Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Beali Bernardi

Beati Bernardi Ser. XXXIIII XXXV

Ser. XXXIIII XXXV

es cū lana ⁊ lacte veniēſ: aufer a me obſecrocultellū iſtū. Durū enī videt̉ ⁊ crudele: paruulo recent̓ nato cultrū lapideuꝫ adhibere.Sic agit miſericors. Duriciā cordis ꝯgruāſeruis: filijs cōmutauit in māſuetudinē: vtrubiginē original̓ peccati quā vix cultellusęradere poterat: ex hoc iam cū vnctiōe gr̄efacile lauet aqua. Nihil ergo mirū ſi ꝓ diu̓ſitate tempoꝝ mutata ſint ſacramēta: vt daretur vtriſqꝫ qd̓ ꝯgruum erat eis. Ipſe ꝟochriſtꝰ vtrūqꝫ ſuſcepit: vt tanqͣꝫ lapis angularis vtriqꝫ parieti cohereret ac ſi duarū capita corrigiarū ꝯſuetudo ꝯnecteret: ſicut etpaſca figuratū ipſe cōpleuit: ⁊ verū ꝓtinusinchoauit. Sed ⁊ ꝓpterea voluit circūcidi:vt on̄deret auctore ſe eſſe veteris legis ſicut. et euāgelij: qm̄ qui ꝑ ſeipſum ait: Niſi qͥs renatꝰ fuerit ex aqͣ ⁊ ſpūſctō ⁊ cetera: Ip̄e id ēꝑ ſeruū ſuū pͥus dixerat: oīs aīa cuiꝰ ꝓputijcaro circūciſa non fuerit ꝑibit de ppl̓o ſuo.Qd̓ ſi ſolū baptiſma ſuſcepiſſet: videri poterat refuſiſſe circūciſionē: tanqͣꝫ nihil ad ſe ꝑtinentē. Si ꝟo circūcideret̉ ⁊ nō baptizaret̉quō mihi ꝑſuaderi poſſet baptizari circūciſione relicta? Nūc itaqꝫ poſt circūciſionembaptiſma ſuſcipiēs: illud mihi tenendū tradidit: qd̓ vltimo ſuſcepit. Deniqꝫ cōmunitatis amator ⁊ cōmēdator qͥ hītare facit vnimoris in domo: quō cōmunitatē deſereret ⁊alios ſcādalizaret? Sic enī ſcādalizarent̉ vtdentes eū nō circūcidi: ſicut hodie ſcādalizaret̉ eccleſia ſi infantē videret non baptizari.Nec ſolū cōmunitatis ⁊ vnitatis bonū cōmendare ſꝫ hūilitatē voluit exhibere: vt ligaturā vulneratoꝝ ſuſciꝑet qͥ ſolꝰ erat abſof. vulnere. Hinc enī apl̓s dicit: Miſit deꝰ filium ſuū in mūdū natū ex muliere factuꝫ ſulege. Verū ne qͥs forte dice̓t: ꝙ circūciſus ēparētes fecerūt: paruulus enī erat: iam triginta annoꝝ ad baptiſmū ipſe ꝑrexit. Inclinat̉ ſub baptiſte manibꝰ caput tremēdū poteſtatibꝰ pͥncipatibꝰ adorādū. Quid mirū fibaptiſta ꝯtremuit. Quis vel ipſa cogitatione nō ꝯtremiſcat? O qͣꝫ altū erit in iudicio caput qd̓ mō inclinat̉: ⁊ vertex qͥ mō tā hūilisvidet̉: qͣꝫ ſublimꝰ ⁊ excelſus tūc apparebit2. Sine inqͥt mō: ſic enī decet nos implere oēꝫiuſticiā. Siqͥdem qͥ in plenitudīe tꝑis venitet in qͦ habitat plenitudo dīnitatis: nihil nouit niſi plenū. Nā legē nō venit ſolue̓ ſed implere. Eſt aūt iuſticia q̄dā ſtricta ⁊ anguſtavalde: ita vt qͣꝫcito pedē verteris in pctī foueam cadas: nec p̄ponere ſe eqͣli nec eqͣri p̄poſito. Huiꝰ diffinitio ē: reddē vnicuiqꝫ qd̓ſuū eſt. Altera latior ⁊ amplior iuſticia: nec

