Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Beati Uernardi1F. A A

Ser. VI

Et dn̄s ad eū. Ego ſum ieſus nazarenꝰ quētu ꝑſequeris. Ego ſum ſaluator: quē tu ꝑſequēdo peris. Ego ſum de qͦ tu in lege tua le.2. gis p̄dictū qd̓ neſcis impletū: qꝛ nazareꝰ vous. cabit̉. Et illę. Dn̄e qͥd me vis facere? Hec.plane frēs ꝑfecte ꝯuerſiōis ē forma. Para18. tū inqͥt cor meū deꝰ: paratū cor meū. Paratus ſum ⁊ nō ſum turbatꝰ: vt cuſtodiā mandata tua. Dn̄e qͥd me vis face̓? O ꝟ̓bū breue ſꝫ plenū: ſꝫ viuū: ſꝫ efficax: ſꝫ dignū oī acceptiōe. Quā pauci inueniunt̉ in hac perfecteobediētie forma: qͥ ſuā ita abiecerint volūtatem: vt ne ipſum qͥdē cor ꝓpriū habeāt: vt n̄qd̓ ipſi: ſꝫ qͥd dn̄s velit oī hora reqͥrāt dicentes ſine intermiſſiōe. Dn̄e qͥd me vis facere:.3. Et illud Samuel̓: Loq̄re dn̄e: qꝛ audit ſeruus tuus. Heu plures habemꝰ euāgelici illolius ceci: qͣꝫ noui apl̓i imitatores. Quid visait dn̄s ad cecū illū vt faciā tibi? Quāta eſtmiſeratio tua dn̄e: qͣꝫta dignatio tua. Siccine dn̄s ſerui q̄rit vt faciat volūtatem? Verececus ille: qꝛ nō ꝯſiderauit: nō expauit: nonexclamauit. Abſit hͦ dn̄e: tu magis dic quidme face̓ velis. Sic enī decet: ſic oīno dignūeſt: nō meā a te: ſꝫ a me tuā queri ⁊ fieri volūtatē. Uideris frēs: qꝛ vere neceſſaria erat hͦin loco ꝯuerſio? Sic ꝓfecto: ſic multoꝝ vſqꝫhodie puſillanimitas ⁊ ꝑu̓ſitas exigit: vt abeis q̄ri oporteat qͥd vis vt faciā tibi: nō ipſiq̄rāt: dn̄e qͥd me vis face̓. Cōſiderare neceſſe habet mīſter ⁊ vicariꝰ chriſti: qͥd ſibi p̄cipi velint: nō ipſi ꝯſiderāt q̄ volūtas ſit p̄ceptoris. Nō eſt obediētia eoꝝ plena: nō ī oībus ꝑati ſunt obſeqͥ: nō ꝑ oīa ſeqͥ ꝓpoſuer̄teū: qͥ nō ſuā ſꝫ pr̄is venit face̓ volūtatē. Diſcernūt ⁊ diiudicāt eligētes in qͥbꝰ obediantimꝑanti: īmo in qͥbꝰ p̄ceptorē ſuū ipſaꝝ obedire neceſſe ſit volūtati. Hmōi itaqꝫ ⁊ ſi tolerari ſe videāt ⁊ ꝯdeſcēdi ac moreꝫ geri infirmitati ſue ꝓficiāt obſecro. pudeatqꝫ ſemperparuulos inueniri: ne qn̄ forte audiāt qͥd debui vob̓ face̓ ⁊ nō feci: ⁊ abutētibꝰ patientiaet benignitate p̄lati: fiat tandē multitudo exhibite miſeratiōis cumulus iuſte dānatiōisDn̄e qͥd me vis face̓? Et dn̄s ad illū. Surge ⁊ ingredere ciuitatem: ibi dicet̉ tibi qͥd teoporteat face̓: O ſapīa ſuauit̉ vere vniu̓ſadiſponēs. Eū cui tu loq̄ris erudiēdū de voluntate tua mitis ad hoīem: vt ſocialis vitecōmēdet̉ vtilitas: ⁊ edoctꝰ ꝑ hoīem diſcat ⁊ipſe ẜm datā ſibi gr̄am hoībꝰ ſubuenire. Ingredere ciuitatē. Uidetis frēs nō ſine diuinō ꝯſilio factū eſſe vt hāc ciuitatē dn̄i virtutū ingrederemī: diuinā diſce̓ volūtatē: Plane qͥ te ſalubrit̓ terruit ⁊ ꝯuertit cor tuuꝫ ad

