Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In Conuerſione ſancti Pauli Sermo I

s tris nihilominus audita. Saule ſaule: quidme ꝑſequeris? Uere deprehēſus eſt ſaulusnon eſt diſſimulādi locus: nō eſt facultas vlla negādi. In manibꝰ ſunt epiſtole crudeliſſime legatiōis: auctoritatis execrāde: ptātisinique. Quid me ꝑſeq̄ris inqͥt. An nō ꝑſeq̄bat̉ chriſtū: qui chriſti mēbra trucidabat interris? An ꝟo ꝑſecuti ſunt chriſtū qͥ ſacratiſimū illud corpꝰ crucis affixere patibulo: etnō ꝑſeq̄bat̉ eū: qui adu̓ſus corpꝰ eius qd̓ eſeccleſia (eſt enī corpꝰ eius etiā ipſa) odio furebat iniqͦ? Deniqꝫ ſi ꝓpriū ſanguinē dedit īpreciū redēptiōis aīarū: non tibi videt̉ grauiorē ab eo ſuſtinere ꝑſecutionē qͥ ſuggeſtione maligna: exēplo ꝑnitioſo: ſcādali occaſione: auertit ab eo aīas qͣs redemit: qͣꝫ a iudeoqͥ ſanguinē illū fudit. Agnoſcite dilectiſſimiet expaueſcite ꝯſortia eoꝝ qͥ ſalutē impediunt aīarū. Horrendū penitꝰ ſacrilegiū qd̓ ⁊ipſoꝝ videt̉ excedere facinꝰ: qͥ dn̄o maieſtatis manꝰ ſacrilegas iniecerūt. Uidebat̉ iamceſſaſſe ꝑſecutiōis tp̄s: ſꝫ vt palā factus eſt:nunqͣꝫ deeſt ꝑſecutio chriſtiano ſꝫ neqꝫ chriſto. Et nūc qd̓ grauiꝰ ē: ipſi chriſtū ꝑſequūt̉qͥ ab eo vtiqꝫ chriſtiani dicunt̉. Amici tui deus ⁊ ꝓximi adu̓ſuꝫ te appropinqͣuerūt ⁊ ſteterūt. Cōiuraſſe videt̉ ꝯtra te vniu̓ſitas populi chriſtianra minimo vſqꝫ ad maximū: aplāta pedis vſqꝫ ad ꝟticē nō eſt ſanitas vlla: egreſſa ē iniqͥtas a ſenioribꝰ iudicibꝰ vicarijs tuis qͥ vident̉ regere ppl̓m tuū: nō ē iaꝫdicere vt ppl̓s ſit ſacerdos: qꝛ nec ſit ppl̓usvt ſacerdos. Heu heu dn̄e deꝰ: qꝛ ipſi ſunt īꝑſecutiōe tua pͥmi qui vident̉ in eccleſia tuapͥmatū dilige̓: gerere pͥncipatū. Arcē ſion occupauerūt: app̄henderūt munitiōes: ⁊ vniuerſam deinceps libere ⁊ ptātiue tradūt incendio ciuitatē. Miſera eoꝝ ꝯuerſatio: plebis tue miſerabilis ſubu̓ſio ē. Atqꝫ vtinā ſola hac parte nocerēt. Eſſet forte qͥ dn̄ica premonitꝰ ⁊ p̄munitꝰ exhortatiōe daret operā:ipſoꝝ nō exempla imitari ſꝫ obſeruare p̄ce4.pta: iuxta illud: Que dicūt facite: ⁊ ad oꝑaeoꝝ nolite reſpice̓. Nunc aūt dati ſunt ſacrigradus in occaſionē turpis lucri: ⁊ queſtuꝫeſtimāt pietatē. Copioſiſſime ſiqͥdem pietatis īueniūt̉ in ſuſcipiēda īmo accipiēda magis aīarū cura: ſꝫ hec apud eos cura minor:et de aīarū ſalute nouiſſima cogitatio ē. Anꝟo ſaluatori aīarū grauior vlla eſſe poteratꝑſecutio. Inique agūt ⁊ ceteri ꝯtra chriſtūmultiqꝫ ſunt nr̄is tꝑibꝰ antichriſti. Meritotn̄ ⁊ crudeliorē eam cēſet ꝑſecutionē ꝓ acceptis bn̄ficijs: ⁊ grauiorē ſentit ꝓ ptāte quaꝫꝓprijs ſuſtinet a mīſtris: licet alij qͦꝫ multi ꝯͣ

