In die Natalis dn̄iSermoI
IL
carnis vr̄e) aliqͥ veſtrū tale aliqͥd in cubiculoꝯſciētie cōplicauit: deplicet illud ꝑ ꝯfeſſioneꝫet penitētiā: ⁊ ego ei de mīa naſcētis pueri reꝓmitto. Et ſi ꝯfeſſus fuerit ⁊ penituerit naſcitur in eo lux mūdi vt dimotis fallacibꝰ tenebris: ſplēdorē vere lucis accipiat. Quō enimmiſeris mīam hac nocte negabit: in qͣ miſericordit̓ miſericors naſcit̉ ⁊ miſerator dn̄s. Adeſt deꝰ ⁊ hō: mater ⁊ virgo: caro ⁊ verbum:lux ⁊ illuminās: bonꝰ ⁊ bonitas: miſericordiaet veritas: fecūda virginitas: virginalis fecūditas: eterna nouitas: noua eternitas: diuinahūanitas: hūana dīnitas: hūilis ſublimitas:et his oībꝰ mīa fabricat̉. Cohibete gͦ extollentiam ab oculis: loqͣcitatē a lingua: crudelitatēa manibꝰ: voluptatē a lūbis: pedes ab itinerenō recto: ⁊ venite ⁊ arguite eū ſi nō hac noctediſrūpit celos: ſi nō deſcēderit ad vos ⁊ ꝓijcit in ꝓfundū maris oīa pctā vr̄a. Quis tam̄eſt qͥ huiꝰ tertij riuuli nō ſit merſus ⁊ reuerſuſinſtātia. Quartꝰ riuus ē defenſio pctōꝝ. Inveritate dico vob̓: qꝛ nihil ſic exaſperat iramdīnitatis qͣꝫ iniqͥtatis defenſio. Equo enī certamine nos certamꝰ cū dn̄o: cū defendimꝰ qd̓odit: cū nob̓ placet qd̓ diſplicet illi. Magnaquippe differētia int̓ ſuꝑbū ⁊ humilē pctōreꝫcū illū deſpicit: hūc reſpicit: qꝛ humilia reſpicit ⁊ alta a longe cognoſcit. Qn̄ ſanari poterit qͥ medicū ſpreuit: medicinā ꝯculcat: ⁊ infirmam ſub̓am ꝯtrarioꝝ receptiōe ſuccēdit? Tudicis malū bonū: amarū dulce: tenebras lucēet in creatorē refundis iniurias: vt qd̓ laudauerit tu vituꝑes: qd̓ vituꝑauit tu laudeſ. Nōeſt hͦ palpatiua diſſiml̓atiōe tacendū: cū viderim quoſdā vr̄m tantis impatiētie ſtimul̓ agitari: vt ad pͥmas correptoris voces nō ſolumexcuſationē ⁊ defenſionē exhibeāt ⁊ niſi diſcplinalis vigor obuiauerit ad tumultꝰ ⁊ iurgiaꝓſilirēt. Hec ē impietas maxīa ī deū ⁊ delictūmaximū: quā vix ſimplex ⁊ rectuſ ⁊ puer dn̄iſumma circūſpectiōe deuitat. Elegātiſſimamſuꝑ his cōꝑationē inducit ꝓpheta: quā de ſaz3 crario ſctīſpūs aſportauit: Ibi inquit habuitfoueā hericius. Hericiꝰ ita ꝯfertiſſima ſpinoſitate denſatꝰ eſt: vt vndiqꝫ pūctiōibꝰ ⁊ aculeisveſtiat̉. Cum ꝟo ſe ſolitudinē adeptū putat:caput aperit: exerit pedes: ⁊ viuificatoriosmotꝰ plana deambulatiōe demōſtrat. Si qͥsſuꝑuenerit: ſtatim celerrima velocitate caputcū pedibꝰ in interiꝰ abſconditoriū reponit: vtſi tenere volueris pͥus videas ſanguinē tuumqͣꝫ corpꝰ ſuū. Sic ⁊ pctōris caput cū pedibusintentio cū actiōe a paſtoꝝ ſollicitudīe ꝓſpectat̉: ⁊ qd̓ fere oīum peccantiū vitiū eſt: cū aboībꝰ videat̉ a nemīe eſtimat ſe videri. Si vi-
