F ante oLittera
Flagellat deus hominē in pn̄ti vita quinqͣꝫ decauſis. que ⁊ ꝑ ordinē declarāt̉. tertia par. titu.decimonono capi. pͥmo. §. pͥmo. Et de varia punitōe. vide ibidē ante ⁊ poſt.Flagellis ſiue temptatōnibꝰ quō quis nō debꝫdiffidere vel deſperare ſi non cito liberat̉. ⁊c̄. iiij.par. titu. vij. capi. ij. §. vi. in medio.Fletus ſiue luctus eſt triplex. pͥmus eſt de perpetrata iniqͥtate. ſecūdus de aliena calamitate Ettercius dedilata felicitate Et qui lugētes dicūtur beati. iiij. par. ti. vij. ca. vi. §. tertio.Fletus fetor. ⁊cͣ. quomodo erūt in dānatis. ⁊c̄.prima ꝑte titulo nono ca. iij. §. ij.Deflenda quomodo ſint ſpecial̓r tria genera ſacrilegorū in eccleſia militati. ſecūda ꝑte titu .i.capi. xi. §. v. vi. ⁊ ſeptimo.ante oFornicatio eſt prima ſpecies luxurie. in qͦ cōſiſtit vel cōuenit cumluxuria. que ſunt ipſiꝰ ſpecies ſiue gradꝰ. ⁊ quomodo iſte ſpecies diuerſificant̉ magis ex partefemine qꝫ ex parte viri. ⁊c̄. ſecunda par. titu. v.capitulo ſecundo.Fornicatio deſcribitur ꝑ iſtud pſalmiſte. Perdidiſti omnes qͥ fornicant̉ abs te. ⁊ ponit̉ prothemate. ⁊ tria mēbra deſuꝑ ibidē. §. i.Fornicatio in ſcripturis vario mō dicit̉ ydolatria vl̓ infidelitas. ⁊ in qͥbꝰ locis. dicit̉ etiā large ⁊ moral̓r quecūqꝫ culpa mortalis. ⁊ quō. Etꝙ eſt fornicato ſimplex. ⁊c̄. ibidē. §. ij.Fornicatio ꝙ eſt pctm̄ mortale ꝓbat̉ qͣdruplici rōne cum exēplo. ibidem. §. iij.Fornicatōe quo ſb̓trahit̉ hoī dei p̄ſentia ꝑ gratia ꝓbat̉ hoc varijs autoritatibꝰ. ⁊ hiſtorijs exſcripturis q̄ mala in hoīe facit fornicatō. qͥbusaſſil̓atur. ⁊cͣ. ibidem. §. iiij.Fornicatōem ſi ſacerdos fecerit quā penā īcurrit ẜm canones. iij. ꝑ. t. xvij. c. xxi. §. v. pꝰ prinᵐFornicatōe notoria quō qͥs incurrit ſuſpenſionē. iij. ꝑ. ti. xxvij. ca. iij.Fornicatōem quare homo natural̓r verecūdatur. iiij. par. ti. iiij. ca. i. §. vij. b.Fornicatio ſimplex ꝙ mortale pctm̄ ſit on̄dit̉ ⁊ꝓbat̉. Et aliqͦꝝ error cōfundit̉ dicentiū nō eſſepctm̄. ⁊c̄. iiij. par. ti. xij. ca. ij. §. iij.Fornicatōꝫ cogitās p̄t de duobꝰ delectari. ſcꝫ deipſa cogitatōe. ⁊ de fornicatōe cogitata. declaratur quo fit. ⁊ qn̄ eſt pctm̄. ⁊c̄. ij. ꝑ. titu. v. ca. i. §.v. c. Uide etiā infra ſub littera. l. ſcꝫ luxuria ꝓfornicatōe ſi aliqua placent ad ꝓpoſitumFortitudinis donū deſcribit̉ per thema ex pſal-
mo. qd̓ ⁊ de ipſa declarat̉ cum quadruplici mēbro. iiij. ꝑte. tit. xiij. ca. i.Fortitudīs donū qd eſt. qͥd īportat. ⁊ quō differūt ꝯfidētia ⁊ firmitas qͣs dat fortitudo. ibiFortitudo ꝙ ſit effectꝰ diuinalis ꝓba dē. §. itur. ⁊ duplex eſt actꝰ fortitudīs. ibidē. §. ij.Fortitudo quō in actu ſuo eſt rationalis ſiuevirtualis. ⁊ quomodo ipſa vario modo accipitur. ibidē. §. tertio.Fortitudīs fructꝰ ſiue vtilitas quis eſt. circa actum fortitudinis tria cōſiderāt̉. quō actꝰ fortitudinis fit ad ſalutū. ibidē. §. quarto.Fortitudo quō dicit̉ tripl̓r ſcꝫ quedā dicit̉ tēporalis. quedā ſpecialis. ⁊ queda generalis. ibidem capitu. ſecūdo.Fortitudo temporalis que eſt. ſiue in qͦ cōſiſtitEt ponit̉ triplex fortitudo ſcilicꝫ crimialis. dominij temporalis. ⁊ fortitudo corporalis. ibidem. ca. ſecūdo. §. primo.Fortitudo ſpecialis quomodo vl̓ eſt ex acqͥſitōne vl̓ ex infuſione vel ex doni actōe. ⁊ quō varievirtutes cooꝑāt̉ ad iſtā fortitudinē. ibidē. §. ijFortitudīs donū ꝙ eſt ex operatōne ſpūſſanctioſtendit̉. quomō fortitudo hec inducit ad contemptū vite ob amorē dei. ⁊ ad martiriū ſuſtinendū. ibidē. ca. ij. §. iij. ⁊. iiij.Fortitudo quomodo accipit̉ ꝓ virtute generali. ⁊ quomodo eſt preſumptōis excluſiua. ē fatigatōis aggreſſiua. ē debilitatis remotiua. ⁊ eſtperfectōis cōtinuatiua. ibidē. ca. ij. §. v.Fortitudo qͥd eſt. ſcꝫ quādo eſt theologica virtus. que regulat. ⁊ que ſunt ipſiꝰ ꝑtes .i. ꝑ. tit. i.capitu. iij. §. ij. e.Fortitudinis preconia aſſignari pn̄t tria. eo ꝙanimū tripl̓r firmant. iiij. par. ti. iij. ca. i. ⁊. §. i.Fortitudinis virtus circa q̄ conſiſtit ⁊ q̄ virtꝰeſt fortitudo. ⁊c̄. ibidē. §. ijFortitudīs ꝑtes ſunt triplices ſcꝫ ſubiectiue ītegrales ⁊ potētiales. Et duplex eſt actꝰ fortitudinis. ⁊c̄. ibidem. ca. iiij.Fortitudo penitētis hoīs ꝓuenit ei a qͣttuor.ij. ꝑ. ti. ix. ca. xv. §. iij. circa mediū.Fortuna deſcribit̉ per thema ex pſal. qd̓ ⁊ de ip̄adeclarat̉. Et diu̓ſoꝝ ph̓oꝝ opiniones ponnt̉ defortuna quō diffinit̉. qn̄ dicitur fortuniū. qͥndo infortuniū. ⁊ quando diffortuniū. ⁊ quādopreter intentōem. ⁊ quando per comꝑatōem. ſecunda par. titu. xij. capi. nono.Fortuna de quibus bonis eſt. ⁊ quaē. ⁊ quomodo. Et quomodo ipſa fortuna ſe habet circa ipſa bona exteriora. Et quare non eſt ſperandumin bonis tēporalibus. ibidem. peragrapho. primo.