offert̉ oībꝰ:et nemo expers niſi qͥ rēnuit. Diriuāt̉ aquetue foras dn̄e deꝰ: nihilominꝰ fons tn̄ tuustibi ꝓpriꝰ ē: ⁊ nō bibit alienꝰ ex eo. Qui tuꝰeſt nō videbit mortē donec viderit chriſtumdn̄i: vt ſecurꝰ dimittat̉ in pace. Quidni dimittat̉ in pace: qͥ chriſtū dn̄i habet in pectore? Ipſe enī eſt pax nr̄a: qͥ ꝑ fideꝫ habitat incordibꝰ nr̄is. Tu quō hinc exibis aīa miſeraq̄ ducē itineris ieſum ignoras? Ignorantiaꝫenī dei qͥdā hn̄t. Un̄ hͦ? Nempe qꝛ lux venit in mūdū: ⁊ dilexerūt hoīes magis tenebras qͣꝫ lucē. Et lux inqͥt in tenebris lucet: et Itenebre eā nō comp̄hēderūt. Ac ſi dicat: Etin plateis diriuant̉ aq̄: ⁊ alienꝰ non bibit exeis. Et mīa in medio tēpli ē nec tn̄ acceduntqͦs manet eterna dānatio. Mediꝰ veſtrumſtato miſeri quē vos neſcitis: vt morientesanteqͣꝫ videritis chriſtū dn̄i nō in pace dimittamini: ſꝫ potiꝰ rapiamī a rugiētibꝰ preꝑatisad eſcā. Suſcepimꝰ deꝰ mīam tuā in medio ptempli tui. Longe ē hͨ gr̄arūactio a voce illagemētis. Dn̄e in celo mīa tua: ⁊ veritas tua p̄vſqꝫ ad nubes. Quid enī? Uidet̉ ne tibi inmedio fuiſſe mīa: cum apud ſolos celigenasſpūs hr̄et̉? At vbi ſane mīoratꝰ ē chriſtꝰ paulominꝰ ab angel̓: factuſqꝫ ē dei ⁊ hoīum mediator: ac velut lapis angl̓aris pacificauit: ꝑſanguinē ſuū q̄ in cel̓ ſūt ⁊ q̄ ſuꝑ t̓rā: ex hͦ plane iā ſuſcepimꝰ deꝰ mīaꝫ tuaꝫ in medio templi tui. Eramus enī ⁊ nos natura filij ire: ſꝫꝯſecuti ſumꝰ mīam. Cuius ire filij: ⁊ quā mi

Mat .11.

Acl̓ .9.

Lacl̓ .9.

pͣs .47.

Ioh .1.

pͣs. 45.

pͣs. 35.