r.AAIIII AAAequare ſe pari: nec inferiori p̄ponere. Sicutenī grādis ⁊ grauis eſt ſuꝑbia p̄ferre ſe eqͣliaut eqͣre p̄lato: ita magne hūilitatiſ ē inferiorem ſe exhibere eqͣli: aut eqͣlē inferiori. Maxima ⁊ plena iuſticia ē ſe inferiorē exhibereetiā ipſi inferiori. Sicut enī ſumma ⁊ intolerabilis ſuꝑbia ē ſuꝑiori ſe p̄ponere: ita inferiori ſe ſubdere ſumma ⁊ plena iuſticia eſt.Qd̓ iohānes ait: ego a te debeo baptizari: d̓pͥma fuit qꝛ ſuꝑiori ſe ſubdidit: qd̓ aūt chriſtus fecit de plena iuſticia fecit: ſiqͥdē ille ſeruuli ſui manibꝰ ſe inclinauit. Uideat autemnūc quiſqꝫ quē imitet̉: hūc an̄ eū qui extollitur ſuꝑ omē qd̓ credit̉ deꝰ aut colit̉. Studeamꝰ ⁊ nos obſecro frēs adīplere oēm iuſticiā. Ipſa enī eſt via ꝑ quā ad leticiā venit̉Nā leticia p̄miū eſt: iuſticia meritū ⁊ materia. Nā de ipſa iuſticia erit leticia nr̄a: qͣndochriſtꝰ apparebit vita nr̄a ⁊ nos apparebimus cū ipſo in gloria: qm̄ pſe ē qui factus ēnob̓ a deo pr̄e iuſticia. Beati ꝟo qͥ etiaꝫ nūcde iuſticia letant̉ ⁊ exhilarant̉ in ꝯſcientijsſuis: ſugētes mel de petra: oleumqꝫ de ſaxoduriſſimo. Nūc aūt videt̉ laborioſa iuſticiaſꝫ veniet qn̄ in ſuauitate ⁊ iocūditate ſine oīlabore deſideret̉ ⁊ habeat̉: amet̉ ⁊ ꝑcipiat̉qn̄ fruemur ipſa iuſticia. Ue aūt his qͥ p̄tergrediunt̉ viā: qͥ relicta iuſticia: vanā ⁊ trāſitoriā leticiā querūt. Cū enī de trāſitorijs q̄rūt leticiā: nō poterit nō trāſire trāſeūtibꝰ hiſde qͥbꝰ erat. Sicut enī lignis deficiētibꝰ deficit ignis: ſic mūdus trāſit ⁊ ꝯcupiſcētia elꝰhaud dubiū qͥn ⁊ leticia quoqꝫ.Dn̄ica poſtoctauaꝫ Epiphanie Sermo IN lectiōe ſancti euāgelij frēs hodie audiuimꝰ:qꝛ dn̄s nr̄ iuit ad nuptias. Faciamus gͦ qd̓ alibi monet: ⁊ ſtudeamꝰ ſil̓es fierihoībꝰ expectātibꝰ dn̄m ſuū qn̄ reu̓tat̉ a nuptijs. Nā tenēti carrucā in agro ⁊ vendentialiqͥd vel emēti in foro: non d̓r qͥd expectas:neqꝫ enī ſimiles ſūt expectātibꝰ. Ei ꝟo quēvidimꝰ ſtare an̄ ianuā pulſare crebriꝰ ſepiuſſuſpice̓ ad feneſtras: nihil miruꝫ ſi d̓r qͥd expectas. Illi gͦ ſunt ſimiles expectātibꝰ: qͥ nōſurda aure audierunt: Uacate ⁊ videte qm̄ pego ſum deꝰ. Veniet dn̄s expectātibꝰ euꝫ inveritate: qͣlis erat qͥ dixit: Expectans expe­ p̄ctaui dn̄m. Veniet tanqͣꝫ reuertēs a nuptijsinebriatꝰ vino charitatis: ⁊ īmemor iniqͥtatū nr̄arū. Ueniet ⁊ expectātibꝰ tanqͣꝫ reuertens a nuptijs: tanqͣꝫ potēſ crapulatꝰ a vino

Mat. .2.

Gal̓. 4

Io. 3.

pͣs. 38.

hs .45.

Io. 2