deſiderandā volūtatē ſuā: ipſe tibi dixit: ſurge ⁊ ingredere ciuitatē. Sed audi qͣꝫ manifeſte in his que ſequunt̉ volūtaria ſimplicitaſet chriſtiana cōmendat̉ ꝯſuetudo. Apertisoculis nihil videbat: ad manꝰ aūt trahebat̉ab his qͥ cōmitabant̉ eū. Felix cecitas: quamale qͦndam illumīati in p̄uaricatiōe tandēin ꝯuerſiōe oculi ſalubrit̓ excecant̉. Sane ꝙtriduo paulus ſine cibo manet ꝑſiſtēs ī oratione: ad eos maxīe ꝑtinet qͥ nouit̓ ſeculo abrenūciātes necdū in celeſti ꝯſolatione reſpirant. Suſtineāt gͦ ⁊ ipſi dn̄m in oī patientiaorent ſine int̓miſſiōe: querētes: petētes: pulſantes: qꝛ exaudiet eos pater celeſtis in tꝑeoportuno. Nō obliuiſcet̉ eoꝝ in finē: veniet ⁊ non tardabit. Si triduo ſuſtinueris euꝫnon habēs qd̓ māduces: ꝯfide qꝛ miſeratoret miſericors dn̄ſ ieiunū te n̄ dimittet. Exīdeiubet̉ ananias manꝰ imponere ſaulo: ſꝫ tāqͣꝫbene eruditꝰ non ꝯtinuo acqͥeſcit. Uide enīſi nō etiam paulus ipſe doctrinā hanc deinde tradidit diſcipulo: Nemī inquiēſcito manus imponas. Uidit ait dn̄s virū imponētem ſibi manꝰ: vt viſum recipiat. Frēs paulus hͦ cuꝫ vidiſſet: non ꝯtinuo illumīatꝰ eſt.Nunqͥd n̄ expectauit ananie manū: qꝛ venturū eū forte in ſōnijs p̄uidit: Hec dico chariſſimi: qꝛ vereor ne qͥs forte ſit int̓ vos qͥ ſolo ſeſe ſomnio p̄ſumat illumīatū eſſe: nec iaꝫeqͣnimit̉ patiat̉ ad manū trahi: ſed doctoreꝫſeſe ꝓfiteat̉ alioꝝ. Cui enī necdū admīſtrationiſ cura iniūcta ē: cui necdū credita diſpēſatio: cui necdū preceptū vt videat ⁊ ꝑuideat his qͥ aꝑtos oculos hn̄tes nihil vidēt: qͥdhic p̄ſumere tentat: niſi qꝛ meditat̉ inania etqͣſi ſomnia vana ſectat̉. Caueamꝰ ab hͦ vitiofratres ſemꝑ qd̓ in nobis eſt: abiecti eligamꝰeſſe ⁊ ad manꝰ trahi māſuetudinē ⁊ hū ilitaſtem diſcentes a chriſto dn̄o cui eſt honor etgloria in ſecula ſeculoꝝ. Amen.Sermo II vnde ſupraOnuerſus eſthodie paulus: īmo ſaulus ꝯu̓ſuseſt in paulū. Siqͥdem factꝰ ē tāqꝫeuangelicus ille paruulus de quo dn̄s ait:Niſi ꝯuerſi fueritis ⁊ efficiamī ſicut paruulꝰ ꝓiſte: non intrabitis in regnū celoꝝ Forte eīſeipſum dicebat. Nimirū ipſe magnus dn̄set laudabilis nimis: ipſe paruulus qui datꝰeſt nobis. Nec tn̄ magnꝰ interim ſed ꝑuuluſexhibetur: vt ſeipſum faciat gratū ⁊ efficaxneceſſarie prauitatis exemplū. Ad ꝑuulumergo ſit ꝯu̓ſatio tua: vt diſcas paruulus eſſetu qͦꝫ cū ꝯu̓teris paruulus fias. Enīuero an

Certus

1 Reg .3.

1 Reg .3.

Mar .10.

Cextuspͣs. 56.Is .118.

Mat. .2.Textus.pͣs. 56.ps. .118.

Hat .13.

1. Thi. .5.