ꝓximoꝝ ſalutē multipharie ml̓tiſqꝫ modiset varijs occaſiōibꝰ agere videant̉. Hec videt chriſtꝰ ⁊ ſilet: hec ſaluator patit̉ ⁊ diſſimulat. Propterea diſſimulemꝰ nos qͦꝫ neceſſe ē: ⁊ ſileamꝰ interim maximeqꝫ de p̄latis noſtris mgr̄is eccleſiarū. Sic nimirū ſicplacet ⁊ ipſis vt euadāt hūc hūana iudicia:veniatqꝫ ſemel iudiciū graue his qͥ preſuntet potētes patiant̉ tormēta potent̓. Vereordilectiſſimi ne quis forte ſit ⁊ in nob̓ dn̄i ꝑſecutor: qꝛ manifeſta docuit ratio: impedireſalutē eſſe ꝑſequi ſaluatorē. Quas ego d̓ ſalute aīe mee fratri illi gr̄as agere poſſum: qͥmihi ꝓpinat detractiōis fraterne venenū?Męrito detractores deo odibileſ deſcribū Atur: tanqͣꝫ ꝑſecutores. Quid ⁊ his qͥ exēploſuo ad remiſſiꝰ agendū ceteros ꝓuocat: autſingl̓aritate turbat: aut inquietat curioſitate: aut impatiētia ſua ⁊ murmuratiōe moleſtat: aut quocūqꝫ mō ꝯtriſtat ſpm̄ dei qui incelis eſt: ſcādalizās vnū de mīſtris iſtis credentibꝰ in eū? Nōne ⁊ hic manifeſte ꝑſequitur chriſtū? Vt ergo ꝑſecutoꝝ ⁊ nomen etcrimen longe ſit ſemꝑ a nobis: obſecro vosdilectiſſimi benignos ſemꝑ ⁊ mites exhibeamus nos inuicē ſupportātes in oī patientiaet ad id qd̓ melius ⁊ ꝑfectiꝰ eſt alterutrū ꝓuocantes. Quis enī ſeruꝰ ſufficere ſibi putat non ꝑſeqͥ dn̄m: ſed nec obſeqͥ dn̄o? Quāhabiturꝰ eſt gr̄am: ſi vt reſiſtit: ſic nec aſſiſtitquidē: Deniqꝫ ſi qͥs adeo puſillanimis ē vtſatis ſibi reputet nec ꝑſecutorē eſſe nec coadiutorē dei: audiat quid ipſe loquat̉. Qui nōeſt mecū ꝯtra me eſt: ⁊ qui nō colligit mecū:diſpergit. Saule ſaule qͥd me ꝑſequeriſ? Et ⁊ille? Quis es dn̄e? Hinc ꝓfecto datur intelligi: qꝛ vere circūfuſa erat illi claritas nō infuſa. Audiebat paulus vocē dn̄i ſed faciē dn̄inon videbat: qm̄ erudiebat̉ ad fidem: ⁊ vtipſe poſtea docuit fides ex auditu eſt. Quises inquit: Ignotū enī ꝑſequebat̉: ⁊ ideo cōſecutꝰ eſt miſericordiā: quia ignorās in incredulitate hoc fecit. Diſcite ex hoc fratres iuſtum iudicē deum: nō modo qͥd fiat: ſed ⁊ qͦanimo fiat ꝯſiderare: ⁊ cauete deinceps nequis parua reputet: quālibet ꝑua ſcienterdelinquere ꝯuincat̉. Nemo dicat in cordeſuo: leuia ſunt iſta: non curo corrige̓: non eſtmagnū ſi in his maneaꝫ venialibꝰ mīmiſqꝫpeccatis. Hec eſt enī dilectiſſimi impenitentia: hec blaſphemia ī ſpiritūſanctū: blaſphemia irremiſſibilis. Paulus qͥdē blaſphemꝰfuit: ſed non in ſpiritūſanctū: quia ignoransfecit in incredulitate. Non in ſpiritūſanctuꝫblaſphęmās iō ꝯſecutꝰ ē mīaꝫ. Quis es dn̄e

Mat. 26

Tertue

Ao. .t.

Tertus

Mat. 22.

Mat. 22.

Tertue