Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Beali BernardiGeFNō AA V

v L

aquarū. Percutiemꝰ ⁊ eos ſi cogitamꝰ ꝓ peccato noſtro: ſi ꝓhibeamꝰ linguā a dolo: ſi declinemꝰ a malo ⁊ faciamꝰ bonū: ſi ꝯfiteamuraduerſum nos iniuſticiaꝫ nr̄am dn̄o: ſi dolornoſter ſit ſemꝑ in ꝯſpectu nr̄o: ſi doceamꝰ iniquos vias dn̄i: ⁊ ſemꝑ laus eius ſit in ore noſtro. Et vt de arte ſutoria nr̄is moribꝰ aliqͥdꝯſuamꝰ: habeamꝰ calciamēta denſa ⁊ ſubtiliter ꝯſuta: que poſſint aquas obuiātes excludere. Faciamꝰ carnem nr̄am firmā ⁊ ꝯfixamtimore dn̄i: que libidīs hūorē excludat: ⁊ excocta tribulatiōibꝰ itaqꝫ denſata: fiat vter nouus ad ꝯſeruandū vinū nouū de quo dicit̉:Quia factꝰ ſum ſicut vter in pruina. Sꝫ iamcorda ⁊ corꝑa veſtra ad ſuſcipiēdū filiū virgnis preꝑata dimittamꝰ in pace: ⁊ oēſ in cōmine lumē ad reuelationē gentiū innocētibꝰ brachijs amplectamur qui eſt bn̄dictus in ſeculaAmen.De ſancto Stephano ex lectione actuum apoſtolorū.Dhuc filiū virginis habemꝰ in manibꝰ: ⁊ obſecutoria delinitiōe vagiētis dei honoramꝰ infantiā. Ducit nos virgo ad veneranda cunabula: ⁊ ſpecioſa p̄ filiabus hoīuꝫ: adſpecioſum forma pre filijs hoīum: bn̄dicta inter mulieres ad bn̄dictū inter hoīes nos conducit. Submurmurat nobis in aureꝫ ſi fortedn̄s exaſperās audiat ⁊ quieſcat: reuelata eēvelamīa ꝓphetarū ⁊ cōpletū ꝯſiliū dei. Uidete miraculū mr̄is dn̄i: quia creatura erat.Creator creature ſcintillat ſydus: magꝰ adorat: exultat polus: tellus reſultat: gloriant̉ angeli: paſtores aggaudēt: virgo parit: naſcit̉deus: ⁊ celoꝝ lumīaria clariori lumine lumēexortū in tenebris ꝓſequunt̉. In iſtis bonisverſamur: btūs vir qui impleuerit deſideriū. ſuū ex ipſis. Scio qꝛ dulcę nobis eſt: In pͥncipio erat verbū: dulciꝰ verbū caro factuꝫ eſt:dulciſſimū verbū in cruce ſuſpēſum. Atantopuerperio quis inſanꝰ oculos nr̄os amouerenecdū auellere p̄ſumat niſi ipſe iubeat qui di6. cit: Auerte oculos tuos a me qꝛ ipſi me auolare fecerūt. Ecce dum oſculat̉ nos oſculo orisſui: dum tantis miraculis ⁊ ſtupidos nos facit ⁊ attētos: Stephanꝰ plenꝰ gratia ⁊ fortitudine facit ꝓdigia ⁊ ſigna magna in populo.Nunqͥd equū eſt derelinq̄re regeꝫ: ⁊ ad milites oculos detorq̄re. Nequaqꝫ niſi imꝑauerit imperator. Surgit ipſe rex filiuſ regis: ſedlapidātiū aciem interrūpēs: triūphatoris cetamini nō ſine dolore cordiſ aſſiſtit. Uidet op

