LitteraI 0 I p. I r.

anteoIob quo ſua patientia homines ediuificauit. tercia par. tit. xxxicapitu. vij. circa mediuꝫ.Iocoſa dicta vl̓ facta qūo ſint modificāda ſiueque modeſtia ſit ibi ſeruāda. ⁊ qūo licet ⁊ quonon ⁊cͣ. iiii. ꝑ. ti. iiii. c. x. §. iii.Ioannes euāgeliſta vtrū magis fuit dilectusa xp̄o qꝫ Ptrus. iiii. par. titu. x. ca. iiii. §. iii. bIoānes euāgeliſta vocatus a chriſto. a nuptijsan receſſit ab vxore ipſa inuita ⁊ que opinaturfuiſſe eius ſpōſa. iii. ꝑ. ti. i. ca. iii. f.Ioānes baptiſta quo multuꝫ cōmendatur exvarijs gratijs ſibi datis a deo. ⁊ ꝙ aliqui dicūtbeatuꝫ Frāciſcuꝫ eſſe maiorem Ioāne baptiſtafalſe dicūt. ⁊ alia ꝓ ſui cōmendatōne. iii. par. ti.xxxi. capi. vii. vltra mediuꝫ. ⁊. §. i. ⁊. ij.Ioannis baptiſte ponūtur decem pͥuilegia. iij.par. ti. xviii. ca. v. §. vi. ꝑ totuꝫIoſeph filius Iacob patriarche qūo mūdū clarificauit virtute caſtitatis. iii. ꝑ. tit. xxxi. ca. vij.circa mediū ante primū. §.Ioſeph patriarcha qū̄o fuit qͣdruplici v̓tute onatus quas alligorice habere debent dn̄̄i ⁊ rectores tēporales. tercia par. titu. iii. capitulo. i. §. i.ij. iij iiii. ⁊. v.anteIpocriſis eſt filiainanis glorie. qͥbus figurat̉. vnde traxit nomēvnde dicitur. quo ⁊ quid faciunt ypocrite ⁊c̄. etvtrū ypocriſis ſit peccatuꝫ mortale. ⁊ qūo chriſti predicatio multuꝫ fuit cōtra ypocritas .ii. ꝑtitu. iiij. ca. vii.Ipocritarū poītur thēa ex pſalmo et deſuꝑ triamembra. que ⁊ declarātur. ibidē. §. ii. iii. ⁊. iii.Ipocriſim large ſumēdo. notatur triplex ypocriſis. ſcꝫ demonis. carnis ⁊ hoīs. qūo hij per ypocriſim decipiūt ibidē. §. iiIpocrita quid eſt. qūo dei teſtam̄tum ficte ſuntper os ſuum. ⁊ qui per eos ſignificantur. ⁊ qūcdn̄s ſeptem maledictiōes inuehit cōtra ypocritas. ⁊ cōtra illos qui ſignificantur ꝑ eos ⁊c. ibidem. §. tercio.Ipocriſis quo deteſtatur. qūo ipſi odiunt diſciplinā. quomō ſe coherēt varijs vitijs ⁊c̄. cuꝫ exemplo in fine. ibidem. ca. iiij.ante¶ Ira eſt vltima paſoque poteſt dici paſſio generalit̓. qūo ⁊ vnde

noīatur vis iraſcibilis. motus ire qūo tēdit adduo. ⁊ duplex differētia eſt attendēda circa irā.⁊cͣ. i. par. ti. vi. c. xi.Ira qͥd eſt. quo ſe habet ad appetitū. ⁊ bruta habent irā. ⁊ quo hō diſpoſitus eſt ad irā ẜm ꝙ hꝫcolericā ꝯplexiōꝫ. ⁊ qͣre odiuꝫ eſt grauius ira. q̄ſunt cauſe ire. quo ire cauſat delectatiōꝫ ⁊cͣ. ibid̓§. primo.Ira eſt triplex. ſcꝫ diuinal̓. virtual̓. ⁊ crimīalis⁊ ir āaliqͥ ph̓i dixerūt eſſe in deo. qūo ſcripturadicit deū eſſe iratū. qūo homo iraſcit̉. ⁊ quo iradei eſt triplex ibidem. §. ii.Ira ꝑ zelū qūo d̓ſcribit̉ ⁊ ꝓbat̉ ex ſcriptura. hecira eſt iuſtoꝝ. que ⁊ tria bona facit. probat̉ ml̓tis auctoritatibus ⁊ exeplis ex ſacra ſcriprura.ibidem. §. ii. g. h. i.Ire tria remedia dant̉. ibidē. §. iii.Ira qūo dicit̉ via tumultuoſa. ⁊ quare ⁊ qūomulti ꝑ illam ambulant ita ꝙ ſe cōprimūt ⁊c̄. iparte. ti. v. capi. iii. §. i. f.Ira ponitur a beato Gregorio ⁊ ab alijs doctoribus pro peccato mortali quid eſt ira ⁊c. ſecunda parte titu. vii. ca. i.Ira deſcribit̉ per thema ex pſalmo. quod ⁊ de ipſa declarat̉ ibidem. §. i.Ira qūo vario modo diffinit̉ ꝙ ex ira multa vicia oriant̉. quare ira eſt maius viciū capitale qͣꝫodiuꝫ. ⁊ motus ire p̄t eſſe inordinatus ⁊ cōiterpeccatū tripl̓r. que ſunt ſpēs ire ⁊c̄. qui ſunt gradus ire. ibidem. §. ii.Ira cum ſuperat mentē triplex excidium facit.ibidem. §. tercio.Ire remediū deſcribit̉ ꝑ thēa qd̓ ⁊ de ipſa declaratur ꝑ varias auctoritatesˡ. ⁊ qūo deus tria dedit qͥ valent ad tollendū irā ⁊c̄. ibdē. §. iiij.Ire modū nos tripl̓r hēre dēmus ſcꝫ zelatiue⁊ per rectu. remiſſiue ⁊ ꝑ defectū. ⁊ viciatīe ꝑ exceſſum. ibidem. §. vIra qūo p̄cipue hꝫ duas filias ſcꝫ indignatiōꝫ⁊ murmuratōꝫ. q̄ mala ex ira ꝓcedūt. ⁊ qūo iratripl̓r p̄t conſiderari ⁊c̄. ii. ꝑ. ti. vii. ca. iiIrregularitas quo diffinitur. quo contrahiturqūo diſtīguitur. qui hoīes p̄n̄t eſſe irregulares⁊c. iii. par. ti. xxviii. ca. i.Qui ⁊ qūo miniſtrare pn̄t ī diuinis. que differentia īter irregl̓aritatē ⁊ ſuſpenſiōeꝫ ⁊c̄. qūo debent abſolui ⁊c. ibid̓. §. i.Irregularitas qūo contrahit̉ ꝓpter hoīcidiuꝫvel mutilatōeꝫ deſuper ponuntur varij caſus ⁊modi qͥ ad longū declarant̉. ibid̓. c. ii. ⁊ ꝑ oēs. §Irregl̓aritas bigamīe qūo cōtrahit̉ octo moīsquare bigamus ꝓ hibetur ꝓmoueri. quis poteſtcum ipſis diſpenſare ⁊c̄. ibid̓. ca. iii.

F i.