ciū reſecare ſtudeas ⁊ intentiōis ingreſſus cūactiōis egreſſibꝰ correctiuis dep̄hendere: ſtatim ciceronis eloq̄ntia renouat̉: excuſat̉ ⁊ defendit̉ qd̓ apponis: accuſaris ⁊ offenderis qͥꝓponis. Interrogat de loco ⁊ de tꝑe qn̄ factū fuerit: ⁊ nouꝰ dialeticꝰ exerta lingua ꝓrūpit in mediū. Parētes aduocat: patrocinatores q̄rit: grauari ſe indicat: indicat ſe receſſurū: malle mori qͣꝫ pati talia: ⁊ q̄ vidiſti negās:et q̄ nō vidit in te ꝯuitia retorquēs: ſic ſpinaꝫſentis ⁊ culpā perdis: odiū incurris: nec corrigis: ⁊ quē totū tenere putabas totū amittis.Uides qͣꝫmultiplici cumuloſitate riuus iſteoī hoī: ⁊ maxīe nr̄o ordini ſe infundit. Quintus ē exultatio in pctīſ. O deteſtāda leticia etinſempiterni doloris triſticiā demutanda: inpctīs ſicut in virtutibꝰ exultare. Nōne latrocinātes ⁊ facinoroſi quiqꝫ cū votoꝝ plenitudinē aſſequunt̉: nō ſe capiūt p̄ gaudio: ita etiam vt audeāt ipſi diuinitati gratias īmutireQui cū malefecerint letant̉ ⁊ exultāt in rebuſpeſſimis. Cadēt ſuꝑ eos carbones ⁊ in ignemdeijcient̉. Sed riuus iſte qͣꝫ vndoſa refluxiōemiſeros aīantes effundit: meliꝰ ꝯſciētia qͣꝫ eloquētia cōprehēdit. Sextꝰ eſt alios docere admalū. Hec doctrina de cathedra peſtilētie diriuat̉: quā deteſtat̉ ⁊ reprobat qͥ docet hoīeꝫſciētiā. O qͣꝫ inuano accipit aīam ſuā: qͥ alioꝝaīas venat̉ ad mortē: qui trahit pctā ſicut veſtem longā: qui miſcet ſanguinē ſanguine: cuinō ſufficit vt intereat in ſeculū ſeculi: niſi ⁊ alios ad interitū ꝑtrahat ſempiternū. Scitiſ enīqꝛ multa vitia tenerrimis etatibꝰ impͥmunt̉:que poſtea in magno corꝑe vix mitigare: nedū extirpare qͥſqͣꝫ poſſit. Infelices mgr̄i qͥ huiuſmodi plātaria plātauerūt: explātabūt̉ abilla celeſti plantatiōe quā plantauit pr̄ ille celeſtis. Quis gloriabit̉ ſe huiꝰ riui torrētibusnon fuiſſe vallatū. Septimꝰ eſt in oībꝰ ꝑſeuerare. Hic pctōr demerſus ē ⁊ abſorptꝰ: ⁊ clauſit ſuꝑ eū puteus os ſuū. Cū enī nō leuat oculos ad celum: nec recordat̉ iudicioꝝ iuſtoꝝmortuꝰ eſt ⁊ ſepultꝰ in ſepulchro ꝯſciētie ſue.Tunc a mortuo tanqͣꝫ qui nō eſt petit ꝯfeſſio.tunc pctōr cū venerit in ꝓfundū maloꝝ ꝯtēnit: hic eſt in extremo fluminū egypti: hic multitudo miſerationū dn̄i tollit̉ ab oculis eius.O flumē malū: riui peſſimi riui exterminātesHac nocte dn̄s eos calciatꝰ trāſiuit: cū in virginali ſub̓a puram carnē ⁊ oīum p̄taxatarumpeſtiū immunē accepit: illo calciamēto calciatus qd̓ in idumeā extendit: cuius corrigiā ſoluere non potuit magnꝰ ille baptiſta. Miſitde ſummo filiū ſuū ⁊ accepit me in vtero virginis: ⁊ ſic tandē aſſumpſit me ⁊ de ꝓfundis
Eſa. 3.
pͣs .13
pͣs .13
Prouer. 2