primi primū ⁊ pͥmiceriū purpurate cohortis ⁊grandinaria lapidū denſitate fontes ſanguīsde corpore ꝓthomartyris ebulire. Uidet qꝛvniuerſa debachatio redūdat in ipſum: ⁊ ipſiſoli improperia exprobantiū cumulant̉. Vbipietas ⁊ miſericordia tua dn̄e: ſi nō cōpaterispatiēti: vbi eqͥtas ⁊ iuſticia ſi nō iudicaſ ⁊ vindicas de populo lapidāti? Curramꝰ ad ſpectaculū ad qd̓ currit qui exultat vt gigas adcurrendā viam ⁊ videamꝰ quibus armis armatus vexillifer martyrū in campū pugnaturus deſcendit. Et vt diligētiꝰ eluceſcat ſingularis martyrij p̄rogatiua: reuocemus ad memoriā apoſtolicoꝝ actuū deſcriptionē: in qͥbus hiſtoricis ⁊ figuralibus dictis ꝯuerſio etpaſſio belligeri militis ꝯtinet̉. Stephanꝰ in­ Aquiūt plenus gr̄a ⁊ fortitudīe: faciebat ꝓdigia ⁊ ſigna magna in populo. Non paruū latet hic myſteriū nec vilipēdenda ſimpliciorisſcripture manifeſta poſitio. Ad virginē quippe loquēs angelus verba de celeſtibꝰ ſcrinijsſumpta: nec alterius niſi ipſius dei ſpū fabricata: noua ſalutatiōe portat. Nulli dubiū qͥnoīum verboꝝ excellant altitudinē: vtpote demelioribꝰ diſciplinis ſanctiſpūs euoluta: qͦrūannūciatiōe ꝯfederādū erat illud vnicū ſacramentū verbi ⁊ hoīs: dīnitatis ⁊ carnis: Aue 1inquit (fortitudo dn̄i): plena gr̄a. Quid autēde ſtephano? Stephanꝰ plenꝰ gratia ⁊ fortitudīe. Nōne Lucas eiſdē plene lr̄is d̓ vtriſqꝫeloquit̉? Sed licet longe excellētior modus īvirgine p̄dicet̉: ſecūdario tn̄ laudat̉ in martyre. Habet igit̉ gratiā ſtephanꝰ ſublimiori genere qͣꝫ reliqua martyrū multitudo: plenꝰ gratia refert̉ ſcilicet ⁊ cumulatꝰ: qd̓ raro in ſcripturis canonicis ſubtilis inqͥſitor inueniet. Iūgitur gr̄e fortitudo: infuſo ſpū libertatis: ignitus animꝰ: in vocē veritatis erūpit nec patit̉vllo pacto rigorē iuſticie ſubmitti aliquādo ⁊dimiti. Sic loricatꝰ gratia ⁊ haſta fortitudīsſapient̓ infrendēs: faciebat ꝓdigia ⁊ ſigͣ magͣIn populo. Ille poteſt ꝓdigia ⁊ ſigna facere:in quo gratia ⁊ fortitudo ſedem firmiſſimā ſtatuerūt. Sic ſtephanꝰ ad homicidas ad legisadulteros ad crucifixores filij dei patris: loqͥtur genti peccatrici in egypto popl̓o graui iniquitate in deſerto: ſemini neqͣꝫ in terra ꝓmiſſionis: filijs ſceleratis ī morte ſaluatoris. Dura ceruice ⁊ incircūciſi corde ⁊ auribꝰ: vos ſꝑſpirituiſctō reſtitiſtis. Surrexerūt quidaꝫ deſynagoga: ſynagoga vtiqꝫ ſathane: ⁊ vndiqꝫꝯglobabant̉: vel ad ꝯuincendū: vel ad occidendū. Faciūt impietatis parietē vnū: ſquama ſquame ꝯiungit̉. Sibilant ſibi ſerpentesadinuicem: ꝯueniūt in vnū aduerſus dn̄m et

pͣs. 118.

Canti. 6.

Ioh̓ .1.

Acl̓. 6.

Luc̄. 1.

Textus.